به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»  به نقل از«صبح قزوین»؛ تداوم فعالیت واحدهای تولیدی در شرایط جنگی، علاوه بر تأمین نیاز صنایع، نقشی مهم در حفظ اشتغال، پایداری زنجیره تأمین و کاهش وابستگی به واردات دارد. در این شرایط، افزایش هزینه مواد اولیه، نوسانات ارزی، محدودیت‌های تأمین نقدینگی و قطعی برق از جمله مشکلاتی است که فعالان صنعتی با آن مواجه‌اند.
 
شرکت آرکا فیدار البرز، یکی از واحدهای فعال در حوزه صنایع فلزی استان قزوین است که با وجود این چالش‌ها، فعالیت خود را ادامه داده و در کنار حفظ اشتغال نیروهای خود، برای توسعه ظرفیت تولید و داخلی‌سازی قطعات موردنیاز صنایع تلاش می‌کند.
 
در همین راستا، خبرنگار صبح قزوین در گفتگویی با مصطفی حسین‌نژادی، مدیرعامل شرکت آرکا فیدار البرز، درباره وضعیت فعالیت این مجموعه در شرایط جنگی، چالش‌های تأمین مواد اولیه و نقدینگی، نقش این شرکت در داخلی‌سازی قطعات و انتظارات از مسئولان برای حمایت از واحدهای تولیدی به گفتگو پرداخته است.
 
صبح قزوین: ابتدا درباره شرکت آرکا فیدار البرز، حوزه فعالیت و ظرفیت مجموعه توضیح دهید.
 
حسین‌نژادی: شرکت آرکا فیدار البرز در سال ۱۳۹۳ تأسیس شده و در حوزه صنایع فلزی فعالیت می‌کند. مهندسی معکوس و ارائه خدمات آهنگری از جمله فعالیت‌های این مجموعه است و ما در زنجیره تأمین صنایع قرار داریم. دامنه فعالیت ما از ساخت بدنه دستگاه‌ها تا تولید قطعات خودرویی و سایر بخش‌های صنعتی را شامل می‌شود.
 
در حال حاضر پنج نفر به‌صورت مستقیم در این مجموعه مشغول به کار هستند. پیش از وقوع جنگ، برنامه توسعه کارگاه را در دستور کار داشتیم، اما با توجه به شرایطی که پیش آمد، اجرای این طرح تا حدودی به تعویق افتاد. با این حال، همچنان تلاش می‌کنیم به ظرفیت موردنظر و برنامه توسعه‌ای خود برسیم.
 
صبح قزوین: در شرایط جنگی و با وجود محدودیت‌های اقتصادی، چه شد که تصمیم گرفتید فعالیت شرکت را متوقف یا محدود نکنید و تولید را ادامه دهید؟
 
حسین‌نژادی: در شرایط جنگی، ما به‌عنوان تولیدکننده یک مسئولیت داریم و به‌عنوان کارفرما نیز مسئولیت دیگری بر عهده ماست. تولیدکننده در قبال کشور مسئولیت دارد، زیرا بخشی از یک زنجیره تأمین است.
 
طبیعتاً برای من راحت‌تر بود که چراغ کارگاه را خاموش کنم. در شرایطی که بازار با نوسان مواجه است، قیمت آهن و تجهیزات افزایش پیدا می‌کند و هزینه‌های تولید بالا می‌رود، شاید با تعطیلی کارگاه بتوانم از بخشی از این آسیب‌ها دور بمانم؛ اما در آن صورت، مسئولیت من در قبال کشور چه می‌شود؟ تکلیف کارگاه‌هایی که من تأمین‌کننده آن‌ها هستم، چه خواهد شد؟
 
اگر قرار باشد همه ما در چنین شرایطی همین نگاه را داشته باشیم و فعالیت خود را متوقف کنیم، در واقع عرصه را واگذار کرده‌ایم. تصمیم ما این بود که حتی اگر ضرر بدهیم، کارگاه باید سرپا بماند و به فعالیت خود ادامه دهد. البته به لطف خدا، نه‌تنها ضرر نکرده‌ایم، بلکه همچنان مشغول کار هستیم.
 
ادامه فعالیت در این شرایط سخت است، اما خوشحالیم که ما هم به‌اندازه خودمان در این جنگ سهم داریم و مسئولیت خود را انجام می‌دهیم.
 
از طرف دیگر، موضوع اشتغال نیروها نیز برای ما اهمیت زیادی دارد. اگر کارگاه را تعطیل کنم، فقط یک نفر از شرکت خارج نشده است، بلکه یک خانواده را با مشکل مواجه کرده‌ام. به همین دلیل تصمیم گرفتیم با تمام توان به کار ادامه دهیم.
 
