- گروه : اجتماعی
- شماره : 2211
از اولین شب تا استمرار یک حرکت اجتماعی؛
مردم، میدانداران اصلی تجمعات شبانه بودند
برخی میدانها تنها یک تجمع مقطعی نیستند، آنچه در موکب بابالحوائج شهرستان دهگلان شکل گرفت، جدایی از یک فعالیت خدماتی یا مذهبی، تجربهای از همدلی، مشارکت، مدیریت مردمی و استمرار حضور اجتماعی بود.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، برخی میدانها تنها یک تجمع مقطعی نیستند، بهتدریج به یک زیست جمعی، یک تجربه مشترک و یک سرمایه اجتماعی تبدیل میشوند، آنچه در موکب بابالحوائج شهرستان دهگلان شکل گرفت، صرفاً یک فعالیت خدماتی یا مذهبی نبود، بلکه تجربهای از همدلی، مشارکت، مدیریت مردمی و استمرار حضور اجتماعی بود.
برای واکاوی ابعاد مختلف این تجربه، پای صحبت محمد کریمی، مسئول موکب بابالحوائج دهگلان و جمعی از خادمان و موکب داران این مجموعه نشستیم تا از آغاز راه، چالشها، فرصتها و درسهای این مسیر بشنویم.
کرد امروز: نقش شما در این میدان چه بود و دقیقاً چه مسئولیتهایی بر عهده داشتید؟
کریمی: بسمالله الرحمن الرحیم. بنده هم از شما تشکر میکنم که به ثبت و انتقال این تجربه توجه دارید، در این میدان، مسئولیت اصلی بنده مدیریت موکب بابالحوائج بود، اما واقعیت این است که در چنین میدانهایی هیچ فردی صرفاً یک مسئولیت مشخص ندارد.
ما در کنار مدیریت، در برنامهریزی، هماهنگی خادمان، ارتباط با خانوادهها، تأمین اقلام، پشتیبانی مراسم، هماهنگی با سخنرانان و مداحان و حتی در برخی شبها در اجرای برنامهها نیز نقش داشتیم.
کرد امروز: از چه زمانی وارد این میدان شدید؟
کریمی: از همان روزهای ابتدایی شکلگیری فعالیتها در کنار دوستان حضور داشتیم، در ابتدا تصور نمیکردیم این حرکت به چنین گستردگی برسد، اما هرچه جلوتر رفتیم، احساس مسئولیت بیشتری نسبت به استمرار آن پیدا کردیم.
کرد امروز: حضور شما مستمر بود یا مقطعی؟
کریمی: کاملاً مستمر، در بسیاری از شبها از ساعات اولیه آمادهسازی تا پایان برنامه و حتی جمعآوری تجهیزات حضور داشتیم، اگر بخواهیم از نزدیک لمس کنیم که یک میدان چگونه شکل میگیرد، باید بدانیم که استمرار حضور نیروهای اصلی یکی از مهمترین عوامل موفقیت است.
کرد امروز: در چه بخشی فعال بودید، مدیریت، مداحی یا موکبداری؟
کریمی: تمرکز اصلی بنده روی مدیریت موکب و هماهنگیهای اجرایی بود. البته در بخشهای مختلف کمک میکردیم، اما نقشمحوری ما ایجاد هماهنگی میان خادمان، برنامهها و خدمات بود.
کرد امروز: به سراغ سؤال دوم برویم، این میدان از کجا و چگونه شروع شد؟
کریمی: هر میدان اجتماعی معمولاً از یک دغدغه مشترک آغاز میشود، در ابتدای کار، تعدادی از نیروهای دغدغهمند، هیئتی، فرهنگی و مردمی گرد هم آمدند، انگیزه اصلی خدمت و ایجاد یک فضای همدلی بود، بهمرور افراد بیشتری احساس کردند که میتوانند سهمی در این حرکت داشته باشند.
