آنجا که انگشتان میخوانند و امید جوانه میزند؛
دو آموزگار نابینا و هزار رؤیای بیمرز
در جغرافیای روشن دلها، جایی که چشمها از دیدن محروماند و انگشتان، قصه روشنایی را بر نقطههای بریل مینویسند، پرستو و کیانوش کریمی در باغچهبان مریوان، چراغدار رؤیاهای کودکانی شدهاند که با امید، فردا را میخوانند.