به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، برگ‌های هویت یک ملت، با ریشه‌های فرهنگ و باور جان می‌گیرند؛ ریشه‌هایی که هرچه زمان می‌گذرد، ارزش پاسداشتشان آشکارتر می‌شود، حجاب و عفاف نیز از همین تبارند؛ میراثی که در آیینه تاریخ، کرامت انسان و استحکام خانواده را روایت کرده است.

نامگذاری ۲۱ تیرماه به عنوان روز ملی حجاب و عفاف صرفاً ثبت یک مناسبت در تقویم رسمی کشور نیست، بلکه یادآور یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های هویت فرهنگی و دینی ایران اسلامی است؛ مؤلفه‌ای که در طول تاریخ، همواره با مفاهیمی چون عزت، وقار، کرامت انسانی و استحکام بنیان خانواده پیوند خورده است.

حجاب و عفاف را نباید تنها در چارچوب پوشش ظاهری تعریف کرد، عفاف شیوه‌ای از زیستن است؛ فرهنگی مبتنی بر احترام به خود، رعایت حقوق دیگران، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و حفظ حرمت‌های انسانی، حجاب نیز یکی از نمودهای بیرونی این فرهنگ به شمار می‌رود که در کنار سایر ارزش‌های اخلاقی، می‌تواند به آرامش روانی و سلامت اجتماعی کمک کند.

در روزگاری که جوامع با تغییرات سریع فرهنگی، گسترش رسانه‌های نوین و دگرگونی سبک زندگی روبه‌رو هستند، حفظ هویت فرهنگی بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است.

جامعه‌ای که بتواند میان اصالت‌های فرهنگی خود و نیازهای نسل جدید پیوندی منطقی و آگاهانه برقرار کند، در برابر بسیاری از آسیب‌های اجتماعی و فرهنگی مقاوم‌تر خواهد بود.

از سوی دیگر ترویج فرهنگ حجاب و عفاف نیازمند نگاهی عمیق، فرهنگی و اقناعی است،‌تجربه نشان داده است که باورهای ماندگار، محصول گفت‌وگو، آموزش صحیح و الگوسازی مناسب هستند، نه صرفاً تکرار شعارها.

نسل امروز بیش از هر چیز به دنبال پاسخ‌های منطقی و قابل فهم است؛ از همین رو، تبیین فلسفه حجاب با زبانی متناسب با نیازهای فکری و فرهنگی جوانان، ضرورتی انکارناپذیر محسوب می‌شود.

در این میان، نقش خانواده بی‌بدیل است، خانواده نخستین مدرسه تربیت انسان و مهم‌ترین بستر انتقال ارزش‌ها به نسل آینده است، رفتار والدین، شیوه زندگی، احترام متقابل و پایبندی به اصول اخلاقی، بیش از هر توصیه‌ای بر شکل‌گیری شخصیت فرزندان اثر می‌گذارد، اگر فرهنگ عفاف در محیط خانواده نهادینه شود، جامعه نیز از ثمرات آن بهره‌مند خواهد شد.

در کنار خانواده، رسانه‌ها، مراکز آموزشی، دانشگاه‌ها و نهادهای فرهنگی نیز مسئولیتی مهم بر عهده دارند، رسانه امروز تنها ابزار اطلاع‌رسانی نیست، بلکه نقش مؤثری در شکل‌دهی افکار عمومی، سبک زندگی و نگرش‌های اجتماعی ایفا می‌کند.

 تولید محتوای فاخر، روایت‌های امیدبخش، معرفی الگوهای موفق و بهره‌گیری از زبان هنر می‌تواند در ترویج فرهنگ عفاف و حجاب اثربخش‌تر از هر شیوه دیگری باشد.

نکته مهم آن است که عفاف، ارزشی فراگیر و انسانی است و تنها به بانوان اختصاص ندارد، رعایت اخلاق، حفظ حرمت دیگران، پرهیز از هنجارشکنی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و رفتار مبتنی بر احترام، جلوه‌هایی از فرهنگ عفاف در جامعه هستند که زنان و مردان هر دو در تحقق آن نقش دارند، هنگامی که این نگاه در جامعه تقویت شود، امنیت اخلاقی و سرمایه اجتماعی نیز افزایش خواهد یافت.

روز ملی حجاب و عفاف می‌تواند فرصتی برای بازنگری در شیوه‌های ترویج این فرهنگ باشد، برگزاری نشست‌های علمی، گفت‌وگو با نسل جوان، حمایت از تولیدات فرهنگی و هنری، استفاده از ظرفیت نخبگان و فعالان اجتماعی و پرهیز از نگاه‌های سطحی، راه را برای تعمیق این ارزش هموارتر خواهد کرد. جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به گفت‌وگو، اقناع و هم‌افزایی فرهنگی نیاز دارد.

بی‌تردید، حجاب و عفاف زمانی به سرمایه‌ای ماندگار برای جامعه تبدیل می‌شود که از قالب یک مناسبت تقویمی فراتر رود و به بخشی از سبک زندگی آگاهانه مردم بدل شود.

 ۲۱ تیرماه تنها یادآور یک روز در تقویم نیست؛ فرصتی است برای بازاندیشی در ارزش‌هایی که می‌توانند ضامن کرامت انسان، استحکام خانواده، افزایش سرمایه اجتماعی و حفظ هویت ایرانی ـ اسلامی در گذر زمان باشند.

نویسنده: طاهره جلوخانی فعال رسانه‌ای