کرد امروز: چه کسانی زودتر از بقیه وارد میدان شدند؟
کریمی: معمولاً در چنین تجربههایی، افراد فعال در هیئات مذهبی، خادمان قدیمی، نیروهای فرهنگی، بسیجیان و تعدادی از کسبه و خیرین نخستین گروههایی هستند که وارد میدان میشوند، در دهگلان نیز همین اتفاق رخ داد.
کرد امروز: شروع میدان خودجوش بود؟
کریمی: بله، اساس حرکت مردمی و خودجوش بود، البته بعدها نهادها و مجموعههای مختلف نیز کمک کردند، اما اصل شکلگیری بر پایه انگیزههای مردمی و داوطلبانه بود.
کرد امروز: مردم چگونه متوجه شدند نقطه تجمع کجاست؟
کریمی: در ابتدا از طریق ارتباطات چهرهبهچهره، اطلاعرسانی محلی و شبکههای اجتماعی، اما پس از چند شب، خود حضور مردم به رسانه تبدیل شد، هرکس که در میدان حضور پیدا میکرد، چند نفر دیگر را با خود میآورد.
کرد امروز: چه چیزی باعث شد این حضور اولیه به یک تجمع مستمر تبدیل شود؟
کریمی: استمرار برنامه، نظم اجرایی، احساس تعلق مردم و نقشآفرینی داوطلبانه افراد، وقتی مردم احساس کنند صرفاً مخاطب نیستند و خودشان بخشی از میدان هستند، ماندگاری شکل میگیرد.
کرد امروز: نقش زمانبندی شبانه در این موضوع چه بود؟
کریمی: بسیار مهم بود. مردم باید بدانند هر شب در چه ساعتی چه برنامهای برگزار میشود، نظم زمانی اعتماد ایجاد میکند و اعتماد، مشارکت را افزایش میدهد.
کرد امروز: نقش جایگاه، موکب، شعار و رسانه را چگونه ارزیابی میکنید؟
کریمی: هر کدام بخشی از یک منظومه بودند، جایگاه وظیفه انتقال پیام را داشت، موکب فضای خدمت و ارتباط را ایجاد میکرد، شعارها احساس همبستگی را تقویت میکردند و رسانه باعث توسعه و تداوم میدان میشد.
کرد امروز: اگر بخواهید تنها یک عامل را نام ببرید که نبود آن ادامه میدان را دشوار میکرد، آن عامل چیست؟
کریمی: روحیه مشارکت مردمی، اگر مردم خود را صاحب میدان ندانند، هیچ برنامهای دوام نخواهد داشت.
کرد امروز: میدان چگونه مدیریت و هماهنگ میشد؟
کریمی: جلسات مستمر، تقسیم وظایف روشن و ارتباط دائمی میان مسئولان بخشهای مختلف، ما تلاش میکردیم تصمیمها جمعی باشد و هر بخش از وضعیت بخشهای دیگر اطلاع داشته باشد.
کرد امروز: هماهنگی میان جایگاه، موکب و رسانه چگونه انجام میشد؟
کریمی: نمایندگان هر بخش بهصورت روزانه یا هفتگی با یکدیگر در ارتباط بودند، این ارتباط مانع از موازیکاری و اتلاف منابع میشد.
کرد امروز: به نظر شما مهمترین کنشگران شکلدهنده میدان چه کسانی بودند؟
کریمی: مردم، پس از آن خادمان، موکب داران، خانوادهها، نوجوانان، رسانهها، هیئات مذهبی، کسبه، خیرین و مجموعههای پشتیبان، هستند.
کرد امروز: نقش موکب داران چه بود؟
کریمی: موکب داران فقط خدمات ارائه نمیکردند، آنها حلقه اتصال مردم با میدان بودند، بسیاری از گفتگوها، ارتباطات و جذب نیروهای جدید از طریق موکبها انجام میشد.
کرد امروز: نقش خانوادهها را چگونه ارزیابی میکنید؟
کریمی: بسیار کلیدی. حضور خانوادهها به میدان هویت اجتماعی و ثبات میبخشید، هرجا خانواده حضور داشته باشد، ماندگاری و آرامش بیشتری شکل میگیرد.
