امیرعلی کنعانی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی کردتودی اظهار داشت: انتخاب مسیر مناسب در سیاست خارجی ایران همواره با این پرسش همراه بوده است که چگونه می‌توان ضمن حفظ استقلال و امنیت کشور، از ظرفیت‌های دیپلماتیک برای کاهش فشارهای خارجی و گسترش فرصت‌های اقتصادی استفاده کرد؛ پرسشی که پاسخ به آن مستلزم بررسی شرایط بین‌المللی، شناخت طرف‌های مقابل و ارزیابی دقیق هزینه‌ها و دستاوردهای هر تصمیم است.

این کارشناس مسائل سیاسی، در تحلیل این موضوع بر ضرورت واقع‌بینی در تصمیم‌گیری‌های سیاست خارجی تأکید کرد و افزود: دیپلماسی باید ابزاری برای تحقق اهداف ملی باشد، نه اینکه خود به هدف نهایی تبدیل شود. چرا که در سیاست خارجی، آنچه اهمیت دارد.

وی گفت: تأمین منافع ملی و حفظ استقلال کشور در هر مسیری باید بر اساس نتایج و دستاوردهای آن ارزیابی شود و نمی‌توان صرف انجام مذاکره یا اتخاذ مواضع سیاسی را به‌تنهایی نشانه موفقیت دانست.

کنعانی افزود: برای ارزیابی هر ابتکار دیپلماتیک باید مشخص شود که چه منافعی برای کشور به همراه دارد، تعهدات طرف مقابل تا چه اندازه قابل اتکاست و چه سازوکاری برای اجرای توافق‌های احتمالی وجود دارد. 

وی بیان داشت: صمیم‌گیری در این حوزه باید بر پایه شناخت واقعیت‌ها و محاسبه دقیق هزینه‌ها و فرصت‌ها انجام شود.

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به موضوع تحریم‌ها اظهار کرد: یکی از معیارهای مهم در ارزیابی مذاکرات، میزان تأثیر نتایج آن بر شرایط اقتصادی کشور است. به گفته وی، هر توافقی باید از نظر امکان اجرا، پایبندی طرف‌های مقابل به تعهدات و آثار عملی آن بررسی شود تا بتوان درباره میزان موفقیت آن قضاوت کرد.

کنعانی همچنین گسترش روابط با کشورهای همسایه را از ظرفیت‌های مهم سیاست خارجی ایران دانست و گفت: همکاری با کشورهای منطقه می‌تواند فرصت‌هایی برای توسعه تجارت، تقویت ارتباطات ترانزیتی و گسترش همکاری‌های اقتصادی ایجاد کند. استفاده از این ظرفیت‌ها نیازمند برنامه‌ریزی مستمر و پیگیری توافق‌ها در سطح اجرایی است.

وی افزود: سیاست خارجی زمانی می‌تواند به نتایج ملموس منجر شود که روابط سیاسی با برنامه‌های اقتصادی پیوند بخورد و فرصت‌های ایجادشده به افزایش مبادلات، توسعه همکاری‌ها و تقویت ظرفیت‌های داخلی منتهی شود.

این کارشناس مسائل سیاسی در ادامه، حفظ اقتدار ملی را از ملاحظات اساسی در تصمیم‌گیری‌های دیپلماتیک دانست و تأکید کرد که انتخاب میان مذاکره و سایر ابزارهای سیاست خارجی نباید به یک دوگانه مطلق تبدیل شود. 

 وی خاطر نشان کرد: هر گزینه باید با توجه به شرایط کشور، رفتار طرف مقابل و پیامدهای احتمالی آن مورد بررسی قرار گیرد.

کنعانی خاطرنشان کرد: مسیر مؤثر در سیاست خارجی، مسیری است که بتواند میان استفاده از فرصت‌های دیپلماتیک، حفظ استقلال و تأمین امنیت کشور توازن برقرار کند. برای دستیابی به این هدف، باید از تصمیم‌های شتاب‌زده پرهیز کرد و نتایج هر اقدام را به‌صورت مستمر مورد ارزیابی قرار داد.

بر این اساس، ارزیابی سیاست خارجی ایران نیازمند توجه هم‌زمان به منافع سیاسی، امنیتی و اقتصادی کشور است. دیپلماسی زمانی می‌تواند نقش مؤثری در تقویت جایگاه ایران ایفا کند که اهداف آن روشن باشد، تعهدات طرف‌های مقابل قابلیت ارزیابی داشته باشد و نتایج آن در عمل به تقویت منافع ملی منجر شود.

انتهای خبر/