امیر علی کنعانی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، اظهار داشت: سیاست فشار حداکثری دولت آمریکا علیه ایران بار دیگر وارد مرحله‌ای تازه شده است؛ سیاستی که این بار علاوه بر تشدید تحریم‌های اقتصادی، با تهدید کشورهایی که با ایران روابط اقتصادی دارند نیز همراه شده و نگرانی‌ها درباره گسترش دامنه بحران در منطقه را افزایش داده است.

 کارشناس مسائل سیاسی گفت: دولت دونالد ترامپ در روزهای اخیر از تشدید فشارهای اقتصادی علیه ایران خبر داده و وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز از اعمال تحریم‌های جدید و احتمال تداوم تحریم‌های ثانویه علیه مؤسسات و کشورهایی که با تهران تعامل اقتصادی دارند، سخن گفته است.

وی افزود: این اقدامات در شرایطی صورت می‌گیرد که همزمان سطح تنش نظامی در منطقه نیز افزایش یافته و تحولات اخیر در اطراف تنگه هرمز، بار دیگر اهمیت امنیتی و اقتصادی این منطقه راهبردی را به جهان یادآوری کرده است.

 کنعانی، اظهار کرد: آنچه امروز از سوی دولت ترامپ دنبال می‌شود، ادامه همان سیاست فشار حداکثری است؛ سیاستی که آمریکایی‌ها تصور می‌کنند با افزایش فشار اقتصادی می‌توانند ایران را وادار به پذیرش خواسته‌های خود کنند، اما تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که چنین رویکردی الزاماً به نتیجه مورد انتظار واشنگتن منجر نمی‌شود.

وی افزود: تحریم و تهدید شاید بتواند هزینه‌هایی را به کشور هدف تحمیل کند، اما زمانی که یک ملت احساس کند استقلال و حاکمیت ملی آن هدف قرار گرفته است، فشار خارجی می‌تواند حتی به افزایش انسجام داخلی و مقاومت در برابر خواسته‌های تحمیلی منجر شود.

کنعانی با اشاره به تشدید تحریم‌های آمریکا علیه ایران گفت: تحریم‌های اقتصادی در سال‌های گذشته نیز نتوانسته‌اند ایران را از مواضع اساسی خود عقب برانند و اکنون تکرار همان مسیر با شدت بیشتر، بدون ارائه یک راهکار سیاسی و دیپلماتیک، بیشتر از آنکه نشانه یک راهبرد پایدار باشد، می‌تواند نشانه بن‌بست در سیاست فشار باشد.

این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: ترامپ باید بداند که مسائل پیچیده منطقه با ادبیات تهدیدآمیز و فشار اقتصادی حل نمی‌شود. ایران کشوری با ظرفیت‌های گسترده سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و ژئوپلیتیکی است و هرگونه محاسبه درباره این کشور باید بر اساس واقعیت‌های منطقه انجام شود، نه بر مبنای تصورات و محاسبات سیاسی کوتاه‌مدت.

وی با بیان اینکه ادامه این روند می‌تواند دامنه بحران را از مرزهای ایران فراتر ببرد، عنوان کرد: خطر اصلی این است که سیاست فشار حداکثری به یک چرخه جدید از اقدام و واکنش تبدیل شود؛ چرخه‌ای که در آن هر اقدام آمریکا با واکنش ایران و هر واکنش ایران با اقدام جدید واشنگتن مواجه شود و در نهایت کشورهای منطقه قربانی اصلی این وضعیت باشند.

کنعانی تأکید کرد: منطقه خاورمیانه بیش از هر زمان دیگری به ثبات، گفت‌وگو و سازوکارهای دیپلماتیک نیاز دارد. تداوم تهدیدها و تحریم‌ها نه‌تنها امنیت ایران و آمریکا، بلکه امنیت کشورهای عربی، مسیرهای انرژی و تجارت بین‌المللی را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.

وی افزود: تنگه هرمز تنها یک نقطه جغرافیایی نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین مسیرهای انرژی جهان است و هرگونه ناامنی در این منطقه می‌تواند آثار آن را به بازارهای جهانی انرژی و اقتصاد کشورهای مختلف منتقل کند.