کرد امروز: مردم فقط حضور پیدا میکردند یا فعالیت هم داشتند؟
کریمی: بخش مهمی از مردم بهمرور وارد فعالیت شدند، برخی در پذیرایی کمک میکردند، برخی در اطلاعرسانی، برخی در امور فرهنگی و برخی در پشتیبانی مالی یا تجهیزاتی.
کرد امروز: نوجوانان و جوانان چه نقشی داشتند؟
کریمی: موتور محرک میدان بودند، بخش عمده فعالیتهای اجرایی، رسانهای و خدماتی توسط جوانان انجام میشد.
کرد امروز: برنامهها، مداحیها، سخنرانیها و شعارها چه تأثیری داشتند؟
کریمی: این عناصر باعث ایجاد هویت مشترک میشدند، مردم نیاز دارند بدانند برای چه هدفی کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و محتوا این هدف را تبیین میکند.
کرد امروز: شعارها بیشتر خودجوش بودند یا هدایتشده؟
کریمی: ترکیبی از هر دو. برخی شعارها از دل مردم شکل میگرفت و برخی نیز بر اساس فضای برنامهها مطرح میشد.
کرد امروز: موکبها چه نوع خدماتی ارائه میدادند؟
کریمی: پذیرایی، استراحت، پاسخگویی، راهنمایی، خدمات فرهنگی و ایجاد فضای گفتگو و همدلی.
کرد امروز: کدام خدمت بیشترین استقبال را داشت؟
کریمی: خدماتی که همراه با احترام، تکریم و ارتباط انسانی ارائه میشدند، مردم تنها برای دریافت یک خدمت مراجعه نمیکنند، آنها به دنبال حس تعلق و ارتباط هستند.
کرد امروز: مهمترین آسیبها و چالشهای میدان چه بود؟
کریمی: گاهی کمبود منابع، ضعف هماهنگی، خستگی نیروها و برخی ناهماهنگیهای اجرایی، البته تلاش میکردیم با گفتوگو و اصلاح مستمر این مشکلات را کاهش دهیم.
کرد امروز: اگر بخواهید این تجربه را به دیگران آموزش دهید، سه خطایی که نباید تکرار شود چیست؟
کریمی: اول، تمرکز بیش از حد بر افراد بهجای ساختارها. دوم، بیتوجهی به جوانان. سوم، ضعف در مستندسازی و انتقال تجربه.
کرد امروز: میدان با چه چیزی آغاز میشود و با چه چیزی ادامه پیدا میکند؟
کریمی: با یک دغدغه صادقانه آغاز میشود و با اعتماد مردم ادامه پیدا میکند.
کرد امروز: توصیه شما به میدانداران آینده چیست؟
کریمی: مردم را صرفاً مخاطب نبینند، آنها را شریک و صاحب میدان بدانند، هرجا مشارکت واقعی شکل بگیرد، ماندگاری نیز به وجود خواهد آمد.
کرد امروز: در پایان درباره تبدیل موکب به یک پایگاه اجتماعی توضیح دهید.
کریمی: موکب اگر صرفاً محل توزیع خدمات باشد، اثر آن محدود خواهد بود، اما اگر به محلی برای ارتباط، همدلی، حل مسائل اجتماعی، تربیت نیروهای جوان و توسعه مشارکت مردمی تبدیل شود، میتواند نقش یک پایگاه اجتماعی پایدار را ایفا کند، آینده موکبها در پیوند خدمترسانی با مسئولیت اجتماعی و مشارکت عمومی است.
تجربه موکب بابالحوائج دهگلان نشان میدهد که موفقیت یک میدان اجتماعی بیش از هر چیز به مشارکت مردم، نظم اجرایی، استمرار خدمت و احساس تعلق جمعی وابسته است، در این تجربه، موکب تنها یک مرکز پذیرایی نبود؛ بلکه به بستری برای گفتگو، همدلی، سازماندهی اجتماعی و تقویت سرمایه مردمی تبدیل شد، این الگو میتواند بهعنوان یک تجربه قابلمطالعه و تکرار برای دیگر مجموعههای مردمی و فرهنگی مورداستفاده قرار گیرد.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!