حتی کارهای خردی را که قبلاً انجام نمی‌دادیم، در دستور کار قرار دادیم تا بتوانیم از ظرفیت شرکت تا حد امکان استفاده کنیم و در این شرایط تعدیلی نداشته باشیم.
 
صبح قزوین: فعالیت مجموعه شما به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم چه تعداد نیرو و مجموعه را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟
 
حسین‌نژادی: به‌صورت مستقیم پنج نفر در شرکت مشغول فعالیت هستند. اما در بخش غیرمستقیم، با توجه به اینکه در زنجیره تأمین صنایع قرار داریم، شرکت‌های دیگری نیز به فعالیت ما وابسته‌اند و ما مواد و قطعات موردنیاز برخی مجموعه‌ها را تأمین می‌کنیم.
 
اگر فعالیت ما متوقف شود، ممکن است شرکت‌هایی که با آن‌ها همکاری داریم نیز با مشکل مواجه شوند. تعداد دقیق افرادی که به‌صورت غیرمستقیم از فعالیت ما نفع می‌برند، مشخص نیست، اما مجموعه شرکت‌هایی که با آن‌ها همکاری داریم گسترده است و تداوم کار ما می‌تواند در ادامه فعالیت آن‌ها نیز مؤثر باشد.
 
صبح قزوین: در این مدت با چه چالش‌هایی مواجه شدید و چگونه آن‌ها را مدیریت کردید؟
 
حسین‌نژادی: یکی از چالش‌های اصلی ما وابستگی بازار به نرخ ارز است؛ موضوعی که بسیاری از محصولات و فعالیت‌های صنعتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
 
پس از حمله دشمن به یکی از شرکت‌های فولادی، این تصور در بازار ایجاد شد که ورق‌های آهنی در بازار کمتر در دسترس خواهند بود. البته با تدابیر دولت، بخشی از این نگرانی پوشش داده شد، اما افزایش قیمت‌ها همچنان بر فعالیت صنعت ما تأثیر گذاشت و مشکلاتی را ایجاد کرد.
 
در حال حاضر مسئولان در تلاش هستند از طریق سازوکارهایی مانند سهمیه‌بندی و بورس، روند تأمین مواد اولیه برای شرکت‌هایی مانند مجموعه ما را تسهیل کنند؛ با این حال، در فرایندهای اداری توزیع دولتی نیز مشکلاتی وجود دارد و سهمیه مواد اولیه به بسیاری از شرکت‌های کوچک‌تر نمی‌رسد.
 
امیدواریم مسئولان برای توزیع محصولات و مواد اولیه موردنیاز صنایع، به‌ویژه واحدهای کوچک‌تر، راهکار مناسب‌تری در نظر بگیرند تا این مجموعه‌ها بتوانند بدون وقفه به فعالیت خود ادامه دهند.
 
صبح قزوین:آیا محصولات شرکت شما قابلیت صادرات دارند؟ با توجه به نیاز کشور به ارزآوری و کاهش وابستگی به واردات، تولیدات این مجموعه تا چه اندازه توانسته‌اند جایگزین نمونه‌های خارجی شوند؟
 
حسین‌نژادی: تمام کارهایی که انجام می‌دهیم در حوزه تولید داخل است. بخشی از فعالیت‌های ما نیز به تولید قطعاتی مربوط می‌شود که پیش از این از کشورهای دیگر وارد می‌شدند.
 
در حال حاضر قطعه‌ای را برای صنعت خودروسازی در دست تولید داریم که قبلاً از هند و چین وارد می‌شده است. تولید این قطعه به ما پیشنهاد شده و در تلاش هستیم آن را به‌صورت داخلی تولید کنیم.
 
تست‌های اولیه این قطعه انجام شده و نتایج آن مثبت بوده است. اگر بتوانیم این فرایند را با موفقیت به پایان برسانیم و تولید قطعه به نتیجه نهایی برسد، بخشی از هزینه‌ای که خودروساز برای واردات آن پرداخت می‌کرد، حذف خواهد شد و نیاز به واردات این قطعه کاهش پیدا می‌کند.
 
این موضوع علاوه بر کمک به داخلی‌سازی، می‌تواند از خروج بخشی از ارز کشور جلوگیری کند. امیدواریم با تکمیل مراحل کار، بتوانیم به تولیدکننده این قطعه تبدیل شویم.
 
صبح قزوین: در شرایط فعلی، مهم‌ترین مشکل برای ادامه فعالیت واحدهای صنعتی مانند مجموعه شما چیست؛ تأمین مواد اولیه، نقدینگی، انرژی، صادرات یا مسائل دیگر؟
 
حسین‌نژادی: شاید یکی از بزرگ‌ترین مشکلات ما نقدینگی باشد. البته مسئله این نیست که شرکت‌ها پیش از این نقدینگی نداشته‌اند؛ بلکه با توجه به نوسانات ارزی و کاهش ارزش پول، سرمایه در گردش واحدهای تولیدی قدرت خرید گذشته را ندارد.
 