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به رویکرد دولت آمریکا در اعمال فشار بر شرکای تجاری ایران گفت: وقتی واشنگتن علاوه بر ایران، سایر کشورها را نیز به دلیل روابط اقتصادی با تهران تهدید به تحریم می‌کند، عملاً دامنه اختلافات را از یک مناقشه دوجانبه به یک چالش گسترده‌تر در نظام بین‌الملل تبدیل می‌کند. نمونه آن واکنش چین به تهدیدهای آمریکا در خصوص تجارت با ایران است.

کنعانی تصریح کرد: آمریکا باید بداند که جهان امروز با چند دهه گذشته متفاوت است و دیگر نمی‌توان انتظار داشت همه کشورها بدون چون‌وچرا از سیاست‌های واشنگتن تبعیت کنند. شکل‌گیری ائتلاف‌های جدید اقتصادی و سیاسی و افزایش نقش قدرت‌هایی مانند چین و روسیه، ظرفیت آمریکا برای اعمال فشار یک‌جانبه را با محدودیت‌هایی مواجه کرده است.

وی در ادامه خاطر نشان کرد: تجربه نشان داده است که فشار اقتصادی اگر با مسیر دیپلماسی و گفت‌وگو همراه نباشد، می‌تواند به جای حل بحران، آن را پیچیده‌تر کند، بنابراین اگر هدف واقعی آمریکا دستیابی به یک توافق است، باید از ادبیات تهدید و سیاست تنبیهی فاصله گرفته و مسیر مذاکره برابر را دنبال کند.

این کارشناس مسائل سیاسی با بیان اینکه مردم ایران در طول سال‌های گذشته هزینه‌های سنگینی را در برابر تحریم‌ها پرداخت کرده‌اند، خاطرنشان کرد: ملت ایران بارها نشان داده که در برابر فشار خارجی تسلیم تهدید نمی‌شود و اگر آمریکا تصور کند با افزایش تحریم‌ها می‌تواند اراده مردم را تغییر دهد، در واقع در حال تکرار یک تجربه شکست‌خورده است.

کنعانی تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران باید در چنین شرایطی ضمن حفظ اقتدار و منافع ملی، از ظرفیت دیپلماسی منطقه‌ای و بین‌المللی نیز استفاده کند و اجازه ندهد سیاست‌های هیجانی و اقدامات تحریک‌آمیز، منطقه را وارد یک بحران گسترده‌تر کند.

وی گفت: در نهایت، ادامه مسیر تهدید و فشار به نفع هیچ‌یک از ملت‌های منطقه نیست و نخستین قربانیان چنین سیاستی مردم عادی خواهند بود؛ مردمی که باید هزینه تصمیمات قدرت‌های بزرگ را با ناامنی، افزایش قیمت انرژی، اختلال در تجارت و بی‌ثباتی اقتصادی پرداخت کنند.

این کارشناس مسائل سیاسی خاطرنشان کرد: ترامپ اگر به دنبال حل مسئله ایران است، باید واقعیت‌های منطقه را بپذیرد؛ چرا که ایران با تهدید، محاصره اقتصادی و فشار حداکثری از صحنه منطقه حذف نخواهد شد و تداوم چنین سیاستی تنها می‌تواند یک بحران فرسایشی و پرهزینه را برای همه طرف‌ها رقم بزند.

در شرایط کنونی، به نظر می‌رسد انتخاب میان «فشار بیشتر» و «دیپلماسی» بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است؛ چراکه تجربه تحریم‌های گسترده نشان داده است که فشار اقتصادی به تنهایی تضمین‌کننده تغییر رفتار سیاسی نیست و حتی می‌تواند زمینه‌ساز افزایش تنش و بی‌ثباتی در منطقه شود، تحلیل‌های اخیر نیز بر دشواری و پرهزینه بودن راهبرد جدید فشار اقتصادی واشنگتن علیه تهران تأکید دارند.

انتهای خبر/