به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، بهمن‌ماه نه‌تنها فصلی از سال، بلکه تجلی‌گاه اراده‌ای پولادین و عزم راسخ ملتی است که در سایه الطاف الهی و رهبری امام خمینی (ره)، تابلو سیاه ظلم و استبداد دوران طاغوت را با رنگ‌های درخشان آزادی و استقلال نقاشی کرد.

چهل و هفت سال پیش، در چنین روزهایی، تقویم ایران شاهد ورق‌خوردن حماسه‌ای بی‌نظیر بود؛ روزهایی که در آن، زمستان سرد، گرمای مبارزه در دل‌ها را شعله‌ور ساخت و توده‌های مردم، از زن و مرد، پیر و جوان، با سلاح ایمان و اراده، در برابر رژیم شاهنشاهی که نماد طاغوت و زور بود، به پا خاستند.

آن دوران، روزگار مقاومت، ایثار، شهادت و پیگیری آرمان‌های بلند بود؛ روزهایی که هر کوچه و خیابان، صحنه‌ای از نبرد حق علیه باطل بود و هر خانه، پایگاهی برای ایستادگی ساختند و سرانجام، ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، نقطه عطفی شد؛ روزی که فریاد «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» اوج گرفت و طومار حکومت ۲۵۰۰ساله پادشاهی درهم‌پیچیده شد.

این پیروزی، تنها یک تغییر سیاسی نبود، بلکه انفجاری عظیم در هویت و باورهای یک ملت بود؛ تولدی دوباره برای ایران که توانست ریشه‌های استبداد را بخشکاند و بنای نظمی نوین را بر پایه‌های عدالت، معنویت و خودباوری بنا نهد و امروز، پس از گذشت بیش از چهار دهه، جشن بزرگ پیروزی انقلاب اسلامی، نه‌تنها یک خاطره، بلکه عملی زنده است.

۲۲ بهمن فرصتی است برای بازخوانی آن روزهای دشوار، برای گرامیداشت یاد و خاطره شهدایی که چون شمع، سوختند تا راه را برای نسل‌های آینده روشن کنند و برای تجلیل از ایثارگران و جانبازانی که ققنوس‌وار، از جان و جوانی خود گذشتند تا عزت و سربلندی امروزمان را رقم زنند.

مردم ایران در هر کجای این گستره جغرافیایی، از پایتخت گرفته تا دورترین نقاط و کویری‌ترین مناطق، همانند روزهای نخستین انقلاب، امروز نیز با حضور پرشور خود در راهپیمایی ۲۲ بهمن، ضمن تجدید پیمان با آرمان‌های امام راحل و رهبر معظم انقلاب، به دنیا اعلام می‌کنند که روحیه انقلابی، هرگز کهنه نمی‌شود و عزم آنان برای پاسداری از دستاوردهای انقلاب، همچنان راسخ است.

این گردهمایی‌های باشکوه، تنها بازگشتی به گذشته نیست؛ بلکه مهم‌ترین ابزار انتقال مفاهیم بلند انقلاب، ارزش‌های ماندگار آن و روحیه مقاومت و خودباوری به نسل جدید است، این مراسم نمایشی است از وحدت ملی، انسجام اجتماعی و هویت مشترکی که در کالبد انقلاب اسلامی شکل‌گرفته است.

در این گزارش نگاهی خواهیم داشت به ابعاد گوناگون این حماسه فراموش‌نشدنی؛ از سختی‌ها و تلخی‌های مبارزه تا شیرینی پیروزی و برپایی جشن‌های چهل و هفتمین سالگرد انقلاب، بررسی خواهیم کرد چگونه خاطره «روز داغ سرنوشت یک ملت» در دل‌ها زنده مانده و چگونه «شکوه پیروزی» در ۲۲ بهمن، برای همیشه در تاریخ این سرزمین گرامی داشته می‌شود.

با هم به روزهایی سفر خواهیم کرد که ملت ایران، برای رهایی از حکومت طاغوت قیام کردند و امروز، پس از ۴۷ سال، همچنان با یاد آن روزهای سخت، شهدا و ایثارگران، دور هم جمع می‌شوند تا ادای دینی به گذشته کنند و افق‌های روشن آینده را ترسیم نمایند.

بهمن؛ ماهِ فصلِ شکفتنِ دوبارهٔ امید در دلِ زمستان

ماه بهمن در ایران، ماهِ زمستان است، ماهی که تا همین چند سال پیش، تصویری از سرما، سکون و درازترین شب‌های سال را تداعی می‌کرد، اما برای ملت ایران، بهمن معنایی فراتر دارد؛ بهمن، ماهِ «داغِ سرنوشت» است.

