نانوایان هم گلایه دارند

در حالی که این روزها بسیاری از شهروندان از کیفیت و وزن نان گلایه‌مندند، نانوایان نیز مشکلات خود را مطرح می‌کنند.

شاطر احمد، یکی از نانوایان شهر، در میان کار و با دستان آردی، دقایقی از مشکلات صنف خود گفت و اظهار کرد: این فقط مشکل مردم نیست، نانوایان هم با چالش‌های جدی روبه‌رو هستند. آردی که به دست ما می‌رسد کیفیت لازم را ندارد و همین موضوع مستقیماً روی نان تأثیر می‌گذارد.

وی با اشاره به مسائل مربوط به سهمیه و نظارت افزود: سهمیه آرد و نوع نظارت‌ها خودش داستان جداگانه‌ای دارد و از طرفی انتظار می‌رود نان را ارزان نگه داریم و از طرف دیگر با همین شرایط نان مرغوب تحویل بدهیم، در حالی که واقعیت این است که خیلی وقت‌ها خودمان هم از نانی که از تنور بیرون می‌آید راضی نیستیم.

 یکی از مهم‌ترین گلایه‌های مردم، کاهش وزن نان است

شهروندان می‌گویند قرص نانی که پیش‌تر با همین قیمت سنگین‌تر بود، اکنون سبک‌تر شده است.

جوانی که در صف نانوایی ایستاده بود، در این‌باره گفت: نان را که دست می‌گیری، انگار کاغذ به دست گرفته‌ای و از همه بدتر این است که نان دیگر کیفیت گذشته را ندارد.

این اظهارات نشان می‌دهد مسئله نان، هم دغدغه مردم است و هم چالش نانوایان؛ موضوعی که به نظر می‌رسد نیازمند بررسی و تصمیم‌گیری جدی از سوی مسئولان است.

گران‌فروشی؛ گلایه‌های تازه مردم از نانوایی‌ها

در کنار مشکلات مربوط به کیفیت و وزن نان، گران‌فروشی برخی نانوایی‌ها بدون مصوبه رسمی نیز به یکی از گلایه‌های جدی مردم تبدیل شده است.

مرد میانسالی که در صف نانوایی ایستاده بود، با اشاره به اختلاف قیمت‌ها گفت: هر نانوایی یک قیمت می‌دهد؛ نانوایی کناری قیمت دیگری دارد و هیچ وحدتی در این مورد دیده نمی‌شود و بعضی نانوایی‌ها خودسرانه قیمت را بالا برده‌اند و وقتی مردم اعتراض می‌کنند، می‌گویند اگر نمی‌خواهید، مجبور به خرید نیستید.

در کنار این گلایه‌ها، موضوع نظارت نیز پررنگ مطرح می‌شود چون شهروندان معتقدند هرچند نظارت وجود دارد، اما کافی و مستمر نیست.

این روایت‌ها صرفاً بیان گلایه نیست، بلکه مطالبه‌ای جدی از سوی مردم به شمار می‌رود.

 شهروندان تأکید می‌کنند خواسته‌شان نان رایگان یا ثابت ماندن همیشگی قیمت‌ها نیست، بلکه انتظار دارند در صورت افزایش قیمت نان، کیفیت آن نیز به‌مراتب بهتر شود؛ چرا که نان کالایی لوکس نیست و جزو ابتدایی‌ترین و ضروری‌ترین نیازهای هر خانواده محسوب می‌شود.

کاهش وزن نان و ضعف نظارت؛ چالش جدی نان در سنندج

بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از نانوایی‌های سنندج با کاهش وزن چانه‌های نان، نانی سبک‌تر از استاندارد مصوب به شهروندان عرضه می‌کنند؛ موضوعی که به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های روزمره مردم تبدیل شده است.

بر اساس مشاهدات عینی، در بسیاری از نانوایی‌ها نان لواش با وزن ۸۰ تا ۹۰ گرم به جای نان استاندارد ۱۲۰ گرمی به مردم تحویل داده می‌شود و این تخلف، به‌صورت گسترده در سطح شهر دیده می‌شود و در صورت انجام گشت‌های منظم روزانه از سوی دستگاه‌های نظارتی، به‌سادگی قابل شناسایی است.

کارشناسان معتقدند کاهش وزن هر قرص نان در طول روز، منجر به باقی‌ماندن بخش قابل توجهی از سهمیه آرد نانوایی‌ها می‌شود؛ به‌گونه‌ای که از سهمیه روزانه هشت کیسه‌ای برخی واحدها، حداقل دو کیسه آرد مازاد باقی می‌ماند.

این در حالی است که آرد یارانه‌ای با قیمت حدود ۴۸ هزار تومان در اختیار نانوایی‌ها قرار می‌گیرد، اما در بازار آزاد با قیمت‌های بسیار بالاتری معامله می‌شود.

این وضعیت تنها به نانوایی‌های لواش محدود نیست و گزارش‌ها حاکی است در بسیاری از واحدهای سنگک‌پزی، نان ۴۵۰ گرمی استاندارد به‌ندرت به مردم تحویل داده می‌شود.

 همچنین در نانوایی‌های بربری، عرضه نان با وزن مصوب ۳۷۰ گرم به‌صورت گسترده رعایت نمی‌شود و تخلفات متعددی در این حوزه مشاهده می‌شود.

شهروندان می‌گویند در شرایطی که توان اقتصادی خانواده‌ها کاهش یافته، ناچارند برای تأمین قوت روزانه خود نان‌هایی با وزن کمتر و کیفیت پایین‌تر خریداری کنند؛ نان‌هایی که به گفته آنان «هر هفته کوچک‌تر می‌شود».

به باور بسیاری از مردم و فعالان اجتماعی، ریشه این نابسامانی را باید در ضعف نظارت و نبود برخورد جدی با واحدهای متخلف جست‌وجو کرد.

آن‌ها تأکید می‌کنند این وضعیت توجیه‌پذیر نیست و با برنامه‌ریزی حداقلی قابل کنترل است.

بر اساس برآوردهای میدانی، استقرار روزانه تنها هشت بازرس فعال برای نظارت مستمر بر نانوایی‌های سطح شهر سنندج می‌تواند نقش مؤثری در جلوگیری از بخش قابل توجهی از این تخلفات و انحراف سهمیه آرد داشته باشد.

در این میان، آنچه بیش از همه به چشم می‌آید، تناقض تلخ «افزایش قیمت و کاهش کیفیت» است، مردمی که زیر فشارهای اقتصادی قرار دارند، انتظار دارند دست‌کم نانی که می‌خرند، متناسب با مبلغ پرداختی و دارای کیفیت و وزن استاندارد باشد.

کارشناسان اجتماعی معتقدند نارضایتی مردم از نان، نشانه آسیب دیدن یکی از بنیادی‌ترین شاخص‌های رفاه و رضایت عمومی است.

در پایان، مطالبه شهروندان روشن و ساده است؛ نان سالم، باکیفیت و دارای وزن واقعی؛ نانی که بتوان با اطمینان بر سر سفره گذاشت چون مردم می‌گویند اگر مدیریت کارآمد، نظارت واقعی و حمایت‌های مؤثر اجرایی شود، نان ایرانی می‌تواند دوباره همان نانی باشد که بوی زندگی می‌داد، نه صرفاً بوی گرانی.

انتهای خبر/