به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»، آنچه امروز در طبیعت روستای گیزمل، از توابع هزارکانیان شهرستان دیواندره، به چشم می‌خورد، زنگ خطری جدی درباره حفاظت از سرمایه‌های طبیعی منطقه است.

تصاویر این محدوده، بخش‌هایی از زمین با پوشش گیاهی آسیب‌دیده و خاک برهم‌خورده را نشان می‌دهد؛ وضعیتی که ضرورت بررسی دقیق، شفاف‌سازی درباره نوع عملیات انجام‌شده و مشخص شدن قانونی یا غیرقانونی بودن آن را دوچندان می‌کند.

طبیعت، ملک شخصی هیچ فردی نیست که هرکس به میل خود در آن دخل‌وتصرف کند و بدون توجه به پیامدهای اقداماتش، چهره زمین را تغییر دهد.

عرصه‌های طبیعی، مراتع و منابع آب و خاک، سرمایه‌هایی عمومی هستند که حفظ آن‌ها وظیفه‌ای قانونی و اخلاقی است، هرگونه تخریب احتمالی این سرمایه‌ها، اگر بدون مجوز و برخلاف ضوابط صورت گرفته باشد، باید با واکنشی جدی و مسئولانه از سوی دستگاه‌های متولی روبه‌رو شود.

پرسش اساسی اینجاست: اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان دیواندره در قبال وضعیت پیش‌آمده در گیزمل چه توضیحی دارد؟ آیا از تغییرات ایجادشده در این محدوده اطلاع داشته است؟

 آیا مجوزی برای عملیات انجام‌شده صادر شده و اگر چنین مجوزی وجود دارد، مبنای قانونی آن چیست؟ در صورت انجام اقدامات غیرمجاز، چرا باید طبیعت منطقه تاوان ضعف نظارت یا تأخیر احتمالی در برخورد با متخلفان را بپردازد؟

این پرسش‌ها، اتهام‌زنی نیست؛ مطالبه‌ای عمومی برای روشن شدن واقعیت و صیانت از حقوق مردم است، مسئولیت نهادهای متولی منابع طبیعی تنها به حضور اداری و صدور بخشنامه محدود نمی‌شود.

نظارت میدانی، پیشگیری از تخریب، بررسی گزارش‌های مردمی و برخورد قانونی با تخلفات احتمالی، بخشی جدایی‌ناپذیر از وظایف آن‌هاست،اگر در جایی تخلفی رخ داده باشد، انتظار می‌رود دستگاه مسئول بدون ملاحظه و تعارف، ابعاد موضوع را بررسی و نتیجه را به اطلاع افکار عمومی برساند.

آسیب به پوشش گیاهی و برهم خوردن ساختار طبیعی خاک می‌تواند زمینه فرسایش، کاهش توان نگهداری آب و تشدید روان‌آب‌ها را فراهم کند؛ پیامدهایی که در بلندمدت، هم طبیعت منطقه و هم زندگی و معیشت ساکنان محلی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

 بازگرداندن زمین آسیب‌دیده به وضعیت پیشین نیز لزوماً آسان، سریع یا کم‌هزینه نیست. به همین دلیل، پیشگیری از تخریب باید همواره در اولویت قرار گیرد.

از سوی دیگر، حفاظت از طبیعت تنها وظیفه یک اداره نیست، مردم نیز باید بدانند که منافع کوتاه‌مدت هیچ فردی نمی‌تواند توجیهی برای آسیب زدن به سرمایه‌های مشترک نسل‌های امروز و فردا باشد.

با این حال، مسئولیت شهروندان هرگز جایگزین مسئولیت قانونی دستگاه‌های نظارتی نمی‌شود و نمی‌توان از مردم انتظار داشت در برابر تخریب احتمالی منابع طبیعی، به‌تنهایی اقدام کنند.

اکنون انتظار می‌رود اداره منابع طبیعی و آبخیزداری با حضور کارشناسی در محل، محدوده آسیب‌دیده، ماهیت عملیات، وضعیت مجوزها و میزان خسارت احتمالی را بررسی کند و در صورت احراز تخلف، اقدامات قانونی لازم را انجام دهد، همچنین ضروری است نتیجه بررسی‌ها شفاف و مستند اعلام شود تا ابهامات موجود برطرف گردد

گیزمل نباید به نمونه‌ای دیگر از بی‌توجهی به طبیعت تبدیل شود، منابع طبیعی امانتی برای نسل‌های آینده است؛ امانتی که نه با سکوت حفظ می‌شود و نه با توجیه، امروز پرسش روشن است: اگر تخریبی غیرمجاز در این منطقه رخ داده، چه کسی پاسخ‌گوست و چه اقدامی برای توقف آن انجام خواهد شد؟ طبیعت گیزمل بیش از وعده، به نظارت مؤثر، پاسخ‌گویی شفاف و اقدام عملی نیاز دارد.

نویسنده: طاهره جلوخانی فعال رسانه‌ای