ساختوسازهای ناایمن دهگلان؛
صدور مجوز کافی نیست، نظارت بر ساختوسازها کجاست؟
گودالی عمیق و بدون حفاظ مناسب در یکی از کوچههای شهر دهگلان، بار دیگر ضرورت نظارت بر ساختوسازها و جدیگرفتن ایمنی شهروندان را به مسئلهای مهم تبدیل کرده است؛ خطری که اگر مهار نشود، پیامدهایی جبرانناپذیری خواهد داشت.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی کردامروز، ساختوساز شهری زمانی در مسیر توسعه قرار میگیرد که در کنار تأمین نیازهای شهروندان، اصول فنی، ضوابط قانونی و استانداردهای ایمنی نیز بهطور جدی رعایت شوند، اما هرگاه این الزامات به حاشیه بروند، یک پروژه ساختمانی میتواند از فرصت توسعه به تهدیدی برای امنیت و آسایش عمومی تبدیل شود.
گودالی عمیق در مسیر تردد، خطر همچنان پابرجاست
چند روز پیش، خبرنگار در گزارشی به موضوع ساختوسازهای غیرمجاز و رعایتنشدن برخی ضوابط ایمنی در دهگلان پرداخت، گزارشی که هدف آن جلب توجه مسئولان و سازندگان به ضرورت رعایت قانون و پیشگیری از حوادث احتمالی بود.
بااینحال، آنچه اکنون در یکی از کوچههای منتهی به پارک لاله دهگلان مشاهده میشود، بار دیگر این پرسش را مطرح میکند که هشدارهای ایمنی تا چه اندازه جدی گرفته میشوند و چه کسی مسئول جلوگیری از بهخطر افتادن جان شهروندان است؟
بر اساس مشاهدات مطرحشده در این گزارش، در محل یک پروژه ساختمانی، گودالی عمیق و گسترده ایجاد شده که بخش مهمی از آن فاقد حفاظ مناسب است، همچنین، بنا بر گزارش موجود، علائم هشداردهنده کافی برای آگاهکردن عابران از خطر احتمالی نصب نشده است.
وجود چنین وضعیتی در محدودهای که ممکن است محل عبور شهروندان باشد، ضرورت اقدام فوری برای ایمنسازی محل را دوچندان میکند، چراکه یک لحظه بیاحتیاطی یا ناآگاهی از وجود گودال میتواند زمینهساز حادثهای تلخ شود.
آیا باید منتظر حادثهای تلخ بمانیم؟
مسئله فقط یک گودال یا یک پروژه ساختمانی نیست، موضوع اصلی، احتمال وقوع حادثهای است که میتوان با رعایت اصول ایمنی و نظارت بهموقع از آن جلوگیری کرد، کودکان، سالمندان و افرادی که هنگام عبور از این محدوده از وجود گودال آگاهی ندارند، ممکن است در معرض خطر قرار بگیرند، در چنین شرایطی، نبود حفاظ مناسب و علائم هشداردهنده، نگرانیها را افزایش میدهد.
پرسش جدی اینجاست: آیا ارزش یک پروژه ساختمانی از امنیت و سلامت شهروندان بیشتر است؟ آیا باید منتظر بمانیم تا فردی به داخل گودال سقوط کند و خانوادهای داغدار شود، سپس به فکر چاره بیفتیم؟
بدیهی است که پیشگیری از حوادث، همواره کمهزینهتر و عاقلانهتر از مواجهه با پیامدهای آن است، بنابراین، ایمنسازی محلهای خطرآفرین نباید به پس از وقوع حادثه موکول شود.
صدور مجوز پایان کار نیست، نظارت کجاست؟
در موضوع ساختوسازهای شهری، مسئولیت ایمنی را نمیتوان صرفاً به یک فرد یا یک دستگاه محدود کرد، سازندگان موظفاند الزامات قانونی و فنی مربوط به ایمنی کارگاه را رعایت کنند و دستگاههای مسئول نیز باید در حدود اختیارات و وظایف قانونی خود، بر اجرای ضوابط نظارت داشته باشند.
