
«کُردتودی» گزارش میدهد؛
روشنایی رویاها در دستان نوجوان دهگلانی
در دل روستای مرادآباد دهگلان، پسربچهای نوجوان با دستانی پر از خلاقیت و ذهنی مملو از رویا، از لیموی سادهای برق میگیرد و چراغی کوچک را روشن میکند؛ اما در ذهنش افقی روشنتر از هر چراغی میدرخشد.
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»، شهرستان دهگلان مملو از استعداد، تواناییها و ظرفیتهایی است که بهجرئت میتوان گفت که در دنیا کمنظیر هستند.
شاید دانشآموزانی در اقصینقاط کشور وجود داشته باشند که برای انجامدادن فعالیت کلاسی هزار و یک بهانه بتراشند تا کار محول شده را انجام ندهند، اما محمد حسام زارعی، دانشآموزی است که یکتنه به سراغ چنین کارهایی میرود، کارهایی که شاید هر پسربچهای جرئت انجام آن را نداشته باشد.
محمدحسام زارعی، پسر خلاق و توانمند لیلاخی، ساکن روستای مرادآباد از توابع بخش بلبانآباد است، در ادامه گفتگوی جذاب با این پسر خلاق را با هم خواهیم خواند.
کردتودی: در مورد اختراعاتت صحبت کنید؟
دانشآموز: سلام! خیلی خوشحالم که تشریف آوردید، من محمد حسام زارعی، ساکن روستای مرادآباد از توابع بخش بلبانآباد شهرستان دهگلان هستم و در مقطع سوم راهنمایی تحصیل میکنم، از زمانی که کوچکتر بودم، در کنار پدربزرگم با وسایل برقی سروکار داشتم، عاشق اینجور کارها بودم، از ابتدا با ساخت یک آدمک رباتیک با باتری لیمویی آغاز کردم.
کردتودی: باتری لیمویی؟ یعنی با لیمو برق درست کردید؟
دانشآموز: بله، خیلی جالبه! شما یک لیمو رو بر میدارید و یک میخ روغنزده (روی) و در یک سکه مسی فرومیکنید، هر دو با اسید داخل لیمو واکنش داده و یک جریان خیلیخیلی ضعیف برق تولید میشود، من با چند تا لیمو پشتسرهم تونستم یک LED خیلی کوچک رو روشن کنم! مثل این که به مواد نیاز داری تا الکترونها رو به حرکت در بیاورید.
کردتودی: پس با مفهوم پایهای مدار هم آشنا هستید، برق چطور در یک مدار حرکت میکند؟
دانشآموز: بله، برق مثل آب در یک رودخانه میماند، باید در یک مسیر کامل باشد تا بتواند بچرخد، به این عمل مداربسته، میگویند، اگر در یک جایی قطع شود، مثلاً سیم وصل نبوده یا کلید خاموش باشد، مدار باز شده و برق قطع میشود، بهمانند اینکه یک سد را در داخل رودخانهای بزارید، من برای انجام کارهایم، باید مطمئن بشم مسیر برق کامل هست.
کردتودی: خیلی واضح توضیح میدهید، حالا بگو ببینم، چه اختراعاتی را تابهحال ساختهاید؟
دانشآموز: خیلی وسیله ساختهام، مثلاً یک هشداردهنده ضد مزاحم برای درب اتاقم ساختم، با یک باتری کتابی ۹ ولتی، یک سیم، یک زنگاخبار کوچک و دوتکه فویل آلومینیوم که روی زمین و پشت در چسباندهام، زمانی که در باز میشود، دوتکه فویل بههمچسبیده، مدار کامل و زنگ به صدا درمیآید.
کردتودی: این فوق العادست، در آینده دوست دارید چه چیزی را اختراع کنید؟
دانشآموز: من ایدههای خیلی بزرگ توی سرم هست، دوست دارم یک ژاکت گرمکن خورشیدی برای کوهنوردها اختراع کنم، روی شانهها و پشت ژاکت سلولهای خورشیدی خیلی نازک باشد که باتریهای کوچکی رو شارژ کنند، این باتریها هم سیمهای نازک و انعطافپذیری که داخل پارچه دوخته شدن رو گرم کنند، اینطوری هم از انرژی پاک استفاده کرده و هم به کسی که در کوهستانه و هوا سرده کمکی کردهایم.
کردتودی: این ایده واقعاً حیرتانگیز و مفیده، برای رسیدن به این هدف بزرگ چه برنامهای داری؟
دانشآموز: اول باید بیشتر در مورد الکترونیک و نحوهٔ کار سلولهای خورشیدی یاد بگیرم، بعد باید یاد بگیرم چطور میشود مدارها رو کوچک کرد، پدرم قول داده امسال برایم یک آردوینو یا یک برد programmable ساده بخرد که با آن میتوانم خیلی چیزهای پیچیدهتر را کنترل کنم، همچنین دارم کتابهایی در مورد انواع پارچهها و عایقها میخوانم.
کردتودی: توصیهای برای بچههای دیگری که همچون شما به این چیزها علاقه دارند، چیست؟
دانشآموز: بله! اول از چیزهای ساده و ارزان شروع کنند، نترسند از اینکه اشتباه کنند یا یه چیزی بسوزاند، خیلی مهم است که آزمایش کنند و کنجکاو باشند، میتوانند ویدئوهای آموزشی ببینند یا کتابهای علمی بچهها را بخوانند، مهمترین چیز این است که هیچوقت سؤال پرسیدن رو متوقف نکنند.
کردتودی: در حال حاضر مشکل اصلی محمد حسام چیست؟
دانشآموز: من ایدههای زیادی در ذهنم دارم؛ اما متأسفانه بودجه کافی برای عملیکردن و ساختن آن را ندارم، در همان دوران نونهالی و کودکی به کارهای برق و کارهای مهندسی علاقه شدیدی دارم، مادرم همیشه میگوید تو با بقیهٔ بچهها تفاوت داری، خیلی سرت به کارهای تعمیرات وسایل برقی مشغول است، اما تا به الان کسی یا مسئولی از من حمایت نکرده است.
وقتی از من دانشآموز حمایت شود، دیگر دانشآموزانی که شاید من توان رقابت با آنها را نداشته باشم، بهپای کار آمده و استعدادهای خود را در کنار حمایت مسئولان، شکوفا کنند.
خیلی به برق و مهندسی برق علاقه دارم، اصلاً دوست دارم در آینده از طریق رشته ریاضی به مهندسی برق برسم، به این رشته علاقه بسیاری دارم، هدف خودم را انتخاب کردهام و برای رسیدن به آن تمام تلاشم را خواهم کرد، میخواهم دستگاه آبشیرینکن را اختراع کنم، تا مردم شهرستانم و همچنین سرزمینم را از این بحران بزرگ آبی نجات دهم.
و حرف آخر...
دانشآموز: دشمن به خیال خود با ازبینبردن دانشمندان هستهای کشور عزیزمان، توانسته هدف خود را در ضربهزدن به پیکره انقلاب عملی کند، اما در واقع این طرز تفکر اشتباه و خیال خامی را در سر میپرورانند، وقتی نوجوانان و جوانان ما علم را در وجودشان پرورش دادهاند، با ازبینبردن انسانها، علم نابود نخواهد شد، در نهایت در جایی دیگر و به شیوهای دیگر خود را نمایان خواهند نمود.
انتهای پیام/
لینک کوتاه خبر
برچسبها
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!