به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»، حاشیه شهر کامیاران این روزها شاهد نگرانی جدی کشاورزان و اهالی روستاهای اطراف از فعالیت یک واحد تولید آسفالت و پیامدهای احتمالی انتشار گرد و غبار و آلاینده‌های ناشی از فعالیت آن است؛ موضوعی که اگر صحت داشته باشد، می‌تواند سلامت مردم، کیفیت اراضی کشاورزی و محیط زیست منطقه را با تهدیدی جدی مواجه کند.

گزارش‌های میدانی و اظهارات برخی کشاورزان منطقه حاکی از آن است که انتشار گرد و غبار از این واحد صنعتی، نگرانی‌هایی را درباره تأثیر آن بر زمین‌های زراعی و سلامت ساکنان ایجاد کرده است.

 کشاورزانی که ماه‌ها و سال‌ها برای حفظ زمین و محصول خود زحمت کشیده‌اند، اکنون انتظار دارند دستگاه‌های مسئول به جای بی‌تفاوتی، موضوع را به‌صورت دقیق، علمی و شفاف بررسی کنند.

مسئله اما فقط فعالیت یک کارخانه نیست؛ مسئله اصلی، نحوه نظارت بر فعالیت واحدهای صنعتی و میزان پاسخگویی دستگاه‌های متولی محیط زیست است.

اگر یک واحد صنعتی خارج از استانداردهای زیست‌محیطی فعالیت می‌کند، چرا باید مردم و کشاورزان هزینه آن را بپردازند؟ اگر فعالیت این واحد مطابق ضوابط و استانداردهای قانونی است، چرا نتیجه پایش‌ها و آزمایش‌های محیط زیستی برای افکار عمومی و مردم منطقه به‌صورت شفاف اعلام نمی‌شود؟

این پرسش‌ها نیازمند پاسخ روشن است

مردم کامیاران از اداره حفاظت محیط زیست شهرستان انتظار دارند به‌صورت شفاف اعلام کند که آیا تاکنون از این واحد صنعتی بازدید و نمونه‌برداری تخصصی انجام شده است یا خیر؛ نتایج پایش آلایندگی چه بوده؛ آیا میزان انتشار گرد و غبار با استانداردهای تعیین‌شده مطابقت دارد و در صورت مشاهده تخلف، چه اقدام قانونی صورت گرفته است؟

محیط زیست فقط حفاظت از حیات وحش و برخورد با شکار غیرمجاز نیست. حفاظت از محیط زیست یعنی صیانت از هوایی که مردم تنفس می‌کنند، خاکی که کشاورز در آن کشت می‌کند و آبی که زندگی روستاها و شهرها به آن وابسته است.

امروز مطالبه مردم کامیاران چیزی فراتر از وعده و جلسه است؛ آنها پاسخ روشن، مستند و قابل سنجش می‌خواهند.

انتظار می‌رود اداره‌کل حفاظت محیط زیست استان کردستان با حساسیت بیشتری به این موضوع ورود کند و ضمن بررسی دقیق وضعیت کارخانه آسفالت حاشیه کامیاران، نتایج پایش‌های زیست‌محیطی، میزان آلایندگی و نحوه رعایت ضوابط قانونی را به اطلاع مردم برساند.

همچنین ضروری است دستگاه‌های متولی، تأثیر احتمالی فعالیت این واحد بر اراضی کشاورزی اطراف را نیز بررسی کنند تا اگر خسارتی به محصولات و زمین‌های کشاورزی وارد شده است، موضوع از مسیر قانونی پیگیری شود.

کامیاران نباید قربانی تقابل میان توسعه صنعتی و حفاظت از محیط زیست شود. توسعه زمانی ارزشمند است که هم‌زمان با حفظ سلامت مردم، امنیت غذایی و سرمایه‌های طبیعی منطقه پیش برود.

اکنون توپ در زمین مسئولان است؛ اگر تخلفی وجود ندارد، مستندات و نتایج پایش‌ها را منتشر کنند و اگر تخلفی وجود دارد، بدون ملاحظه با آن برخورد کنند.

آنچه بیش از هر چیز به اعتماد عمومی آسیب می‌زند، نه وجود یک واحد صنعتی، بلکه سکوت و بی‌خبری در برابر مطالبه‌ای است که مردم حق دارند درباره سلامت محیط زندگی خود مطرح کنند.

انتهای خبر/