به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، در حالی که جهان در تکاپوی مادی و گمراهیِ فریبنده‌ی مدرنیته غرق است، امروز در قلب تهران، صحنه‌ای فراتر از یک مراسم تشییع، شاهد وقوع یک «رستاخیز اخلاقی» هستیم. در مسیر وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی، آنچه بیشتر از جمعیت و شعارها به چشم می‌آید، بازگشت به ارزش‌هایی است که گویی از کتاب‌های تاریخِ پاک استخراج شده‌اند. امروز، نه تنها یک مراسم رسمی، بلکه تجلیِ «روزگار رهایی» است؛ روزگاری که در آن، اخلاق، عینِ رفتار و ایمان، عینِ زیست است.

از نخستین گام‌ها در مسیر تشییع، گویی همه چیز با ظرافتِ یک منزل پدریِ مهربان چیده شده است؛ فضایی که در آن، فراتر از رعایت پروتکل‌های رسمی، حسِ عمیقِ محبت و احترام متقابل میان مردم جاری است. برخلاف تلاطم‌های معمول در تجمعات میلیونی، در اینجا شاهد قاب‌هایی از تعاملات انسانی بی‌نظیر هستیم. میزبانانی که با لبخند از میهمانان استقبال می‌کنند و میهمانانی که با فروتنیِ تمام، حقِ میزبانی را به جای می‌آورند. گویی در این مسیر، مردم نه به عنوانِ غریبه، بلکه به عنوانِ اعضای یک خانواده‌ی واحد در پی دیدار با مخدومی هستند که همیشه پیوندِ دل‌ها را با هم حفظ می‌کرد.

یکی از خیره‌کننده‌ترین بخش‌های این مراسم مشاهده‌ی نظمِ برخاسته از ایمان است. در لحظه‌ی فرا رسیدن وقت نماز، بدون نیاز به دستور یا هیاهو، جریان جمعیت به شکلی خودجوش و بی‌ریا، به سوی محراب‌ها روانه شد. در این میان، رعایت حریم‌های الهی به یک سنتِ جمعی بدل شده بود. مردان با غیریتِ تمام، حریمِ بانوان را حفظ می‌کردند و بانوان و دختران نیز با رعایت نهایتِ عفاف و حیا، در تلاش بودند تا آرامشِ مردان را در این مسیرِ پررهبت، بر هم نزنند.

صحنه‌هایی در این مسیر وجود دارد که حتی قلب‌های سخت را نیز به لرزه می‌اندازد؛ صحنه‌ی احترامِ بی‌نظیر مردان به حرمتِ حیا. زمانی که بانویی در پی گوشه‌ای دنج برای رسیدگی به نیاز فرزند خردسال خود بود، مردان با درکِ عمیقِ تکلیف و احترام به حریمِ نامحرم، به شکلی خودجوش از آن فضا فاصله گرفتند تا حیا، در اوجِ شکوه خود، در میانه‌ی جمعیت بدرخشد.

در میان این جریانِ عظیم، جوانانی دیده می‌شوند که تبلورِ صلابت و ادب هستند. احترامِ بی‌قید و شرطِ جوانان به بزرگسالان، در کنار درخششِ شخصیتی و اقتدارِ رفتاری‌شان، تصویری از یک «تمدنِ نوین اسلامی» را ترسیم می‌کند؛ تمدنی که در آن، قدرت با فروتنی و جوان بودن با هیبتِ اخلاقی گره خورده است. این نسل، گویی آماده است تا میراثِ این رهبری را به آینده‌ای روشن و پاک منتقل کند.

با نگاهی به تابوتِ مطهر رهبر شهید که بر دوشِ ملت قرار گرفته، تنها یک تشییع نمی‌بینیم؛ بلکه جلوه‌ای از وعده‌ی الهی را می‌بینیم. آنچه امروز در این مسیر می‌بینیم این همه انسانیت، این همه ادب، این همه حیا و این همه تمدنِ مبتنی بر حق در واقع، میراثِ ملموس و زنده‌ی همان شخصیتِ تأثیرگذاری است که امروز در حال وداع با او هستیم.

امروز، مردم با اشک و با حضورِ خود، ثابت کردند که آنچه رهبر شهید در قلب‌ها کاشت، نه تنها نمی‌میرد، بلکه در رفتارِ هر فرد، در نگاهِ هر مادر و در صلابتِ هر جوان، شکوفا شده است. امروز، تهران شاهدِ تماشایِ «روزگارِ رهایی» است؛ روزگاری که در آن، فرهنگِ نابِ اسلام، زیباترین تمدنِ بشری را رقم زده است.

نویسنده: فاطمه مهدوی فعال رسانه‌ای