به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، شب، آرام آرام بر شهر سایه انداخته است، اما این تاریکی نه نشانی از سکون دارد و نه رنگی از خاموشی، خیابان‌ها روشن از حضور مردمی است که آمده‌اند تا بگویند این خاک، تنها یک جغرافیا نیست؛ خانه‌ای است که در برابر هر تهدیدی، از هر کجا که باشد، باید برایش ایستاد.

این شب‌ها، بسیاری از مردم کردستان، آنچه را «جنگ تحمیلی آمریکایی ـ صهیونیستی» می‌نامند، نه صرفاً یک رخداد سیاسی، بلکه فشاری علیه امنیت و آرامش خود می‌دانند، حضوری که در خیابان‌ها شکل گرفته، بازتاب همین نگاه است؛ نگاهی که می‌گوید پاسخ به تهدید، ایستادن کنار یکدیگر است.

در میان جمعیت، چهره‌ها روایت‌های گوناگونی دارند، پیرمردی با عصا، آرام قدم برمی‌دارد اما نگاهش استوارتر از جوانی است که در کنارش ایستاده خودش را «ماموستا عزیز» معرفی می‌کند؛ صدایش لرزان اما کلامش محکم است.

وی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی کردتودی اظهار داشت: ما سال‌های سختی را پشت سر گذاشته‌ایم، وقت دشمن خیال کرده است می‌تواند این مردم را از هم جدا کند و امروز هم اگر فشاری هست، جوابش همین حضور است.

چند قدم آن‌سوتر، جوانی با پرچم در دست، در میان دوستانش ایستاده است هیجان در چشمانش موج می‌زند و می‌گوید: ما شاید جنگ را ندیده باشیم، اما روایتش را شنیده‌ایم.

این جوان گفت: امروز اگر اسمش جنگ تحمیلی باشد، شکلش فرق کرده است اما اصلش همان است و ما هم مثل نسل‌های قبل، پای کشور می‌مانیم.

 در ادامه زنان نیز حضوری پررنگ دارند؛ حضوری که نه از سر اجبار، بلکه از دل و جان و باور برآمده است.

 مادری دست کودک خود را گرفته و آهسته پیش می‌رود وقتی از او می‌پرسم چرا آمده است بیان داشت: برای اینکه بچه‌ام بداند کسی اگر فشاری به این کشور بیاورد مردمش تنها نخواهند ماند چرا که اینجا کسی کنار نمی‌کشد.

 در ادامه دختر جوانی که در کنار دوستانش ایستاده، از حس همبستگی برایمان گفت: این شب‌ها بیشتر از همیشه حس می‌کنیم باید کنار هم باشیم.

وی افزود: وقتی حرف از تهدید بیرونی می‌شود، دیگر اختلاف‌ها مهم نیست مهم این است که نشان بدهیم مردم ایستاده‌اند.

مرد میانسالی که خود را معلم معرفی می‌کند در گفتگو با خبرنگار کردتودی خاطر نشان کرد: ما اهل شعار نیستیم، اهل عمل هستیم اما وقتی بحث کشور باشد، کارگر و کارمند همه یکی می‌شوند و همه با هم پای اعتقادات و کشور خواهیم ایستاد. 

در میان جمع، صداها در هم می‌پیچد؛ گاه شعار، گاه سکوت، اما آنچه در این میان برجسته است، نوعی آگاهی مشترک است.

 یکی از شهروندان سنندجی در ادامه بیان داشت: این حضور، صرفا حضور احساسی نیست بلکه واکنش منطقی مردم در برابر دشمن است که این روزها امنیت این کشور و مردم را به خطر انداخته است.

این شهروند کردستانی در ادامه بیان داشت: اقتدار، فقط در ابزار نیست؛ در مردم است هر وقت مردم کنار هم بوده‌اند، هیچ فشاری نتوانسته کاری از پیش ببرد این را تاریخ به ما یاد دادهاست.

کودکان نیز در میان جمع، با نگاه‌هایی کنجکاو، صحنه‌ها را دنبال می‌کنند، شاید معنای کامل «جنگ» را درک نکنند، اما تصویری که در ذهنشان می‌ماند، تصویری از مردمی است که در برابر تهدید، کنار هم ایستاده‌اند.

این شب‌ها، کردستان تنها یک استان نیست؛ روایتی است از ایستادگی در برابر آنچه مردمش «جنگ تحمیلی» می‌نامند. روایتی که در آن، تفاوت‌ها رنگ می‌بازد و آنچه باقی می‌ماند، حس مشترکی است به نام «ما».

و در نهایت، وقتی شب به نیمه می‌رسد و جمعیت آرام آرام پراکنده می‌شود، چیزی در شهر باقی می‌ماند؛ نه فقط رد گام‌ها، که حسی از اطمینان اطمینان به اینکه این مردم، در هر شرایطی، پای کشور خود خواهند ماند؛ چه روزهای آرام، چه روزهای فشار و تهدید.

انتهای خبر/