در این میان، شهرداری بهعنوان یکی از مراجع اصلی صدور پروانه و نظارت بر ساختوسازهای شهری، باید موضوع را از منظر ضوابط شهرسازی و ایمنی بررسی کند و در صورت مشاهده تخلف یا خطر، اقدامات قانونی لازم را در دستور کار قرار دهد.
همچنین، ضرورت دارد وضعیت گودبرداری، استحکام و ایمنی محل، وجود حفاظ مناسب و نصب علائم هشداردهنده بررسی شود تا احتمال سقوط عابران به حداقل برسد.
البته برای اظهارنظر قطعی درباره قانونی یا غیرقانونیبودن پروژه مورد اشاره، لازم است وضعیت پروانه ساختمانی، جزئیات فنی و نظر مراجع ذیصلاح بررسی شود، اما حتی پیش از روشنشدن این موارد، وجود خطر احتمالی برای شهروندان، رسیدگی فوری را ضروری میکند.
اکنون این پرسش پیش روی دستگاههای متولی قرار دارد: آیا وضعیت این گودال بررسی شده است و برای رفع خطر احتمالی چه اقدامی صورت خواهد گرفت؟ مسئولیت سازنده در برابر جان شهروندان چیست؟
رعایت ایمنی، صرفاً یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه بخشی از الزامات مسئولانه و قانونی اجرای پروژههای ساختمانی است، سازندهای که در محدوده شهری اقدام به گودبرداری میکند، باید خطرهای احتمالی را جدی بگیرد و از فراهمشدن شرایطی که سلامت عابران را تهدید میکند، جلوگیری کند.
ایجاد حفاظ مقاوم و متناسب با شرایط محل، نصب تابلوهای هشداردهنده در نقاط قابل مشاهده و جلوگیری از دسترسی ناخواسته افراد به محدوده خطر، از جمله اقداماتی است که باید متناسب با وضعیت پروژه و ضوابط مربوط انجام شود.
در چنین شرایطی، بیتوجهی احتمالی به ایمنی نهتنها میتواند شهروندان را در معرض خطر قرار دهد، بلکه ممکن است مسئولیتهای قانونی و تبعات سنگینی نیز برای عوامل مربوط به دنبال داشته باشد، از سوی دیگر، شهروندان نیز حق دارند در محیط شهری احساس امنیت کنند و هنگام عبور از معابر عمومی، نگران سقوط در گودالهای بدون حفاظ نباشند.
پیشگیری امروز، مانع پشیمانی فرداست
واقعیت این است که هیچ حادثهای را نباید تا زمانی که اتفاق نیفتاده، کماهمیت دانست، بسیاری از حوادث با یک بازدید بهموقع، یک هشدار جدی یا اقدامی ساده برای ایمنسازی قابل پیشگیری هستند، ضربالمثل جلوی ضرر را از هر جا بگیری، منفعت است، در اینجا معنایی روشن دارد؛ مسئولان، سازندگان و همه عوامل مرتبط باید پیش از آنکه خطری به حادثه تبدیل شود، برای رفع آن اقدام کنند.
ایمنی مردم نباید قربانی بیتوجهی شود
کردتودی انتظار دارد شهرداری دهگلان و سایر دستگاههای مسئول، ضمن بررسی فوری وضعیت گودال مورد اشاره در یکی از کوچههای منتهی به پارک لاله، اقدامات لازم را برای رفع خطر احتمالی و جلوگیری از تکرار چنین وضعیتهایی انجام دهند.
پرسش پایانی همچنان پابرجاست: آیا باید منتظر حادثهای جبرانناپذیر بمانیم تا ایمنی شهروندان در اولویت قرار گیرد؟ پاسخ روشن است، امنیت مردم نباید به فردای حادثه موکول شود.
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!