از تانکر تا فاجعه؛
آیا فاجعه سنندج قابل پیشگیری بود؟
انفجار تانکر حامل سوخت در ورودی سنندج که ۱۱ کشته و ۷ مصدوم بر جای گذاشت، بار دیگر موضوع ایمنی حملونقل مواد خطرناک، استاندارد ناوگان و مسئولیت دستگاههای متولی جادهها را به یکی از مطالبات جدی مردم کردستان تبدیل کرد.
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی کردتودی، حادثه انفجار تانکر حامل سوخت در محور سنندج ـ همدان و جانباختن ۱۱ نفر، بار دیگر زنگ خطر درباره ایمنی تردد خودروهای حامل مواد سوختی در جادههای کردستان را به صدا درآورد؛ حادثهای که علاوه بر خسارت انسانی سنگین، این پرسش را پیش روی افکار عمومی قرار داده است که در صورت وقوع چنین حوادثی، سهم هر یک از دستگاههای مسئول در پیشگیری، نظارت و امدادرسانی چقدر است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، تانکر حامل سوخت در محدوده پلیسراه سنندج ـ همدان دچار حادثه شد و آتش به خودروهای اطراف سرایت کرد، در پی این حادثه، ۱۱ نفر جان باختند و هفت نفر نیز مصدوم شدند. همچنین استاندار کردستان ضمن اعلام دو روز عزای عمومی، دستور بررسی دقیق ابعاد حادثه و نحوه امدادرسانی را صادر کرده است.
این حادثه در حالی رخ داده که موضوع ایمنی تانکرهای حامل سوخت تنها به وضعیت یک خودرو محدود نمیشود و مجموعهای از عوامل شامل استاندارد فنی وسیله نقلیه، معاینه فنی، وضعیت جاده، نحوه نظارت بر حمل مواد خطرناک، آموزش رانندگان و سرعت واکنش دستگاههای امدادی در میزان خسارت چنین حوادثی مؤثر است.
مسئولیت فقط متوجه راننده نیست
رضا مرادی، کارشناس حملونقل جادهای در گفتگو با خبرنگار کردتودی در این باره اظهار داشت: در حوادث مربوط به خودروهای حامل مواد خطرناک، نباید موضوع صرفاً به خطای انسانی یا نقص فنی یک وسیله نقلیه تقلیل پیدا کند بلکه باید زنجیره کامل ایمنی از زمان خروج تانکر تا رسیدن به مقصد بررسی شود.
وی افزود: اگر نقص فنی ترمز یا هر بخش دیگری از خودرو در بررسیهای کارشناسی تأیید شود، باید مشخص شود آخرین بازرسی فنی چه زمانی انجام شده، مسئولیت مالک یا شرکت حملونقل چه بوده و آیا کنترلهای قانونی پیش از تردد بهدرستی انجام شده است.
این کارشناس بیان داشت: حمل مواد سوختی به دلیل ماهیت خطرناک بار، نیازمند نظارت مضاعف است و حتی یک نقص کوچک در سیستم ترمز، لاستیک یا تجهیزات ایمنی میتواند در شرایط خاص به حادثهای زنجیرهای تبدیل شود.
جاده ایمن فقط آسفالت مناسب نیست
از سوی دیگر سارا احمدی کارشناس ایمنی راه، در این باره گفت: ایمنی جاده مجموعهای از زیرساخت، مدیریت ترافیک و نظارت است.
احمدی خاطر نشان کرد: برای ارزیابی یک محور مواصلاتی باید مشخص شود آیا مسیر برای عبور خودروهای سنگین و حامل مواد خطرناک از ایمنی کافی برخوردار است یا خیر، همچنین وضعیت شیب، تقاطعها، علائم، روشنایی، مسیرهای فرار و دسترسی نیروهای امدادی باید به صورت مستمر بررسی شود.
وی افزود: وقوع حادثه به تنهایی نمیتواند نشاندهنده ضعف یک دستگاه خاص باشد، اما پس از حادثه باید همه حلقههای زنجیره بررسی شوند تا مشخص شود آیا امکان پیشگیری یا کاهش شدت حادثه وجود داشته است یا خیر.
یک حادثه؛ چند دستگاه مسئول
در چنین حوادثی، نقش دستگاههای مختلف از پلیس راه و راهداری گرفته تا دستگاههای امدادی، شرکتهای حملونقل و نهادهای نظارتی قابل بررسی است، هر کدام از این دستگاهها در مرحلهای از زنجیره ایمنی مسئولیت دارند و پاسخگویی دقیق میتواند از تکرار حوادث مشابه جلوگیری کند.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که سابقه حوادث مرگبار مرتبط با تانکرهای سوخت در سنندج نیز مورد توجه قرار گیرد. طبق گزارشات ۴ حادثه مرگبار تانکرهای سوخت در فاصله هشت سال در این منطقه، مجموعاً ۲۶ قربانی بر جای گذاشته است.
این آمار نشان میدهد موضوع را نمیتوان صرفاً یک حادثه منفرد تلقی کرد و لازم است پس از پایان بررسیهای قضایی و کارشناسی، نقاط ضعف احتمالی در نظام حملونقل مواد سوختی شناسایی شود.
اکنون مطالبه اصلی افکار عمومی، اعلام نتیجه شفاف بررسیهاست؛ اینکه علت دقیق حادثه چه بوده، آیا نقص فنی در آن نقش داشته، وضعیت فنی تانکر چگونه بوده و آیا قصوری در روند نظارت یا مدیریت مسیر رخ داده است.
حادثه سنندج بار دیگر نشان داد که ایمنی جادهای صرفاً مسئلهای فنی نیست، بلکه موضوعی مدیریتی و حاکمیتی است؛ موضوعی که مستقیماً با جان مردم ارتباط دارد و هر خلأ نظارتی در آن میتواند هزینهای جبرانناپذیر به جامعه تحمیل کند
انتظار میرود نتیجه این بررسیها بدون ابهام در اختیار مردم قرار گیرد.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!