- گروه : اقتصادی
- شماره : 2237
«کردتودی» گزارش میدهد؛
جادهای که سالها بارِ کمبود زیرساخت را میکشد
برای مردم بیجار، جاده همدان فقط یک مسیر ارتباطی نیست؛ شاهراهی است که هر روز بیماران را به بیمارستان، دانشجویان را به دانشگاه، رانندگان را به محل کار و خانوادهها را به ضروریترین نیازهای زندگی میرساند.
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، سالهاست این مسیر، بهویژه در محدوده استان همدان، به دلیل تعدد سرعتگیرها، به یکی از پرحاشیهترین محورهای غرب کشور تبدیل شده است.
نکته قابل تأمل آنجاست که مسئولان ادارهکل راهداری و حملونقل جادهای استان همدان نیز اذعان دارند محور کبودراهنگ – سوباشی برای حجم فعلی تردد طراحی نشده است، اکنون این پرسش جدی مطرح است؛ اگر متولیان راه، ناکارآمدی زیرساخت را پذیرفتهاند، چرا مردم بیجار همچنان باید هزینه این کمبود را با استهلاک خودرو، افزایش هزینه درمان و دشوارتر شدن دسترسی به خدمات عمومی بپردازند؟
جاده بیجار ـ همدان برای مردم این شهرستان، تنها یک محور مواصلاتی نیست؛ این مسیر، شریان حیاتی زندگی است، بسیاری از خدمات درمانی تخصصی، مراکز دانشگاهی، بخش مهمی از فعالیتهای اقتصادی و حتی مراجعات اداری مردم بیجار در شهر همدان متمرکز شده و همین موضوع، این جاده را به پرترددترین مسیر ارتباطی شهرستان تبدیل کرده است.
در چنین شرایطی، کیفیت این محور دیگر صرفاً یک موضوع عمرانی نیست؛ بلکه مستقیماً با کیفیت زندگی شهروندان گره خورده است.
آنچه امروز بیش از هر مسئلهای موجب گلایه مردم شده، تعدد سرعتگیرها در بخشهایی از این مسیر، بهویژه در حوزه استحفاظی استان همدان است؛ سرعتگیرهایی که به اعتقاد رانندگان، از یک ابزار ایمنی، به عاملی برای افزایش هزینههای سفر و استهلاک خودرو تبدیل شدهاند.
اما نکته مهم اینجاست که این انتقادها، تنها بر پایه روایت مردم نیست
ادارهکل راهداری و حملونقل جادهای استان همدان بهصورت رسمی اعلام کرده است که محور کبودراهنگ ـ سوباشی در اصل یک جاده قدیمی و روستایی بوده و با افزایش تردد خودروهای استانهای کردستان و آذربایجان غربی، حجم عبور و مرور آن از ظرفیت اولیه مسیر فراتر رفته است.
عرض کم جاده، محدودیتهای هندسی، اختلاف سطح با اراضی اطراف و افزایش بار ترافیکی را از عوامل اصلی مشکلات این محور عنوان کرده و تأکید دارد که نصب سرعتگیرها بر اساس مصوبات شورای ترافیک و با هدف کاهش تصادفات انجام شده است.
این توضیح، اگرچه هدف از نصب سرعتگیرها را روشن میکند، اما همزمان یک پرسش اساسی را نیز پیش روی وزارت راه و شهرسازی قرار میدهد.
اگر متولی راه رسماً میپذیرد این محور برای حجم فعلی تردد طراحی نشده است، چرا طی سالهای گذشته اصلاح اساسی این مسیر با سرعت لازم انجام نشده است؟ آیا راهحل پایدار، توسعه زیرساخت است یا افزودن موانعی که هر روز هزینه بیشتری بر مردم تحمیل میکند؟
رئیس پلیس راه استان همدان نیز پیشتر این محور را جادهای با مشخصات یک مسیر روستایی توصیف کرده و از کمعرض بودن، محدودیت دید و مشکلات هندسی آن سخن گفته بود؛ موضوعی که نشان میدهد مشکل این مسیر، صرفاً برداشت مردم یا رسانهها نیست، بلکه از سوی مسئولان حوزه ایمنی راه نیز مورد تأیید قرار گرفته است.