ماهی که در آن، فریاد رهایی از بند، در بلندترین شب‌های زمستان، معنای تازه‌ای یافت و سرما، حریفِ گرمایِ ایمان و عشقِ ملت به آزادی نشد، ۴۷ سال پیش در این ماه بود که ایران، نه فقط آب‌وهوایی، بلکه سرنوشتی دیگر یافت؛ سرنوشتی که با خون‌دل‌ها، مقاومت بی‌امان و اراده‌ای الهی رقم خورد.

چرا بهمن؟ ریشه‌های مبارزه و سرنگونی طاغوت

تاریخ پر فراز و نشیب ایران، همواره صحنه‌ای از تلاش ملت برای دستیابی به آزادی و استقلال بوده است، اما آنچه در قرن گذشته، به‌ویژه در دوران حکومت پهلوی، رخ داد، بر انباشت نارضایتی‌ها و ستم‌های مضاعف افزود.

دوران «طاغوت»، تصویری از حکومتی بود که در آن، مطالبات ملی، باورهای دینی و حقوق اولیه انسانی، زیر پا گذاشته می‌شد و وابستگی به قدرت‌های خارجی، فساد گسترده در ارکان حکومت، سرکوب شدید مخالفان و نقض آشکار آزادی‌های مذهبی و سیاسی، جامعه ایران را در آستانه انفجاری عظیم قرار داده بود.

در این میان نام امام خمینی «ره»، نه‌تنها به‌عنوان یک مرجع دینی، بلکه به‌عنوان پیش‌قراول نهضتی که قرار بود ریشه‌های استبداد را بخشکاند، برجسته شد، از سال ۱۳۴۲ با تبعید ایشان، مبارزه شکل جدی‌تری به خود گرفت، در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ شمسی، اعتراضات پراکنده، خفقان شدید و مقاومت‌های پنهانی، همگی نشانه‌هایی از فوران آتشفشانی بودند که در بطن جامعه می‌جوشید.

سخنرانی‌های انقلابی امام، جزوات و اعلامیه‌هایی که به‌صورت مخفیانه منتشر می‌شد و مبارزات دانشجویی، کارگری و مردمی، همگی شعله‌های این آتش را شعله‌ورتر می‌کردند.

زمستانِ مبارزه؛ از خفقان تا قیام

هرچند انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به پیروزی رسید، اما ریشه‌های آن در دل زمستان‌های سرد همان سال‌ها و سال‌های پیش از آن، جوانه‌زده بود و ماه‌های پایانی سال ۱۳۵۷، به‌ویژه اوایل بهمن، شاهد اوج‌گیری وحدت کلمه و همت مردان و زنانی بود که توانستند باقدرت ایمان به خداوند و شب‌زنده‌داری بر سر سجاده و حتی با زبان روزه از روزی که برای ملی‌شدن صنعت نفت گرفته تا راهپیمایی‌های عظیم میلیونی در شهرهای مختلف، همه نشان از عزم راسخ مردم برای سرنگونی رژیم طاغوتی و شیطانی داشت.

بهمن‌ماه همچنان به‌عنوان نمادی از اراده ملی در حافظه جمعی ایرانیان زنده مانده است

حسین الیاسی کارشناس مسائل سیاسی گفت: ماه بهمن، به‌ویژه روز ۲۲ بهمن، فراتر از یک تاریخ تقویمی، تجلی‌گاه هویت سیاسی - معنوی ملت ایران است، این ماه شاهد آن لحظه تاریخی بود که مردم با حضور بصیرتی و باتکیه‌بر ایمان و وحدت، نظام پهلوی را سرنگون ساختند و این ایستادگی نه‌تنها یک تحول سیاسی، بلکه بازتعریفی از مفهوم قدرت مردمی در تاریخ معاصر ایران بود که همچنان به‌عنوان الگویی برای نسل‌های بعدی باقی‌مانده است.

وی افزود: روحیه انقلابی ذاتاً یک پدیده ایستا نیست، بلکه در هر دوره تاریخی با چالش‌های جدید شکل می‌گیرد، امروز این روحیه در قالب مقاومت در برابر تحریم‌ها، تلاش برای خودکفایی علمی و فناوری، و حفظ استقلال در سیاست خارجی تجلی می‌یابد، راهپیمایی‌های ۲۲ بهمن نیز تنها تکراری نمادین نیستند؛ بلکه فرصتی برای بازنگری در آرمان‌های اولیه و تطبیق آن‌ها با نیازهای روز هستند، این پویایی نشان‌دهنده زنده‌بودن انقلاب به‌مثابه فرایندی تاریخی است.

