به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، گاهی یک نام کوچک، روایتی بزرگ از اندوه و بیداری می‌شود؛ «ملینا» کودک سه‌ساله کرمانشاهی، امروز در سکوت و همدلی دانش‌آموزان سنندجی دوباره صدا زده شد.

ملینا هنوز فرصت نیافته بود قد بکشد، رؤیا ببافد یا دست‌های کوچکش را به بازی‌های کودکانه بسپارد؛ اما نامش در سرمای دی‌ماه به خاطره‌ای سنگین در حافظه جمعی بدل شد.

 کودکی سه‌ساله از کرمانشاه که در میانه آشوب‌ها جان باخت و به شهادت رسید اکنون یادش مرزها را درنوردیده است.

 صبح امروز سالن مجتمع فرهنگی فجر سنندج شاهد گردهمایی دانش‌آموزانی بود که با دل‌هایی اندوهگین و نگاه‌هایی پرسشگر، برای هم‌پیمانی با این کودکِ از‌دست‌رفته گرد هم آمدند؛ گردهمایی‌ای که بیش از یک مراسم، بیانی خاموش از همدلی و اعتراض به خشونت علیه کودکان بود.

این مراسم با حضور جمعی از دانش‌آموزان مقاطع مختلف تحصیلی، معلمان، خانواده‌ها و فعالان فرهنگی برگزار شد. 

فضای سالن آذین‌بسته با تصاویر نقاشی‌شده کودکان، شمع‌های روشن و پارچه‌نوشته‌هایی بود که بر روی آن‌ها جملاتی درباره صلح، امنیت و حق زندگی کودکان نقش بسته بود. 

سکوت آغازین برنامه سنگینی خاصی داشت؛ سکوتی که گویی روایتگر درد مشترکی بود که مرزهای جغرافیایی و سنی را درنوردیده است.

در بخشی از برنامه یکی از معلمان با صدایی آرام اما لرزان، روایتی از زندگی کوتاه ملینا خواند؛ روایتی که نه از سیاست، بلکه از کودکی می‌گفت که هنوز فرصت بازی، رویا و آینده را نیافته بود. 

وی تأکید کرد: کودکان فارغ از هر اختلاف و نزاعی، نباید قربانی درگیری‌ها و خشونت‌های تحمیل‌شده شوند؛ پیامی که بارها با تشویق حاضران همراه شد.

دانش‌آموزان نیز هر یک به شیوه خود در این هم‌پیمانی نمادین سهیم شدند.، برخی با خواندن دل‌نوشته‌ها و شعرهای کوتاه، برخی با اجرای سرودهای جمعی و برخی دیگر با نقاشی‌هایی که ملینا را در کنار کبوتران سفید و آسمانی آبی به تصویر می‌کشید، این تصاویر کودکانه بیش از هر سخنرانی، عمق فاجعه و آرزوی صلح را به نمایش می‌گذاشت.

برگزارکنندگان مراسم اعلام کردند که هدف از این گردهمایی، زنده نگه‌داشتن یاد کودکی است که نامش به یکی از تلخ‌ترین خاطرات دی‌ماه گره خورده و نیز تأکید بر مسئولیت اجتماعی در قبال امنیت و آرامش نسل آینده. 

به گفته آنان ملینا تنها یک نام نیست، بلکه یادآور این حقیقت است که خشونت پیش از هر چیز، دامان بی‌دفاع‌ترین اقشار جامعه را می‌گیرد.

در حاشیه این مراسم، برخی از والدین دانش‌آموزان نیز با اشاره به تأثیر روانی چنین حوادثی بر کودکان، خواستار توجه جدی‌تر به مقوله امنیت اجتماعی و روانی شدند، آنان تأکید کردند که کودکان باید در فضایی عاری از ترس و ناامنی رشد کنند و هرگونه بی‌ثباتی، آثار ماندگاری بر ذهن و آینده آنان بر جای می‌گذارد.

یکی از دانش‌آموزان شرکت‌کننده در مراسم گفت: ما امروز جمع شدیم تا بگوییم ملینا را فراموش نمی‌کنیم، او هم‌سن خواهر کوچک من بود و می‌توانست دوست ما باشد، این جمله ساده، شاید خلاصه‌ای از احساس مشترک همه حاضران بود؛ احساسی آمیخته از اندوه، همدلی و مسئولیت.

در پایان برنامه، حاضران با روشن کردن شمع‌هایی به یاد ملینا و دیگر کودکان قربانی خشونت، لحظاتی سکوت کردند، سکوتی که نه از سر پایان، بلکه به‌مثابه عهدی جمعی بود؛ عهدی برای پاسداشت حق زندگی، امنیت و شادی کودکانی که آینده این سرزمین را می‌سازند.

مراسم امروز در سنندج فارغ از ابعاد خبری، تصویری انسانی از همدردی و هم‌پیمانی را به نمایش گذاشت؛ تصویری که نشان می‌دهد نام ملینا، هرچند با اندوه همراه است، اما می‌تواند جرقه‌ای برای گفت‌وگو، آگاهی و تلاش بیشتر برای حفاظت از کودکان در برابر خشونت باشد.

انتهای خبر/