به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»، آن شبی که قرار بود همه خانواده‌ها خود را برای یک دورهمی آخر هفته آماده می‌کردند و طبق عادت این مردم، شب جمعه از یک آرامش خاص و ویژه‌ای برخوردار است که اگر خدای نکرده نظم آن به هم بخورد، هفته آینده نیز این فشار روانی و اضطراب جبران‌ناپذیر خواهد بود.

روزی که یک جمعیت مشخص و شناخته شده در بازار و اصناف سراسر کشور قرار گذاشتن برای اعتراض به بی‌مدیریتی و عدم نظارت بر بازار اقتصادی و به‌ویژه ارز و طلا، به میدان آمدند تا فریاد کشند و گوش مسئولان صدایشان را بشنود، امّا یکباره یا از قبل برنامه‌ریزی‌شده وارد یک حجمی است تنش و استرس شد که تا امروز هم آثار بد آن فراموش نمی‌شود.

شاید آیندگان وقتی تاریخ این ملت مظلوم و دلاور و غیرتمند را خواهند خواند، به ابعاد مختلفی از خیانت، کوته‌فکری و حتی وطن‌فروشی جوانانی نگاه کنند که حاضر شدند برای چند مشت دلار، تیشه به ریشه زادگاه خودشان زدند و با تمام وجود بر روی آتشی که روشن کرده بودند رقص مرگ می‌کردند.

فتنه و اغتشاش و شلوغی و ناامنی در هیچ سفره‌ای پیدا نمی‌شود مگر در خانه منافقین و ناکسان و کفتار صفت‌ها، چرا انسانی که سر سفره پدر و مادری بزرگ شده است می‌تواند به همه اعتقادات و ناموس و خانواده خود پشت کند که چه! برای چند میلیون تومان پول که قرار است کجا و چگونه خرج شود و برای کدام سفره‌ای که قرار نیست پهن شود، هزینه شود.

به راستی چرا بصیرت برخی از جوانان بازیچه یک عده‌ای می‌شود که بویی از انسانیت و شرف و غیرت نبرده‌اند و تنها به دنبال نابودی بنیادی هستند که جرم آن، آزادگی، استقلال و مقاومت است.

آن شب تاریک وقتی از راه رسید، کسی باور نمی‎کرد عده‌ای رقص‌کنان و دست‌زنان شعارهای ساختار شکنانه سر می‌داند و به هر چه که بود و نبود ناسزا می‌گفتند و حتی برخی از مردم که نمی‌خواستند در جمع این به اصطلاح از خدا بی‌خبران باشد، شعار "بی‌شرف" می‎داند.

به راستی چرا اعتراضی که می‌توانست درست، دقیق و به حق برگزار شود باید توسط برخی از وطن‌فروشان به اغتشاش و ناامنی تبدیل شود و اگر کسی هم به این نوع اعتراض، شکایتی داشته باشد، باید با زندگی خود وداع کند، زیرا آنانی که مدعی آزادی بیان و برابر حقوق بشر و تمدن گفتگوها هستند با تیر خلاص و بنزین و آتش از آنان پذیرایی می‌کنند.

ملتی که تاریخ نداد و یا روزهای خوش خود را فراموش کند، بدون شک وضعیتی بهتر از مردمان سوریه، لیبی و... نداشتند، دنیای ارتباطات اگرچه امروز در نقش ساماندهی و آموزش اغتشاشات در ایران به میدان آمد و آرامش یک ملت را قربانی لذت و هوس چند نفر کرد، امّا می‌تواند تصویر درستی از وضعیت ناگوار مردمانی را نشان دهد که قدر امنیت و آرامش خود را ندانستند و فریب غرب‌نشینانی شدند که جز خون و غارت، حرفی برای گفتن ندارند.

آن شب زیبای سرد و برفی بیجار قربانی عده‌ای شد که مست شراب خونی بودند که هیچ‌چیزی برایشان مهم نبود و حاضر بودند همه شهر و کشور را به آتش بکشند؛ ولی جیب سوراخشان برای چند صباحی پر پول باشد و بعد از آن، هر چه شد، شد، منطقی که حتی در طویله حیوانات درازگوش هم خریدار ندارد؛ ولی این افراد گویی از این نوع نیز پست‌تر شده‌اند.

به هر حال نیروهای انتظامی، نظامی و بسیج با دستانی خالی و قلبی از سر دوست‌داشتن و رفعت اسلامی، قصد هیچ نوع درگیری مسلحانه و سرکوب خشن را در دستور کار نداشتند و حتی تا پای جان، سوختن در آتش و یا بریدن سر و اندام، صبر کردند و اجازه ندادند خواب آرام کودکی رنگ سیاهی و ناامنی به خود ببیند.

به این آمار نگاهی کنید؛ در چند ساعت اغتشاشگران مسلح، مزدور و وطن‌فروش بیش از ۲ هزار و ۴۲۷ نفر از جوانان، مردم وزن مظلوم ملت را به شهادت رساندند و شب را با خیال راحت به خانه برگشتند و استراحت کردند، امّا اگر همین مردان مرد میدان نبرد تن‌به‌تن در جنگ ۱۲ روزه نبودند، چیزی از کشور باقی نمی‌ماند ولی ببینید که در جنگ تحمیلی دوم حدود ۱۰۶۲ نفر به شهادت رسیدند که آن هم به علت اصابت مستقیم موشک‌های صهیونیستی به‌طرف مردم عادی بود.

تاریخ هیچگاه این خیانت و وطن‌فروشی را فراموش نمی‌کند و تا ابد این سیاهی بر پیشانی مزدوران باقی خواهد ماند.

 نویسنده: حسین الیاسی کارشناس سیاسی