«کردتودی» گزارش میدهد؛
میدانیار، ابتدای رسیدن به قلعه است
مسابقه «میدانیار» را نباید پایان یک برنامه دانست؛ میدانیار یک ایده است و هر ایدهای که بتواند مردم را به میدان بیاورد، میان مردم و مسئولان ارتباط ایجاد کند و نشاط، آموزش و مشارکت اجتماعی را در کنار یکدیگر قرار دهد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، مسابقه میدانیار شاید یک مرحله از مسیر باشد، اما خودِ میدانیار نباید تمام شود.
امروز یک ظرفیت اجتماعی شکل گرفته است؛ ظرفیتی که ایجاد آن آسان نیست و از دست دادن آن نیز نباید ساده تلقی شود.
مردم دور هم جمع شدهاند، رقابت کردهاند، خندیدهاند، آموزش دیدهاند و در یک فضای متفاوت، کنار یکدیگر قرار گرفتهاند، این همان سرمایهای است که باید حفظ شود و برای ساختن مرحله بعدی از آن استفاده کرد.
میدانیار؛ از مسابقه به یک جریان اجتماعی
پیشنهاد این است که میدانیار بعد از پایان مسابقه، وارد مرحله جدیدی شود؛ مرحلهای که در آن هر شب یک میدانیار جذاب، کوتاه و هدفمند برگزار شود.
۳۰ دقیقه برای یک موضوع مشخص شود؛ ۳۰ دقیقه برای یک اداره؛ ۳۰ دقیقه برای مردم؛ ۳۰ دقیقه آموزش، مسابقه و گفتوگو تعیین و اجرا شود.
این برنامه میتواند آنقدر ساده باشد که اجرای آن دشوار نباشد و آنقدر جذاب باشد که مردم برای حضور در آن انگیزه داشته باشند.
میدانیار نباید صرفاً یک «برنامه» باشد؛ باید به یک قرار اجتماعی تبدیل شود.
هر شب یک اداره، هر شب یک موضوع
یکی از بزرگترین ظرفیتهای میدانیار این است که تقریباً هر دستگاهی میتواند میداندار شوند.
اما میدانداری به معنای سخنرانی و ارائه گزارش عملکرد نیست، هر اداره باید بیاید و در چند دقیقه به زبان ساده بگوید، ما چه کار میکنیم؟ شما چه حقوقی دارید؟ چه انتظاری از شما داریم؟ و اگر مشکلی داشتید، چگونه باید آن را پیگیری کنید، بعد همین موضوع در قالب یک مسابقه کوتاه، جذاب و مردمی دنبال شود.
مردم حق نظارت بر بازار دارند
مثلاً اداره صمت میتواند یک میدانیار با عنوان «مردم و بازار» برگزار کند.
قیمتگذاری، حقوق مصرفکننده، نحوه گزارش تخلف، تشخیص کالای قاچاق یا تقلبی و ضرورت حمایت از تولید داخلی، موضوعاتی هستند که میتوان آنها را در قالب چند سؤال ساده مطرح کرد.
یک مسابقه کوتاه میتواند به مردم یاد بدهد که در اقتصاد شهر خودشان نقش دارند.
اورژانس اجتماعی؛ شاید یک سؤال، یک زندگی را نجات دهد
اورژانس اجتماعی میتواند درباره آسیبهای اجتماعی و نحوه مواجهه با موقعیتهای بحرانی صحبت کند.
اگر کودک یا نوجوانی در معرض خطر بود چه کنیم؟ اگر با یک مورد کودکآزاری یا سالمندآزاری مواجه شدیم، چه اقدامی درست است؟ در یک بحران خانوادگی از کجا کمک بگیریم؟
آموزش این مسائل در قالب میدانیار میتواند بسیار ساده باشد، اما اثر آن شاید سالها باقی بماند.
اورژانس میتواند میدانیار را به یک کلاس چند دقیقهای کمکهای اولیه تبدیل کند.
فردی بیهوش شده؛ اولین اقدام چیست؟ فردی خونریزی شدید دارد؛ چه کنیم؟ در سوختگی چه کاری اشتباه است؟ در زمان حادثه چگونه درست با اورژانس تماس بگیریم؟
اینها چیزهایی هستند که مردم باید قبل از وقوع حادثه بدانند، نه بعد از آن که متاسفانه مرگ بسیاری از افراد به عدم آشنایی اطرافیان به همین اقدامات اولیه است.
جهاد کشاورزی؛ مردم، تولید و سفره
جهاد کشاورزی نیز میتواند از میدانیار برای معرفی ظرفیتهای کشاورزی شهرستان استفاده کند.
محصولات شاخص منطقه چیست؟ کشاورزان با چه مشکلاتی مواجهاند؟ چرا مصرف آب اهمیت دارد؟ چگونه از تولیدکننده محلی حمایت کنیم؟
مردم حتی میتوانند در مسابقه، محصولات و ظرفیتهای روستاهای شهرستان را شناسایی کنند.
راهداری؛ یک مسابقه برای نجات در جاده
راهداری میتواند با نمایش تابلوهای جادهای، پرسش درباره قوانین رانندگی در شرایط خاص و آموزش رفتار صحیح هنگام خرابی خودرو یا وقوع حادثه، یک میدانیار کاملاً کاربردی برگزار کند، مردم قرار نیست فقط درباره جاده بشنوند؛ قرار است جاده را بهتر بشناسند.
شاید مهمترین کارکرد میدانیار همین باشد، مسئول از پشت میز خارج شود، مردم از پشت صفحه تلفن و فضای مجازی فاصله بگیرند.
امروز دولت و ملت بیش از هر زمان دیگری به چنین میدانهایی نیاز دارند؛ میدانهایی که در آنها اعتماد، گفتوگو، مطالبهگری و مسئولیتپذیری همزمان شکل بگیرد.
اگر قرار است میدانیار ادامه پیدا کند، نباید اجازه داد تبدیل به یک برنامه رسمی و تشریفاتی شود.
میدانیار خانواده، میدانیار نوجوانان، میدانیار محله، میدانیار روستا، میدانیار کسبه، میدانیار ورزش، میدانیار فرهنگ، میدانیار محیط زیست و دهها عنوان دیگر است.
حتی میتوان بین ادارات مسابقه میدانیار برگزار کرد؛ هر اداره یک موضوع انتخاب کند و بهترین میدانیار را اجرا کند.
در این صورت، رقابت فقط میان مردم نخواهد بود؛ خود دستگاهها نیز برای ارتباط بهتر با مردم با یکدیگر رقابت خواهند کرد.
میدانیار را نباید با پایان مسابقه کنار گذاشت، اتفاقاً روزی که مسابقه تمام میشود، باید پرسش اصلی آغاز شود، حالا با این سرمایه اجتماعی چه میکنیم؟ اگر میدانیار ادامه پیدا کند، میتواند به یک قرار اجتماعی تبدیل شود.
اگر مردم در آن نقش اصلی داشته باشند، میتواند به یک سرمایه اجتماعی ماندگار تبدیل شود، میدانیار شاید امروز یک مسابقه باشد؛ اما میتواند فردا یک مدرسه اجتماعی، یک تریبون مردمی، یک میدان آموزش و یک پل میان مردم و مسئولان باشد.
انتهایخبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!