حالت تاریک
چهارشنبه, 11 شهریور 1405
آیا مایل به نصب وب اپلیکیشن پایگاه خبری تحلیلی کردامروز هستید؟
۱۷۰۰ هکتار از مزارع، زیر کشت لوبیا است
لوبیا، محصول کم‌آب‌بر و اقتصادی مزارع دهگلان؛

۱۷۰۰ هکتار از مزارع، زیر کشت لوبیا است

لوبیا آرام‌آرام جای خود را در الگوی کشت مزارع دهگلان بازکرده است، محصولی که با نیاز آبی کمتر، امکان انبارداری مناسب و برخورداری از بازار مصرف و ظرفیت صادراتی را فراهم کرده است.

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی کرد امروز، لوبیا آرام‌آرام جای خود را در الگوی کشت مزارع دهگلان بازکرده است، محصولی که با نیاز آبی کمتر، امکان انبارداری مناسب و برخورداری از بازار مصرف و ظرفیت صادراتی را فراهم کرده است.

 ۱۷۰۰ هکتار از مزارع دهگلان زیر کشت لوبیا رفت

 لوبیا دیگر محصولی غریبه در مزارع دهگلان نیست، محصولی که طی چند سال گذشته به‌تدریج وارد الگوی کشت کشاورزان این شهرستان شده و حالا با رسیدن سطح زیر کشت به یک هزار و ۷۰۰ هکتار، به یکی از محصولات قابل‌توجه بخش کشاورزی دهگلان تبدیل شده است.

 آنچه کشت این محصول را برای کشاورزان اهمیت بیشتری بخشیده، تنها افزایش سطح زیر کشت نیست، بلکه نیاز آبی کمتر، شرایط مناسب اقلیمی، بازار مصرف مطلوب، امکان انبارداری و از همه مهم‌تر ظرفیت صادراتی، لوبیا را به گزینه‌ای اقتصادی برای کشاورزان منطقه تبدیل کرده است.

 پیش‌بینی برداشت ۳۵۰۰ تن لوبیا

 مجتبی اسدی، رئیس جهاد کشاورزی شهرستان دهگلان، با اشاره به توسعه کشت لوبیا در این شهرستان اظهار داشت: سطح زیر کشت این محصول در سال‌های اخیر افزایش‌یافته و امسال به یک هزار و ۷۰۰ هکتار رسیده است، پیش‌بینی می‌شود امسال بیش از سه هزار و ۵۰۰ تن لوبیا از مزارع شهرستان دهگلان برداشت و روانه بازار مصرف شود.

 اسدی عنوان کرد: این میزان تولید نشان می‌دهد لوبیا در حال تبدیل‌شدن به یکی از محصولات جدید و اقتصادی مزارع دهگلان است، محصولی که می‌تواند در صورت حمایت و برنامه‌ریزی مناسب، سهم بیشتری از الگوی کشت منطقه را به خود اختصاص دهد.

 محصولی کم‌آب‌بر با چشم‌انداز صادراتی

 رئیس جهاد کشاورزی دهگلان بیان نمود: یکی از مهم‌ترین مزیت‌های لوبیا، نیاز آبی کمتر آن در مقایسه با برخی محصولات کشاورزی است، در شرایطی که مسئله مدیریت منابع آب به یکی از چالش‌های اصلی بخش کشاورزی تبدیل شده، توسعه محصولاتی که بتوانند با مصرف آب کمتر، درآمد اقتصادی مناسبی برای کشاورزان ایجاد کنند، اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند.

 اسدی در ادامه گفت: ازسوی‌دیگر، امکان انبارداری آسان‌تر و برخورداری از بازار مناسب، موجب شده لوبیا برای کشاورزان جذابیت بیشتری داشته باشد، ظرفیت صادراتی این محصول نیز می‌تواند در صورت ایجاد زیرساخت‌های لازم، به یکی از محورهای توسعه کشت لوبیا در دهگلان تبدیل شود.

 وی تأکید کرد: دهگلان با برخورداری از اراضی گسترده کشاورزی و قرارگرفتن در منطقه حاصلخیز لیلاخ، ظرفیت قابل‌توجهی برای تنوع‌بخشی به محصولات کشاورزی دارد و توسعه کشت لوبیا می‌تواند بخشی از این ظرفیت را فعال کند.

