به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، پیست اسکی نسار که سال‌ها پیش به‌عنوان نقطه عطفی برای جذب میهمانان بین‌المللی و توسعه گردشگری و ورزشی در شهر بیجار معرفی می‌شد، امروز به‌جای آنکه در صفحهٔ برنامه‌های ورزشی کشور حضور داشته باشد، در حال تبدیل‌شدن به یک مزرعهٔ موقت برای کاشت گندم دیمی شده است.

 شاید سال‌ها زمان لازم باشد تا دوباره مسئولی برای احیای دوباره پیست بر میز ریاست تکیه بزند و با توسعه و تکمیل زیرساخت‌های ورزشی شهرستان بخصوص این پیست مادر مُرده، از بخش کشاورزی و چرای طبیعی دام‌های سبک، به تنظیمات کارخانه برگردد.

 سابقه انجام ورزش اسکی در شهر بیجار به سال ۱۳۳۰ برمی‌گردد و این پیست جزو پنج تفریحگاه مهم استان کردستان شمرده می‌شود؛ ولی امروز حال و هوای دارد که تنها به درد تفریح یک روز خانوادگی با تیوب خودروهای سنگین به شمار می‌رود و در فصل بهار و تابستان نیز میزبان دام‌های سبکی است که از روستاهای حاشیه شهر برای چرا به این منطقه ورود می‌کنند.

 پیست بین‌المللی نسار که قرار بود باهدف ارتقای جایگاه جغرافیایی استان کردستان در نقشهٔ ورزش‌های زمستانی جهان طرح شده بود و قرار بود به‌عنوان یک پروژهٔ ملی توسط وزارت ورزش و جوانان و ادارهٔ برنامه‌ریزی منطقه‌ای تأیید شود و محلی برای برگزاری مسابقات بین‌المللی اسکی، جذب گردشگرهای داخلی و خارجی، ایجاد فرصت‌های شغلی برای جوانان بومی و توسعه زیرساخت‌های حمل‌ونقل، هتل‌داری و خدمات شهری در اطراف نسار باشد.

 نشریات و رسانه‌های کشوری آن روزها خبر از «آیندهٔ درخشان اسکی در بیجار» را منتشر کردند و امیدوار بودند با برف سال آینده و تکمیل پروژه‌های رفاهی و تفریحی در حاشیه این طرح ورزشی، امّا غافل از این موضوع بودند که ابر و باد و مه خورشید و فلک در کارند؛ ولی مدیریتی وجود ندارد!

 شرایط اقلیمی استان کردستان، به‌ویژه در کوهستان نسار به علت زیرساخت طبیعی منطقه، بارش برف و سرمای مناسب برای ماندگاری برف در دامنه کوه، تنها نیازمند مدیریت منابع و تجهیزاتی بود که برای ورزش اسکی خریداری شده بود؛ ولی به سرعت فرسوده و مستهلک شد.

 موقعیت زیبا و بی‌نظیر کوه نسار و راه‌اندازی کوهستان پارک نیز یکی از دلایل مهمی است که موجب می‌شد پیست اسکی از طرح جامع مطالعاتی بزرگ گردشگری، به‌صورت ۲منظوره در همه فصول سال می‌توانست مورد استقبال و استفاده عامه مردم و بخصوص جامعه ورزشکار قرار گیرد.

 موقعیت پیست اسکی بیجار برای برگزاری مسابقات ورزشی اسکی روی چمن و روی برف بسیار بی‌نظیر و حتی در غرب کشور مشابه این ظرفیت وجود ندارد، وجود برخی مشکلات از جمله نبود گواهینامه استاندارد برای تله سیژ، خشک شدن چاه تأمین آب مورد نیاز پیست چمن و منتقل نشدن آب چشمه هم‌جوار از چرخه پیگیری و رسیدگی خارج شد و به بدترین شکل ممکن نگهداری شد.

 موقعیت مناسب پیست موتورسواری در نزدیکی این مجموعه نیز یک فرصت بی‌نظیر بود که می‌توانست رونق اقتصادی و گردشگری باشد که همین تابستان امسال هم برگزاری مسابقات اندرو شوق و شور جوانان و ورزشکاران را به‌خوبی تصور کشید.

 پیست اسکی نسار بیجار امسال هم رخت پاره و بی‌رمق زمستان سرد و برفی را به دوش کشید و به خواب زمستانی رفت، شاید گاهی کودکانی دست در دست پدران با یک تیوب بادی بر دامنه سفید نسار سُرسُره بازی می‌کنند و سر خوش از برفی هستند که آمده و چند روزی مهمانشان است.

 استثنایی‌ترین پیـست اسکی کشور بود و به علت دسترسی آسان آن در بهترین نقطه شهر، می‌توانست مسابقـات کشوری و بین‌المللی را در آن برگزار کرد، متأسفانه حدود ۲۰ سال است که این پیست بلاتکلیف مانده است، هر ساله با شروع بارش برف شاهد حضور چشمگیر مردم از اقصی‌نقاط کشور در این پیست هستیم؛ اما متأسفانه نبود امکانات موجب بروز نارضایتی در بین ورزشکاران این رشته شده است.

در پیست‌های کشورهای اروپایی امکانات و محل امنی برای تیوپ سواری طراحی و ایجاد شده که احداث چنین مکانی در پیست اسکی نسار از مهم‌ترین تفرجگاه‌های زمستانی این شهرستان است مستلزم بودجه کافی است.

 کارشناسان وقت معتقد بودند که در کنار این پیست می‌توانستیم با ایجاد پیست پاتیناژ و هاکی روی یخ، یک مجموعه ورزشی در فصل سرد را به‌صورت زنجیره‌ای ایجاد کرد که هم می‌توانست یک گردشگری ویژه در سردترین روزها و شب‌های سال را برای شهر کوچک و محروم بیجار ایجاد می‌کرد و همچنین با درآمد حاصل از برف و سرما، زمینه ایجاد پیست چمن را نیز برای این مجموعه ایجاد می‌کرد که امروز یک رؤیایی بر باد رفته است.

نویسنده : سید محمد صابر سبحانی فعال اجتماعی