الیاسی با اشاره به اینکه نقش مردم در راهپیمایی‌های حماسی سالانه ۲۲ بهمن می‌تواند فراتر از نمادگرایی، تأثیری سیاسی و اجتماعی ملموس داشته باشد، ادامه داد: این حماسه حضور در سطحی بنیادین، نمایانگر انسجام اجتماعی و مشروعیت مردمی نظام است، در عصری که رسانه‌های جهانی اغلب تصویری یک‌سویه از ایران ارائه می‌دهند، راهپیمایی‌های انبوه مردم، پیامی روشن به جهانیان می‌فرستد.

تصمیم‌گیری‌های سیاسی در ایران ریشه در اراده عمومی دارد

ابوالقاسم معمار مبارز انقلابی گفت: گردهمایی‌های پیش از جشن بزرگ دهه فجر، زمینه‌ساز گفت‌وگوی میان نسل‌ها است؛ جایی که پیران با روایت تجربه‌های خود و جوانان با پرسش‌های روز، در کنار هم‌معنای جدیدی به مفاهیمی چون استقلال و عدالت می‌بخشند.

وی افزود: می‌توان تفاوت ماهیتی میان انقلاب اسلامی و سایر تحولات سیاسی قرن بیستم را درک کرد، ویژگی بارز انقلاب اسلامی، ترکیب نادر سه عنصر بود، اولاً ماهیت مردمی و غیر نخبه‌گرایانه‌اش که از همه قشرهای اجتماعی پشتیبانی داشت؛ ثانیاً تأکید بر بازگشت به هویت فرهنگی - دینی به‌عنوان پایه‌ای برای ساخت نظم سیاسی جدید و ثالثاً توانایی حفظ استقلال در برابر قطب‌گرایی جهانی آن دوره، برخلاف بسیاری از انقلاب‌های معاصر که یا به‌سرعت نظام‌های جدید استبدادی تولید کردند یا در دام وابستگی به قدرت‌های خارجی گرفتار شدند، انقلاب ایران مسیر مستقلی را طی کرد که البته با چالش‌های فراوانی همراه بود.

معمار یادآور شد: در شرایط پیچیده منطقه‌ای و جهانی امروز، درس‌هایی از تجربه ۴۷ سال گذشته می‌توان برای آینده استخراج کرد، درس اصلی، این است که پایداری یک نظام سیاسی در بلندمدت، مستلزم تعادل میان سه رکن است، مشروعیت مردمی، کارایی اداری - اقتصادی و انعطاف‌پذیری در برابر تغییرات جهانی، انقلاب اسلامی در حفظ مشروعیت مردمی موفق بوده است.

تأثیر انقلاب بر ساختار طبقاتی و هویت جمعی ایرانیان

صادق بهاری جامعه‌شناس و پژوهشگر مطالعات فرهنگی، گفت: انقلاب اسلامی نه‌تنها یک تحول سیاسی، بلکه بازسازی عمیقی در سلسله‌مراتب اجتماعی ایران ایجاد کرد، حضور گسترده طبقات متوسط شهری، روستاییان و محرومین در صحنه‌های بهمن ۵۷، نمادی از شکستن انحصار قدرت در دست نخبگان غرب‌گرا و اشرافی بود.

وی افزود: نقش زنان در انقلاب و چگونگی بازتعریف جایگاه آنان در جامعه پس از ۲۲ بهمن قابل‌ارزیابی است، حضور زنان در راهپیمایی‌های بهمن نشان‌دهنده گرایش‌های آنان در جست‌وجوی آزادی انسانیت بود؛ آزادی از استبداد و آزادی از فرهنگ تحمیلی غربی، پس از انقلاب، بازتعریف جایگاه زن در چارچوب «هویت اسلامی ایرانی» منجر به پدیده‌ای گسترش بی‌سابقه دسترسی زنان به آموزش عالی و حوزه‌های علمی، فضایی برای بازتعریف هویت زن در جامعه‌ای مبتنی بر ارزش‌های دینی ایجاد کرد.

بهاری یادآور شد: درباره چگونگی تحقق «عدالت اجتماعی» در شرایط اقتصادی امروز، یا معنای «استقلال» در عصر جهانی‌شدن، راهپیمایی ۲۲ بهمن می‌تواند فراتر از نمادگرایی، به تجربه‌ای مشارکتی تبدیل شود که در آن جوانان نه‌تنها شرکت‌کننده، بلکه خالق معنا باشند، مثلاً با طراحی محتوای خلاقانه در شبکه‌های اجتماعی که ایستادگی بهمن را با چالش‌های امروز مرتبط سازد، این‌گونه است که انقلاب از خاطره‌ای تاریخی به پروژه‌ای زنده برای آینده تبدیل می‌شود.

انتهای خبر/