به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»،  روز جهانی کارآموز فرصتی است برای قدردانی از مسیری که بسیاری از جوانان را از دنیای آموزش به دنیای واقعی کار پیوند می‌دهد، مسیری که در آن فرد تنها شنونده آموزش نیست، بلکه باتجربه، تمرین و حضور در محیط واقعی، مهارت کسب می‌کند.

 کارآموزی حلقه‌ای مهم میان مدرسه، دانشگاه و بازار کار است، بسیاری از افراد موفق در حوزه‌های مختلف، مسیر پیشرفت خود را از یک کارآموزی ساده آغاز کرده‌اند، جایی که اشتباه کردند، تجربه اندوختند و قدم‌به‌قدم توانستند به یک نیروی متخصص تبدیل شوند.

 اما پرسش اساسی اینجاست، چرا هنوز در جامعه ما نگاه بسیاری از خانواده‌ها و دانش‌آموزان به سمت رشته‌های نظری است و انتخاب رشته‌های فنی و مهارتی کمتر مورد استقبال قرار می‌گیرد؟

 فرهنگ مدرک‌گرایی، مانعی برای مهارت‌آموزی

 یکی از مشکلات جدی در مسیر توسعه مهارت‌آموزی، نگاه اشتباهی است که سال‌ها در جامعه شکل‌گرفته است، نگاهی که موفقیت را تنها در داشتن مدرک دانشگاهی می‌بیند.

 بسیاری از خانواده‌ها تصور می‌کنند آینده فرزندشان تنها با ورود به دانشگاه و انتخاب رشته‌های نظری تضمین می‌شود، درحالی‌که واقعیت بازار کار چیز دیگری را نشان می‌دهد.

 امروز بسیاری از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی باوجود داشتن مدرک، با مشکل اشتغال مواجه هستند، اما در مقابل، افرادی که یک مهارت تخصصی مانند برق، مکانیک، برنامه‌نویسی، طراحی، صنایع‌دستی، کشاورزی نوین یا ده‌ها حرفه دیگر را آموخته‌اند، می‌توانند سریع‌تر وارد بازار کار شوند.

 مشکل اینجاست که هنوز در نگاه برخی خانواده‌ها، کار فنی ارزش کمتری نسبت به مشاغل اداری دارد، درحالی‌که یک تکنسین ماهر، یک تعمیرکار حرفه‌ای یا یک متخصص فنی می‌تواند آینده شغلی موفقی برای خود ایجاد کند.

 چرا دانش‌آموزان از رشته‌های فنی فاصله می‌گیرند؟

 یکی از پرسش‌های جدی نظام آموزشی این است که چرا باوجود نیاز گسترده بازار کار به نیروهای ماهر، استقبال دانش‌آموزان از رشته‌های فنی و حرفه‌ای همچنان کمتر از رشته‌های نظری است؟

 بخشی از این مسئله به فرهنگ عمومی جامعه بازمی‌گردد. سال‌ها تصور شده که رشته‌های نظری مسیر موفقیت بیشتری دارند و رشته‌های مهارتی انتخاب دانش‌آموزانی است که توانایی ادامه مسیر دانشگاهی را ندارند، درحالی‌که این نگاه، نادرست و حتی آسیب‌زا است.

 رشته‌های فنی و حرفه‌ای نه مسیر شکست، بلکه مسیر تخصص و استقلال اقتصادی هستند، بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا، آموزش مهارتی را یکی از پایه‌های اصلی توسعه اقتصادی خود قرار داده‌اند.

 در چنین کشورهایی، یک فرد ماهر جایگاه اجتماعی و اقتصادی بالایی دارد، زیرا جامعه می‌داند تولید، صنعت و اقتصاد بدون نیروی متخصص امکان رشد ندارد.

 آموزش مهارت باید از مدرسه آغاز شود

 برای تغییر این نگاه، تنها توصیه کافی نیست، بلکه باید فرهنگ مهارت‌آموزی از دوران مدرسه تقویت شود، دانش‌آموز باید از همان سال‌های ابتدایی با استعدادهای خود آشنا شود و بداند که موفقیت تنها در یک مسیر خلاصه نمی‌شود.

 مدارس، خانواده‌ها و رسانه‌ها باید تصویر واقعی‌تری از رشته‌های فنی ارائه دهند، دانش‌آموز باید بداند که انتخاب یک‌رشته مهارتی می‌تواند به معنای رسیدن به استقلال مالی، کارآفرینی و حتی ایجاد فرصت شغلی برای دیگران باشد.

 همچنین لازم است مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای بیش از گذشته معرفی شوند و ارتباط میان آموزش و بازار کار تقویت شود.

 جوان ماهر، سرمایه آینده کشور است

 کشوری که نیروی انسانی ماهر داشته باشد، مسیر توسعه را سریع‌تر طی خواهد کرد، امروز اقتصاد به افرادی نیاز دارد که بتوانند مسئله حل کنند، تولید کنند و خلاق باشند، کارآموزی فقط یادگرفتن یک حرفه نیست، تمرین مسئولیت‌پذیری، نظم، ارتباط اجتماعی و حضور در فضای واقعی کار است.

 جوانی که مهارت دارد، اعتمادبه‌نفس بیشتری برای ورود به جامعه خواهد داشت و کمتر منتظر استخدام‌های محدود دولتی می‌ماند، باید نگاه جامعه تغییر کند؛ کارآفرینی و مهارت‌آموزی نباید انتخاب دوم افراد باشد، بلکه باید به‌عنوان یکی از مسیرهای اصلی موفقیت شناخته شود.

 روز جهانی کارآموز، فرصتی برای تغییر نگاه‌ها

 روز جهانی کارآموز تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه فرصتی برای یادآوری یک حقیقت مهم است، آینده متعلق به کسانی است که علاوه بر دانش، توانایی انجام کار را نیز دارند، اگر امروز درباره اشتغال جوانان دغدغه داریم، باید بخشی از راه‌حل را در توسعه آموزش‌های مهارتی جست‌وجو کنیم، جامعه‌ای که تنها مدرک تولید کند، اما مهارت نیاموزد، در برابر چالش‌های بازار کار آسیب‌پذیر خواهد بود.

 کارآموزی پلی میان آموزش و اشتغال است، پلی که می‌تواند جوانان را از سردرگمی انتخاب شغل نجات دهد و آنان را به سمت آینده‌ای روشن‌تر هدایت کند، روز جهانی کارآموز یادآور این پیام است که مهارت، ارزشمندترین سرمایه انسان در دنیای امروز است و شاید زمان آن رسیده باشد که نگاه خود را از «مدرک‌گرایی» به سمت «مهارت‌محوری» تغییر دهیم.

نویسنده: سعید حیدریان، رئیس مرکز آموزشی فنی و حرفه‌ای دهگلان