محمد هادی سهرابی در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»،   اظهار داشت: در سال‌های اخیر، با گسترش منازعات منطقه‌ای و پیچیده‌تر شدن شکل درگیری‌ها، موضوع حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های حقوق بین‌الملل تبدیل شده است.

وی گفت: زیرساخت‌هایی مانند شبکه‌های آب و برق، مراکز درمانی، تأسیسات انرژی و سامانه‌های ارتباطی، نه‌تنها شریان‌های حیاتی یک کشور محسوب می‌شوند، بلکه نقش مستقیمی در حفظ جان غیرنظامیان دارند از همین رو، هرگونه تعرض به این زیرساخت‌ها، واکنش‌های جدی حقوقی و سیاسی در سطح بین‌المللی به همراه دارد.

این کارشناس حقوق بین‌الملل با اشاره به جایگاه ویژه زیرساخت‌های حیاتی در حقوق بشردوستانه بین‌المللی، اظهار کرد: بر اساس اصول بنیادین این نظام حقوقی، به‌ویژه اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی، حمله به زیرساخت‌هایی که مستقیماً به زندگی مردم مرتبط هستند، ممنوع است. این ممنوعیت نه‌تنها یک قاعده عرفی، بلکه در اسناد بین‌المللی نیز مورد تأکید قرار گرفته است.

وی افزود: زیرساخت‌های حیاتی، به‌ویژه آن‌هایی که نیازهای اولیه مردم مانند آب آشامیدنی، برق و خدمات درمانی را تأمین می‌کنند، از مصادیق روشن اهداف غیرنظامی هستند و هرگونه هدف‌گیری آن‌ها، حتی در شرایط جنگی، می‌تواند به‌عنوان نقض فاحش حقوق بین‌الملل تلقی شود.

این کارشناس حقوقی تصریح کرد: در سال‌های گذشته، شاهد افزایش حملات به زیرساخت‌های حیاتی بوده‌ایم که این موضوع نگرانی‌های جدی در میان نهادهای بین‌المللی ایجاد کرده است.

وی گفت: چنین اقداماتی نه‌تنها تبعات انسانی گسترده‌ای دارد، بلکه می‌تواند به بی‌ثباتی بیشتر در مناطق درگیر منجر شود.

سهرابی در ادامه به مفهوم دفاع مشروع در حقوق بین‌الملل پرداخت و گفت: بر اساس منشور ملل متحد، کشورها در صورت مواجهه با حمله مسلحانه، حق دارند از خود دفاع کنند. اگر زیرساخت‌های حیاتی یک کشور هدف قرار گیرد، این اقدام می‌تواند مصداقی از حمله تلقی شود و در نتیجه، کشور مورد تعرض، از حق دفاع مشروع برخوردار خواهد بود.

وی تأکید کرد: البته اعمال حق دفاع مشروع نیز باید در چارچوب قواعد حقوق بین‌الملل انجام شود به این معنا که اقدامات دفاعی باید متناسب، ضروری و هدفمند باشد و از وارد کردن آسیب به غیرنظامیان و زیرساخت‌های غیرمرتبط پرهیز شود.

این کارشناس حقوق بین‌الملل با اشاره به اهمیت مسئولیت‌پذیری دولت‌ها در این زمینه افزود: جامعه بین‌المللی باید نسبت به نقض این قواعد حساس باشد و از ابزارهای حقوقی و دیپلماتیک برای جلوگیری از تکرار چنین اقداماتی استفاده کند، سکوت در برابر حمله به زیرساخت‌های حیاتی، می‌تواند به تضعیف قواعد حقوقی موجود و افزایش بی‌ثباتی جهانی منجر شود.

سهرابی همچنین بر ضرورت تقویت سازوکارهای نظارتی و اجرایی در سطح بین‌المللی تأکید کرد و گفت: نهادهای بین‌المللی باید با دقت بیشتری موارد نقض را رصد کرده و با متخلفان برخورد کنند، در غیر این صورت، شاهد عادی‌سازی رفتارهایی خواهیم بود که جان میلیون‌ها انسان را به خطر می‌اندازد.

وی خاطرنشان کرد: صیانت از زیرساخت‌های حیاتی، نه‌تنها یک الزام حقوقی، بلکه یک ضرورت انسانی است. هرگونه تعرض به این زیرساخت‌ها، باید با واکنش قاطع جامعه بین‌المللی مواجه شود و در عین حال، کشورها نیز باید با تکیه بر حق دفاع مشروع، از امنیت و منافع ملی خود محافظت کنند.

 سهرابی در پایان بیان داشت: با توجه به شرایط حساس کنونی در برخی مناطق، به‌نظر می‌رسد توجه به این اصول و پایبندی به قواعد حقوق بین‌الملل، بیش از هر زمان دیگری ضروری است؛ چراکه حفظ زیرساخت‌های حیاتی، در نهایت به معنای حفاظت از جان انسان‌ها و تضمین ثبات و امنیت در سطح جهانی خواهد بود.

انتهای خبر/