به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، بازنشستگان تأمین اجتماعی را می‌توان یکی از مظلوم‌ترین اقشار جامعه دانست؛ افرادی که جوانی، توان و سلامت خود را در مسیر تولید، صنعت، خدمات و رونق اقتصادی کشور صرف کرده‌اند و اکنون در سال‌های استراحت و آرامش، به جای برخورداری از امنیت اقتصادی و رفاه نسبی، با دغدغه‌های روزمره معیشت دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

واقعیت این است که فاصله میان درآمد و هزینه‌های زندگی در سال‌های اخیر به شکل نگران‌کننده‌ای افزایش یافته است. تورم مداوم، رشد قیمت کالاهای اساسی، هزینه‌های درمان، اجاره مسکن و خدمات مختلف، فشار مضاعفی را بر دوش بازنشستگان گذاشته است. 

در این میان، بازنشستگان تأمین اجتماعی بیش از سایر گروه‌ها احساس می‌کنند که در تقسیم امکانات و حمایت‌های دولتی سهم عادلانه‌ای ندارند.

یکی از مهم‌ترین مطالبات این قشر، اجرای کامل قوانین مرتبط با متناسب‌سازی حقوق و حفظ قدرت خرید مستمری‌بگیران است.

 قانونی که هدف آن کاهش شکاف درآمدی و ایجاد عدالت میان بازنشستگان بوده، اما در عمل با تأخیرها، کمبود منابع و اجرای ناقص همراه شده است، نتیجه این وضعیت آن است که بسیاری از بازنشستگان، با وجود دهه‌ها پرداخت حق بیمه، امروز از حداقل‌های یک زندگی آبرومند فاصله گرفته‌اند.

موضوع زمانی تلخ‌تر می‌شود که بازنشستگان شاهد افزایش مستمر هزینه‌های زندگی هستند اما درآمد آنان با این سرعت رشد نمی‌کن،. بسیاری از این افراد علاوه بر تأمین هزینه‌های شخصی، مسئولیت حمایت از فرزندان بیکار، کمک به تشکیل زندگی جوانان و حتی نگهداری از نوه‌های خود را نیز برعهده دارند، بنابراین مشکلات اقتصادی تنها زندگی فردی آنان را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد بلکه آثار اجتماعی گسترده‌ای بر خانواده‌ها نیز بر جای می‌گذارد.

بازنشستگان تأمین اجتماعی انتظار امتیاز ویژه یا برخورد خارج از قانون ندارند، مطالبه اصلی آنان اجرای دقیق قوانین، رعایت عدالت و حفظ کرامت انسانی است. 

آنان معتقدند همان‌گونه که در دوران اشتغال سهم خود را در توسعه کشور ایفا کرده‌اند، امروز نیز باید از حقوق قانونی و مزایایی که سال‌ها برای آن حق بیمه پرداخت کرده‌اند، بهره‌مند شوند.

در شرایط حساس کنونی کشور، توجه به مطالبات بازنشستگان تنها یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه مسئله‌ای مرتبط با سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی محسوب می‌شود. جامعه‌ای که نسبت به وضعیت سالمندان و بازنشستگان خود بی‌تفاوت باشد، در واقع پیام نگران‌کننده‌ای به نسل‌های آینده ارسال می‌کند؛ نسلی که باید بداند تلاش، کار و پرداخت حق بیمه در سال‌های جوانی، آینده‌ای امن و باکرامت را برای او تضمین خواهد کرد.

از سوی دیگر، نباید فراموش کرد که بخش قابل توجهی از بازنشستگان با مشکلات درمانی و هزینه‌های سنگین سلامت مواجه هستند، افزایش سن به طور طبیعی نیاز به خدمات پزشکی را بیشتر می‌کند و هرگونه ضعف در پوشش بیمه‌ای یا افزایش هزینه‌های درمان، فشار مضاعفی بر این قشر وارد می‌سازد، بنابراین حمایت از بازنشستگان تنها در افزایش حقوق خلاصه نمی‌شود و باید مجموعه‌ای از خدمات رفاهی، درمانی و اجتماعی را دربرگیرد.

امروز صدای بازنشستگان تأمین اجتماعی، صدای مطالبه عدالت است، صدای کسانی که سال‌ها در سکوت کار کرده‌اند و اکنون نیز با نجابت و صبوری خواهان اجرای حقوق قانونی خود هستند، رسیدگی به مطالبات آنان نه لطف و نه امتیاز ویژه، بلکه ادای دینی به نسلی است که چرخ‌های اقتصاد و تولید کشور را به حرکت درآورده است.

اگر قرار است عدالت اجتماعی به عنوان یکی از آرمان‌های اصلی نظام اسلامی محقق شود، بی‌تردید بازنشستگان تأمین اجتماعی باید در اولویت سیاست‌گذاری‌ها و تصمیمات حمایتی قرار گیرند،آنان قربانیان خاموش بی‌عدالتی‌های انباشته‌شده سال‌های اخیر هستند؛ قربانیانی که هنوز امیدوارند صدایشان شنیده شود و سهمشان از عدالت، نه در شعار، بلکه در عمل محقق گردد.

نویسنده: گل آرا ظاهری کارشناس رسانه‌ای