در ادبیات مهندسی راه، سرعتگیر یک ابزار موضعی برای کنترل سرعت در نقاط حادثهخیز، محدودههای مسکونی یا محل تردد عابران پیاده است؛ نه راهکاری دائمی برای جبران کمبودهای زیرساختی یک محور بینشهری.
امروز رانندگان بیجاری روایت مشترکی دارند؛ آنان میگویند در بخشی از مسیر، بارها ناچار به کاهش سرعت و شتابگیری مجدد هستند؛ وضعیتی که استهلاک جلوبندی، کمکفنر، لاستیک، سیستم تعلیق و ترمز خودرو را بهطور محسوسی افزایش میدهد.
این موضوع شاید در سالهای گذشته تنها یک گلایه فنی محسوب میشد، اما امروز با جهش قیمت قطعات خودرو، به دغدغهای اقتصادی برای هزاران خانواده تبدیل شده است. هر مراجعه به تعمیرگاه، میلیونها تومان هزینه به مردم تحمیل میکند؛ هزینهای که در نهایت از سفره خانواده پرداخت میشود.
اما خسارت این مسیر فقط به خودروها محدود نمیشود
برای مردم بیجار، همدان نزدیکترین مرکز ارائه بسیاری از خدمات درمانی تخصصی است. بیماران سرطانی، بیماران قلبی، افراد نیازمند دیالیز، زنان باردار، سالمندان و دهها گروه دیگر، ناگزیرند بارها این مسیر را طی کنند، برای چنین بیمارانی، هر ترمز، هر تکان و هر توقف، تنها یک مسئله ترافیکی نیست؛ بخشی از رنج درمان است.
آیا در تصمیمگیریهای مربوط به این محور، شرایط بیماران و آمبولانسهایی که هر روز از این مسیر عبور میکنند نیز مورد ارزیابی قرار گرفته است؟
از سوی دیگر، رانندگان ناوگان حملونقل عمومی و کامیونداران نیز معتقدند تعدد سرعتگیرها موجب افزایش مصرف سوخت، استهلاک ناوگان، کاهش سرعت متوسط سفر و افزایش هزینه حملونقل شده است؛ هزینهای که در نهایت به قیمت کالاها و خدمات منتقل میشود.
البته انصاف حکم میکند که اقدامات انجامشده نیز دیده شود، ادارهکل راهداری استان همدان اعلام کرده است عملیات روکش آسفالت، شانهسازی، خطکشی، نصب علائم و همچنین برنامه تعریض این محور در دستور کار قرار دارد؛ اقدامی که نشان میدهد مسئولان نیز ضرورت ارتقای این مسیر را پذیرفتهاند.
اما پرسش مردم بیجار همچنان پابرجاست؛ این برنامه چه زمانی به نتیجه خواهد رسید؟
زیرا تا زمان اجرای کامل طرحهای توسعهای، هزینه کمبود زیرساخت همچنان از جیب مردم پرداخت میشود.
آنچه امروز مردم بیجار مطالبه میکنند، حذف ایمنی یا مخالفت با کنترل سرعت نیست، مطالبه آنان، ایمنی مبتنی بر مهندسی راه است؛ ایمنیای که بر پایه تعریض جاده، اصلاح هندسی، افزایش عرض شانهها، بهبود دید، نصب علائم استاندارد و توسعه زیرساخت شکل بگیرد، نه صرفاً افزایش موانع فیزیکی است.
این مطالبه، نه مطالبهای محلی، بلکه مطالبهای ملی است.
وقتی دولت، یک دولت است و وزارت راه و شهرسازی متولی مستقیم زیرساختهای حملونقل کشور محسوب میشود، شهروندان انتظار دارند کیفیت خدمات عمومی نیز فارغ از مرزهای اداری استانها باشد، مردم بیجار نمیخواهند هزینه کمبود ظرفیت یک جاده قدیمی را با استهلاک خودرو، افزایش هزینههای درمان و دشواری رفتوآمد بپردازند.
اکنون بهترین زمان برای ورود مستقیم وزیر راه و شهرسازی به این موضوع است.
اعزام یک هیئت فنی مستقل برای بررسی تعداد، محل استقرار و ضرورت ادامه استفاده از سرعتگیرها، تعیین جدول زمانبندی شفاف برای تعریض و اصلاح محور کبودراهنگ ـ سوباشی و ارائه گزارش رسمی از روند اجرای پروژه، میتواند بخشی از نگرانیهای مردم را کاهش دهد.