ممکن است سرمایه‌ای که قبلاً در اختیار یک تولیدکننده بوده و با آن هزینه‌های جاری کارخانه را تأمین می‌کرده، همچنان به همان میزان عددی در اختیار او باشد، اما ارزش واقعی آن کاهش پیدا کرده است. در نتیجه، همان مبلغ دیگر پاسخگوی نیازهای قبلی نیست.
 
این مسئله به‌ویژه برای مجموعه‌هایی که قصد انجام اقدامات توسعه‌ای دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا اجرای طرح‌های توسعه و افزایش ظرفیت تولید به سرمایه در گردش و منابع مالی بیشتری نیاز دارد.
 
از طرف دیگر، موضوع برق نیز از مشکلات مهم صنایع است. اگر در شهر صنعتی بگردید، تقریباً همه واحدهای تولیدی درباره قطعی برق اتفاق‌نظر دارند و آن را یکی از مسائل جدی فعالیت خود می‌دانند.
 
پیش از این، برق واحد ما دو تا سه روز در هفته قطع می‌شد و اکنون این میزان به یک روز رسیده است؛ اما همین یک روز قطعی نیز برای بسیاری از صنایع تأثیر قابل‌توجهی دارد و می‌تواند روند تولید را مختل کند.
 
صبح قزوین:از دولت و مسئولان استان قزوین چه انتظاری دارید تا واحدهای تولیدی بتوانند در چنین شرایطی بدون توقف به فعالیت خود ادامه دهند؟ آیا درخواست مشخصی در زمینه تسهیلات، مجوزها یا حمایت‌های دیگر دارید؟
 
حسین‌نژادی: یکی از انتظارات ما این است که مشکلات مربوط به تأمین نقدینگی و تسهیلات بانکی با جدیت بیشتری پیگیری شود. همان‌طور که گفتم، ارزش سرمایه در گردش تولیدکنندگان کاهش پیدا کرده و برای ادامه فعالیت یا اجرای طرح‌های توسعه‌ای، به منابع مالی بیشتری نیاز دارند.
 
با این حال، دریافت تسهیلات در بسیاری از مواقع دشوار است و منابع مالی موردنیاز نیز به‌راحتی و در زمان مناسب در اختیار واحدهای تولیدی قرار نمی‌گیرد. در نتیجه، تولیدکننده برای تأمین نیازهای جاری یا پیشبرد برنامه‌های توسعه‌ای خود با مشکل مواجه می‌شود.
 
در کنار این موضوع، انتظار داریم مسئله قطعی برق صنایع نیز با راهکارهای مؤثرتر دنبال شود؛ زیرا حتی یک روز قطعی برق می‌تواند بر روند فعالیت و تولید برخی واحدها تأثیر بگذارد.
 
همچنین لازم است فرایند تأمین و توزیع مواد اولیه به شکلی باشد که شرکت‌های کوچک‌تر نیز بتوانند به مواد موردنیاز خود دسترسی پیدا کنند. اگر مواد اولیه به‌موقع و با شرایط مناسب به دست این واحدها برسد، امکان تداوم تولید و ایفای نقش آن‌ها در زنجیره تأمین بیشتر خواهد شد.
 
صبح قزوین: اگر بخواهید تجربه مجموعه خود را در شرایط جنگی در یک جمله بیان کنید، مهم‌ترین پیام شما برای سایر تولیدکنندگان چیست؟ با توجه به اینکه شرکت را تعطیل نکردید، چه نتیجه‌ای از این تصمیم گرفته‌اید که بتواند برای دیگران نیز انگیزه‌بخش باشد؟
 
حسین‌نژادی:ما معتقدیم، و از روی ایمان به این موضوع باور داریم، که رزق تضمین‌شده است. در چنین شرایطی، هرکس باید مسئولیت خود را بشناسد، جایگاه خود را پیدا کند و وظیفه‌ای را که بر عهده دارد، انجام دهد.
 
کاری که ما انجام داده‌ایم، کار خاصی نیست؛ ما مسئولیت خود را دیدیم و در جای خود ایستادیم. به این نتیجه رسیدیم که باید فعالیت خود را ادامه دهیم، هم به‌خاطر مسئولیتی که در قبال کشور داریم و هم به‌خاطر خانواده‌هایی که معیشت آن‌ها به فعالیت این مجموعه وابسته است.
 
امیدواریم سایر تولیدکنندگان نیز در تصمیم‌گیری‌های خود، علاوه بر مسائل اقتصادی و هزینه‌های تولید، به مسئولیت اجتماعی و خانواده‌هایی که از فعالیت واحدهای صنعتی ارتزاق می‌کنند، توجه داشته باشند و تا جایی که امکان دارد، چراغ تولید را روشن نگه دارند.

انتهای خبر/