به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی کردتودی نقاشی یکی از پراهمیت‌ترین شکل‌های هنر در طول تاریخ است که حتی انسان‌های غارنشین هم در تاریخ آن نقش دارند و هنوز هم که هنوز است، آثار آن‌ها روی دیوار غارها به یادگار باقی‌مانده‌اند، تاریخچه نقاشی به انسان‌های اولیه باز می‌گردد.

 ترسیم نقاشی‌هایی که موجب شده بشر امروز از تماشای آن‌ها شگفت‌زده شود، چه‌بسا نقاشی‌های حال حاضر هم موجب شگفتی آیندگان قرار بگیرند، به کمک نقاشی، می‌توان احساسات و خواسته‌ها و هر چیز دیگری که فکرش را می‌کنید را بروز داد و به تصور کشید.

 در همین راستا، نمایشگاه نقاشی در بین هنرمندان نقاشی شهرستان دهگلان در جهت انتشار آثار فاخر آنان در دهگلان راه‌اندازی شد.

 ژیلا احمدی استاد برجسته نقاشی ضمن ابراز خرسندی از بازدید مردم از نمایشگاه، اظهار کرد: این نمایشگاه از اولین نمایشگاه‌هایی بود که در سطح شهرستانی در دهگلان برگزار شد، استقبال مردم بی‌نظیر بود، با مشاهده بازدیدکننده فراوان، به این نتیجه می‌رسیم که دهگلان مملو از هنرمند است.

 احمدی عنوان کرد: در این نمایشگاه، شرکت‌کنندگانی از ۴ الی ۴۰ سال وجود داشته و با یکدیگر به رقابت پرداختند، هدف از برگزاری این دست نمایشگاه‌ها، ترویج و توسعه هنر، نقاشی و معرفی آن به جامعه و مردم دهگلان است.

 وی در ادامه گفت: اکثر نقاشی‌ها از نتیجهٔ کارهای خود، لذت می‌برند، کارهای هنری چون با زحمت و عشق و علاقه فراوان طراحی شوند، معمولاً روی این اثرات قیمت نخواهند گذاشت، در نقاشی بیشتر از آن که به چشم درآمد و شغل بنگریم، باید علاقه و عشق را در آن بیایم.

 احمدی اضافه کرد: در نمایشگاهی که دایر شده است، محصولات و ساخته‌ها را خودم را به معرض نمایش، خروش خواهم گذاشت، در شهرستان دهگلان، هنرجویانی زندگی می‌کنند که در کل کشور بی‌نظیرند.

 وی تشریح نمود: هر هنرمندی به دنبال حجمی از مخاطب است، یک موقع طراح یا نقاش ترجیح می‌دهد کارش را به شکلی ارائه کند که بتواند به سود اقتصادی برسد، یک زمانی می‌خواهد به شهرت برسد، اما شاید دغدغه انتقال پیامی را دارد و تعهدی اجتماعی را احساس می‌کند.

 این نقاش لیلاخی در ادامه ضمن بیان ویژگی‌های یک هنرمند، بیان داشت: هنرمند نباید در بندِ مکان و یا زمان باشد، در فلسفه حافظ مبحثی با عنوان رندی وجود دارد و در حقیقت هنرمند نیاز به آن رندی دارد که بتواند آن معنایی که دنبالش است را بیان کند، مکان نباید حجابی بر مفهوم اثر هنرمند باشد، محدودیت‌ها همه‌جا هست و فقط متعلق به سرزمین ما نیست.

 وی تصریح کرد: هرچند اولویت نقاش‌ها، اقتصاد هنر نیست، اما فضای گالری نیز یک فرصت است، همچون فضاهای مجازی، شاید کسانی وجود دارند که ترجیح می‌دهند فقط در گالری کار ببینند حضور در یک فضای هنری را تجربه کنند و در یک قاب بسته و بی‌واسطه در مواجهه با اثر هنری قرار بگیرند.

 احمدی در پاسخ به اینکه مشکل انفعال هنرمندان را در کجا باید یافت، اذعان کرد: کسی که کار هنری می‌کند اول‌ازهمه باید از خودش بپرسد که چرا دارد کار هنری می‌کند، اگر به دنبال صرف رسیدن به معاش است فکر می‌کنم راه درستی را انتخاب نکرده است.

 احمدی، از اساتید هنر نقاشی انتظار داشت: هنر برای رسیدن به معاش نتیجه خوبی ندارد، حتی اگر به یک کالای اقتصادی پول‌ساز بدل شود و رفع نیاز مالی هم شود، ولی در واقع این مسیر چون منشأ اشتباهی دارد نتیجه بیهوده‌ای به بار خواهد آورد و عملی مذبوحانه است.

 وی در پایان خاطرنشان کرد: این نمایشگاه باهمت و حضور چندین نقاش از شهرستان دهگلان برگزار شد، این نمایشگاه نشان داد که بسیاری از نقاش‌های زبردست و حرفه‌ای در شهرستان دهگلان وجود دارند که به دلیل نبود امکانات و یا مشکلات اقتصادی از این هنر زیبا دوری گرفته‌اند.

 هنرمند بودن، یک حرفه نیست، بلکه یک روش زیستی برای دیدن و اندیشیدن است که نمی‌تواند خلق نکند و کسی که مشکلات و محدودیت‌ها را دلیلی برای کارنکردن عنوان کند از نظر من شاغل هنری است که در تاریخ ماندگار نخواهد شد.

انتهای خبر/