اعتراف مسئولان به ناکافی بودن ظرفیت این محور، نباید پایان ماجرا باشد؛ بلکه باید آغاز اصلاحات اساسی باشد.
مردم بیجار، جادهای ایمن، استاندارد و متناسب با شأن خود میخواهند؛ جادهای که آنان را به مقصد برساند، نه اینکه در هر سفر، بخشی از هزینه زندگیشان را بر آسفالتی بگذارند که سالهاست بیش از ظرفیت خود، بار مردم را به دوش میکشد.
«جادهای که هر هفته هزینه تازه روی دستمان میگذارد»
«امیر» دانشجوی کارشناسی ارشد است و تقریباً هر هفته مسیر بیجار به همدان را طی میکند. او میگوید این جاده برای دانشجویان بیجار، تنها یک مسیر رفتوآمد نیست؛ بخشی از هزینه تحصیل است.
وی میگوید: «شاید کسی که سالی یکبار از این مسیر عبور میکند، متوجه مشکل نشود، اما ما که هر هفته رفتوآمد داریم، تقریباً همه سرعتگیرها را از حفظ شدهایم. مدام باید سرعت را کم کنیم، دوباره شتاب بگیریم و همین موضوع هم زمان سفر را بیشتر میکند و هم خودرو را فرسودهتر.»
او با اشاره به افزایش هزینههای نگهداری خودرو ادامه میدهد: «در این شرایط اقتصادی، کوچکترین خرابی جلوبندی یا سیستم تعلیق، فشار زیادی به خانوادهها وارد میکند. دانشجو هستیم و بسیاری از ما با خودروی شخصی یا تاکسی بینشهری رفتوآمد میکنیم. انتظار ما حذف ایمنی نیست؛ فقط میخواهیم این مسیر بر اساس اصول مهندسی اصلاح شود تا مردم تاوان ضعف زیرساخت را نپردازند.»
«برای درمان میرویم، نه برای تحمل رنج بیشتر»
«فاطمه» سالهاست برای درمان بیماری خود، ناچار است به مراکز درمانی همدان مراجعه کند. او میگوید سختی درمان، تنها به بیمارستان ختم نمیشود.
وی میگوید: «برای کسی که سالم است، شاید عبور از این مسیر فقط چند دقیقه طولانیتر باشد؛ اما برای بیماری که درد دارد، هر ترمز و هر تکان خودرو، بخشی از رنج درمان است. گاهی قبل از رسیدن به بیمارستان، خستگی راه از خود بیماری سختتر میشود.»
او با تأکید بر اینکه مردم بیجار انتخاب دیگری ندارند، میافزاید: «بیشتر خدمات تخصصی پزشکی ما در همدان انجام میشود. ما مجبوریم این مسیر را طی کنیم. تنها خواستهمان این است که شرایط جاده بهگونهای باشد که بیماران، سالمندان، زنان باردار و آمبولانسها با آرامش بیشتری تردد کنند. این یک مطالبه انسانی است، نه یک درخواست غیرمنطقی.»
«سرعتگیر، جای جاده استاندارد را نمیگیرد»
«احمد» بیش از پانزده سال است که در مسیر بیجار ـ همدان مسافر جابهجا میکند. او تقریباً هر روز این محور را میبیند و معتقد است مشکل اصلی، کمبود زیرساخت است.
وی میگوید: «هیچ رانندهای مخالف رعایت سرعت و ایمنی نیست. امنیت جان مردم از هر چیزی مهمتر است؛ اما وقتی مسئولان خودشان اعلام میکنند این جاده برای حجم فعلی تردد طراحی نشده، یعنی باید به فکر اصلاح اساسی مسیر باشند، نه اینکه سالها فقط با سرعتگیر، مشکل را مدیریت کنند.»
او ادامه میدهد: «تعدد سرعتگیرها باعث افزایش استهلاک خودرو، مصرف سوخت و هزینه تعمیرات شده است. این هزینهها فقط برای راننده نیست؛ در نهایت روی کرایه حملونقل و هزینه زندگی مردم هم اثر میگذارد. اگر قرار است این محور سالها مسیر اصلی ارتباطی مردم بیجار با همدان باشد، حق مردم است که از یک جاده استاندارد، ایمن و متناسب با حجم تردد استفاده کنند.»
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!
شما همچنین ممکن است دوست داشته باشید
