به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، بهار که از راه می‌رسد، دشت‌های اطراف سنندج رنگ دیگری به خود می‌گیرند؛ خوشه‌های طلایی گندم در نسیم تاب می‌خورند و مزارع سرخ توت‌فرنگی، جلوه‌ای از ظرفیت‌های بی‌بدیل کشاورزی این منطقه را به نمایش می‌گذارند.

 این نعمت‌های خدادادی سال‌هاست که معیشت هزاران خانوار روستایی را تأمین کرده‌اند، اما هنوز سهم چندانی از زنجیره ارزش و فرآوری نصیب تولیدکنندگان نمی‌شود. محصولاتی که با رنج فراوان به دست می‌آیند، اغلب بدون فرآوری و با کمترین ارزش افزوده راهی بازار می‌شوند و سود اصلی در حلقه‌های بعدی زنجیره تولید توزیع می‌شود.

سنندج و مناطق پیرامونی آن به واسطه شرایط اقلیمی مناسب، خاک حاصلخیز و منابع انسانی فعال، از ظرفیت‌های قابل توجهی در حوزه کشاورزی برخوردارند.

 تولید گندم به عنوان یکی از مهم‌ترین محصولات استراتژیک منطقه، جایگاه ویژه‌ای در اقتصاد روستایی دارد، در کنار آن توت‌فرنگی کردستان نیز به عنوان یکی از محصولات شناخته‌شده کشور، سهم قابل توجهی در تولید ملی ایفا می‌کند و هر ساله حجم بالایی از این محصول از مزارع منطقه برداشت می‌شود.

با این حال، نبود زیرساخت‌های کافی در حوزه صنایع تبدیلی و تکمیلی موجب شده بخش زیادی از این ظرفیت بالقوه به فرصت اقتصادی پایدار تبدیل نشود. در شرایطی که کشورهای توسعه‌یافته بیشترین سود را از فرآوری و بسته‌بندی محصولات کشاورزی کسب می‌کنند، همچنان بخش قابل توجهی از تولیدات کشاورزی منطقه به صورت خام به بازار عرضه می‌شود.

صنایع تبدیلی؛ راهکاری برای خلق ارزش افزوده

رضا موسوی کارشناس حوزه کشاورزی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کردتودی اظهارداشت: صنایع تبدیلی به مجموعه فعالیت‌هایی گفته می‌شود که محصولات خام کشاورزی را به کالاهایی با ارزش افزوده بیشتر تبدیل می‌کنند.

وی افزود: در حوزه گندم در استان کردستان و شهر سنندج ، ایجاد واحدهای تولید آرد، ماکارونی، فرآورده‌های غذایی و صنایع وابسته می‌تواند زنجیره اقتصادی گسترده‌ای ایجاد کند و در بخش توت‌فرنگی نیز راه‌اندازی کارخانه‌های تولید مربا، کنسانتره، آبمیوه، میوه خشک و محصولات بسته‌بندی‌شده می‌تواند ضمن کاهش ضایعات، درآمد بیشتری برای تولیدکنندگان فراهم آورد.

کارشناس حوزه کشاورزی بیان داشت: توسعه صنایع تبدیلی علاوه بر افزایش ارزش اقتصادی محصولات، نقش مهمی در اشتغال‌زایی دارد و هر واحد فرآوری می‌تواند فرصت‌های شغلی مستقیمی در بخش تولید و فرصت‌های غیرمستقیمی در حوزه حمل‌ونقل، بسته‌بندی، بازاریابی و صادرات ایجاد کند.

وی تصریح کرد: از سوی دیگر، ایجاد این صنایع موجب می‌شود سرمایه از منطقه خارج نشود و چرخه اقتصادی در داخل استان فعال بماند.

موسوی عنوان کرد: یکی از مهم‌ترین مزایای توسعه صنایع تبدیلی، کاهش آسیب‌پذیری کشاورزان در برابر نوسانات بازار است.

وی گفت: زمانی که محصول تنها به صورت خام فروخته می‌شود، تولیدکننده ناچار است قیمت‌های تحمیلی بازار را بپذیرد، اما فرآوری محصولات امکان مدیریت بهتر عرضه و فروش در زمان مناسب را فراهم می‌کند.

چالش‌های کشاورزان و ضرورت حمایت هدفمند

جلیل خدابنده لو یکی از توت فرنگی کاران کردستانی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کردتودی گفت: با وجود ظرفیت‌های فراوان در استان کردستان، کشاورزان منطقه با مشکلات متعددی روبه‌رو هستند، افزایش هزینه‌های تولید، گرانی نهاده‌های کشاورزی، کمبود منابع آبی، نوسانات قیمت محصولات و ضعف شبکه بازاریابی از جمله مهم‌ترین دغدغه‌های فعالان این بخش به شمار می‌رود.

وی تاکید کرد: تولیدکنندگان توت‌فرنگی هر ساله در فصل برداشت با معضل افت قیمت و فسادپذیری سریع محصول مواجه می‌شوند.

 این باغدار سنندجی بیان داشت: نبود سردخانه‌های کافی و مراکز فرآوری سبب می‌شود بخشی از محصول پیش از رسیدن به بازار از بین برود یا با قیمت پایین به فروش برسد.

وی ادامه داد: در بخش گندم نیز اگرچه خرید تضمینی بخشی از مشکلات را کاهش داده است، اما محدود بودن صنایع پایین‌دستی موجب شده فرصت‌های درآمدی بیشتری برای کشاورزان ایجاد نشود.

خدابنده لو عنوان کرد: از سوی دیگر، کمبود سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و دشواری تأمین منابع مالی برای احداث واحدهای فرآوری از موانع اصلی توسعه صنایع تبدیلی محسوب می‌شود، بسیاری از سرمایه‌گذاران به دلیل طولانی بودن فرآیندهای اداری و نبود مشوق‌های کافی، تمایل کمتری برای ورود به این حوزه دارند.

وی گفت: در چنین شرایطی، برنامه‌ریزی برای توسعه صنایع تبدیلی می‌تواند به عنوان یکی از راهبردهای اصلی توسعه اقتصادی سنندج مطرح شود. 

این باغدار کردستانی خاطرنشان کرد: حمایت از سرمایه‌گذاران، تسهیل صدور مجوزها، توسعه زیرساخت‌های صنعتی، ایجاد شهرک‌های تخصصی فرآوری محصولات کشاورزی و تقویت زنجیره‌های تأمین از جمله اقداماتی است که می‌تواند زمینه شکوفایی این بخش را فراهم کند.

کلام آخر؛ 

سنندج امروز بیش از هر زمان دیگری به تکمیل زنجیره ارزش کشاورزی نیاز دارد؛ ظرفیت‌های موجود در تولید گندم و توت‌فرنگی نشان می‌دهد مواد اولیه لازم برای شکل‌گیری صنایع تبدیلی در منطقه وجود دارد و تنها حلقه مفقوده، سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی هدفمند است.

 اگر این ظرفیت‌ها به درستی مورد توجه قرار گیرند، کشاورزی منطقه از یک فعالیت صرفاً تولیدمحور به اقتصادی ارزش‌آفرین و اشتغال‌زا تبدیل خواهد شد؛ مسیری که می‌تواند نقش مهمی در توسعه پایدار و افزایش رفاه خانوارهای روستایی ایفا کند.

انتهای خبر/