 زلیخا میرکی، مسئول تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی شهرستان دهگلان معتقد است: شرایط کشت این محصول و ویژگی‌های اکولوژیکی منطقه برای تولید لوبیا مناسب است و با اشاره به نیاز لوبیا به روزهای گرم و شب‌های خنک، این محصول در چنین شرایطی می‌تواند رشد مناسبی داشته باشد.

 میرکی توضیح داد: این ویژگی اقلیمی، یکی از ظرفیت‌هایی است که می‌تواند توسعه کشت لوبیا را در منطقه توجیه کند، البته افزایش تولید تنها به شرایط آب‌وهوایی وابسته نیست و عواملی مانند تأمین آب، برق، نهاده‌های کشاورزی، بازار فروش و حمایت از تولیدکنندگان نیز در موفقیت این محصول نقش تعیین‌کننده دارند.

 تناوب کشت، فرصتی برای تقویت خاک

 مسئول تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی دهگلان تشریح کرد: یکی دیگر از نکات مهم درباره کشت لوبیا، نقش آن در تناوب زراعی است، لوبیا از نظر نوع ریشه با محصولاتی مانند گندم و جو تفاوت دارد و دارای ریشه‌های افشان است، درحالی‌که گندم و جو ریشه‌های عمیق‌تری دارند، از همین رو، قرارگرفتن لوبیا در تناوب کشت با گندم و جو می‌تواند برای کشاورزان منطقه مناسب باشد.

 میرکی اضافه کرد: تنوع‌بخشی به الگوی کشت، علاوه بر کاهش وابستگی کشاورزان به یک یا چند محصول، می‌تواند به مدیریت بهتر زمین‌های کشاورزی و ایجاد فرصت‌های اقتصادی جدید برای بهره‌برداران کمک کند.

وقتی برق، آب کشاورزی را متوقف می‌کند

 اما در کنار ظرفیت‌های موجود، کشاورزان لوبیا کار دهگلان با یک مطالبه جدی روبه‌رو هستند، مطالبه‌ای که مستقیماً باکیفیت و میزان تولید آنها ارتباط دارد و آن، تأمین آب و برق پایدار برای آبیاری مزارع است.

 یکی از کشاورزان منطقه با اشاره به نیاز آبی لوبیا می‌گوید این محصول باید در فاصله زمانی مشخص به طور کامل آبیاری شود، اما فاصله توزیع آب در منطقه گاهی به بیش از ۱۰ روز می‌رسد، موضوعی که می‌تواند خسارت جدی به محصول وارد کند.

 این کشاورز همچنین از قطعی‌های طولانی برق گلایه دارد و عنوان می‌کند که هفت ساعت قطعی برق در طول روز، در مجموع می‌تواند ۴۲ ساعت خاموشی در هفته ایجاد کند، خاموشی‌هایی که مستقیماً فعالیت کشاورزان و روند آبیاری مزارع را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

 واقعیت این است که افزایش سطح زیر کشت و پیش‌بینی برداشت سه هزار و ۵۰۰ تنی، زمانی می‌تواند به یک موفقیت واقعی در بخش کشاورزی تبدیل شود که زنجیره تولید از مرحله کاشت تا آبیاری، برداشت، عرضه و فروش موردحمایت قرار گیرد.

 کشاورزی که برای تولید محصول باکیفیت تلاش می‌کند، به آب و برق پایدار، بازار مناسب، حمایت‌های فنی و اقتصادی و برنامه‌ریزی دقیق نیاز دارد، اگر قرار است محصولات کم‌آب‌بر در الگوی کشت توسعه پیدا کنند، باید زیرساخت‌های لازم برای تولید آنها نیز فراهم شود.

 در شرایطی که تأکید بر تولید داخلی و حمایت از تولیدکننده بیش از گذشته اهمیت دارد، کشاورزان دهگلان نیز انتظار دارند مشکلات زیرساختی آنها با جدیت بیشتری پیگیری شود، لوبیا اکنون در مزارع دهگلان یک محصول صرفاً جایگزین نیست، بلکه می‌تواند بخشی از مسیر حرکت کشاورزی شهرستان به سمت محصولات کم‌آب‌بر، اقتصادی و دارای ظرفیت صادراتی باشد.

 انتهای خبر/

لینک کوتاه خبر

نظر / پاسخ از

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر می‌گذارید!