توسعه نامتوازن شهری

 امین کرمی یکی از ساکنان محله نایسر در گفتگو با خبرنگار کردتوی اظهار کرد: برای رفتن به مرکز شهر و انجام کارهای اداری یا حتی مراجعه به پزشک متخصص، باید زمان و هزینه زیادی صرف کنیم. تعداد اتوبوس‌ها کم است و گاهی مجبور می‌شویم با چند وسیله نقلیه خودمان را به مقصد برسانیم.

وی افزود: در این محله درمانگاه شبانه‌روزی وجود ندارد و برای کوچک‌ترین مشکل پزشکی باید به مرکز شهر برویم و این موضوع برای سالمندان و خانواده‌هایی که فرزند کوچک دارند، بسیار سخت است.

یکی دیگر از اهالی این مناطق با اشاره به مشکلات آموزشی گفت: مدارس موجود پاسخگوی جمعیت دانش‌آموزی نیست کلاس‌ها پرجمعیت‌اند و امکانات آموزشی در مقایسه با مدارس مرکز شهر کمتر است این تفاوت‌ها احساس تبعیض را در میان خانواده‌ها تقویت می‌کند.

مسئله اشتغال از دیگر چالش‌های ساکنان محلات حاشیه‌ای

مسئله اشتغال نیز از دیگر چالش‌های ساکنان محلات حاشیه‌ای سنندج است بسیاری از جوانان این مناطق یا بیکارند یا در مشاغل موقت و غیررسمی فعالیت می‌کنند. نبود فرصت‌های شغلی پایدار، زمینه‌ساز بروز آسیب‌های اجتماعی و مهاجرت به سایر شهرها شده است.

در همین زمینه، یک جوان ساکن حاشیه شهر به کردتوی گفت: بعد از فارغ‌التحصیلی نتوانستم شغل مرتبط با رشته‌ام پیدا کنم.

وی افزود: بیشتر فرصت‌های شغلی در مرکز شهر یا خارج از استان متمرکز است. هزینه رفت‌وآمد روزانه هم برای ما سنگین است.

کارشناسان شهری معتقدند ریشه بسیاری از مشکلات حاشیه‌نشینی به رشد شتابان جمعیت و مهاجرت از روستاها به شهر بازمی‌گردد؛ پدیده‌ای که بدون پیش‌بینی زیرساخت‌های لازم، فشار مضاعفی بر مدیریت شهری وارد کرده است.

نگار فاتحی کارشناس مسائل شهری در سنندج در گفتگو با خبرنگار کردتودی تصریح کرد: حاشیه‌نشینی صرفاً یک مسئله کالبدی نیست، بلکه ابعاد اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای دارد.

وی گفت: زمانی که خدمات عمومی مانند حمل‌ونقل، بهداشت، آموزش و فضاهای فرهنگی به‌صورت عادلانه توزیع نشود، احساس نابرابری در میان شهروندان شکل می‌گیرد.

وی ادامه داد: برای کاهش فاصله میان مرکز و حاشیه، باید رویکرد توسعه متوازن در دستور کار قرار گیرد که ایجاد مراکز خدماتی در محلات پیرامونی، تقویت ناوگان حمل‌ونقل عمومی و حمایت از کسب‌وکارهای محلی می‌تواند بخشی از این شکاف را کاهش دهد.

مطالبه عدالت شهری

به گفته این کارشناس، توجه به توانمندسازی اجتماعی ساکنان نیز اهمیت ویژه‌ای دارد: اگر برنامه‌های فرهنگی، مهارتی و آموزشی در این محلات اجرا شود، ظرفیت‌های انسانی قابل توجهی شکوفا خواهد شد نگاه صرفاً عمرانی به مسئله حاشیه‌نشینی کافی نیست.

این کارشنای در ادامه بیان داشت: در کنار مشکلات، ساکنان محلات حاشیه‌ای سنندج بر همبستگی اجتماعی و روابط صمیمانه میان همسایگان تأکید دارند و بسیاری از آن‌ها معتقدند با وجود کمبودها، حس تعلق و همکاری در این مناطق پررنگ است.

در سال‌های اخیر اقداماتی برای بهسازی برخی معابر و توسعه خدمات در این مناطق آغاز شده، اما ساکنان معتقدند این اقدامات کافی نیست و با سرعت رشد جمعیت تناسب ندارد.

آنچه امروز بیش از هر چیز در محلات حاشیه‌ای سنندج به چشم می‌آید، مطالبه عدالت شهری است؛ مطالبه‌ای که نه در قالب درخواست‌های بزرگ، بلکه در نیازهای روزمره‌ای چون دسترسی آسان به درمانگاه، مدرسه مناسب، حمل‌ونقل منظم و فضای فرهنگی متجلی می‌شود.

کارشناسان بر این باورند که برنامه‌ریزی دقیق، تخصیص عادلانه منابع و مشارکت دادن مردم در تصمیم‌گیری‌های محلی می‌تواند مسیر توسعه متوازن را هموار کند در غیر این صورت، فاصله خدمات تا مرکز شهر همچنان به‌عنوان یکی از دغدغه‌های اصلی ساکنان حاشیه سنندج باقی خواهد ماند؛ فاصله‌ای که کاهش آن، گامی مهم در تحقق عدالت اجتماعی در این شهر به شمار می‌رود.

انتهای خبر/