فرامرز امینی، در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»،  با اشاره به مطرح شدن موضوع خونخواهی رهبر شهید انقلاب اظهار داشت: برای تحلیل این مسئله باید فراتر از یک رخداد مقطعی و در چارچوب تحولات چند دهه اخیر منطقه و مناسبات میان جمهوری اسلامی ایران و قدرت‌های سلطه‌گر به موضوع نگاه کرد.

وی افزود: در ادبیات سیاسی جمهوری اسلامی ایران، استکبارستیزی صرفاً یک شعار سیاسی نیست، بلکه بخشی از هویت و گفتمان انقلاب اسلامی است که بر استقلال سیاسی، نفی سلطه بیگانگان و ایستادگی در برابر مداخلات خارجی تأکید دارد. از این منظر، طبیعی است که مسئله خونخواهی نیز در امتداد همین گفتمان مورد توجه قرار گیرد.

این کارشناس مسائل بین‌الملل ادامه داد: آنچه امروز در ادبیات سیاسی کشور درباره خونخواهی مطرح می‌شود، در واقع واکنشی به اقدامی است که از نگاه جمهوری اسلامی ایران، بخشی از یک تقابل گسترده‌تر با جبهه مقاومت و جریان استقلال‌خواه منطقه محسوب می‌شود، بنابراین، نمی‌توان این موضوع را جدا از مجموعه تحولات امنیتی و سیاسی منطقه تحلیل کرد.

امینی با بیان اینکه دشمنان جمهوری اسلامی طی سال‌های گذشته تلاش کرده‌اند با فشار سیاسی، تحریم اقتصادی و اقدامات امنیتی، اراده ملت ایران را تحت تأثیر قرار دهند، تصریح کرد: تجربه تاریخی نشان داده است که فشار خارجی لزوماً به نتیجه مورد انتظار طراحان آن منجر نمی‌شود و در بسیاری از موارد، می‌تواند موجب تقویت انسجام داخلی و افزایش حساسیت افکار عمومی نسبت به مسئله استقلال و حاکمیت ملی شود.

وی گفت: در چنین شرایطی، خونخواهی رهبر شهید می‌تواند به یک مطالبه عمومی برای اجرای عدالت و پاسخگویی عاملان و آمران جنایت تبدیل شود؛ البته تحقق این مطالبه باید در چارچوب منافع ملی، اقتدار جمهوری اسلامی و تصمیم‌گیری مسئولانه نهادهای ذی‌ربط دنبال شود.

این تحلیلگر مسائل بین‌الملل با اشاره به پیوند میان مسئله خونخواهی و گفتمان استکبارستیزی افزود: یکی از مهم‌ترین پیامدهای چنین رخدادهایی، افزایش حساسیت افکار عمومی نسبت به ماهیت مناسبات قدرت در نظام بین‌الملل است، ملت ایران طی دهه‌های گذشته بارها نشان داده که در برابر فشار و تهدید خارجی، اصل استقلال و عزت ملی را قابل معامله نمی‌داند.

امینی خاطرنشان کرد: امروز نیز خونخواهی می‌تواند در کنار تقویت توان بازدارندگی، انسجام ملی و دیپلماسی فعال، به عنوان بخشی از راهبرد کلان جمهوری اسلامی برای دفاع از منافع ملی مورد توجه قرار گیرد،در این میان، باید میان اقدام احساسی و تصمیم راهبردی تفاوت قائل شد؛ زیرا هرگونه واکنش مؤثر باید علاوه بر پاسخ به جنایت، محاسبات دشمن را نیز تغییر دهد.

وی ادامه داد: اگر هدف جریان‌های سلطه‌گر از اقدامات خصمانه، ایجاد شکاف در جامعه و تضعیف اراده ملت ایران باشد، حفظ وحدت ملی و استمرار مسیر استقلال‌خواهی می‌تواند یکی از مهم‌ترین پاسخ‌ها به این رویکرد باشد. 

امینی خاطر نشان کرد: تجربه تاریخی نیز نشان داده است که هرگاه جامعه ایران احساس کرده استقلال و هویت ملی آن در معرض تهدید قرار گرفته، ظرفیت‌های اجتماعی و سیاسی برای مقابله با فشار خارجی افزایش یافته است.

این کارشناس مسائل بین‌الملل در پایان تأکید کرد: خونخواهی رهبر شهید را باید در یک منظومه بزرگ‌تر دید؛ منظومه‌ای که در آن، دفاع از امنیت ملی، مقابله با سلطه خارجی، حمایت از استقلال کشور و استمرار مقاومت در برابر زیاده‌خواهی قدرت‌های بزرگ به یکدیگر پیوند خورده‌اند. از این منظر، خونخواهی

 می‌تواند نه‌تنها مطالبه‌ای برای پاسخ به یک جنایت، بلکه عاملی برای تقویت اراده ملت ایران در مسیر استقلال و استکبارستیزی باشد.

انتهای خبر/