هستی مفاخری، دوندهٔ قهرمان ساکن روستای باشماق بیان کرد: از مسئولان هم استانی و هم شهرستانی انتظار داریم با در اختیار گذاشتن پیست‌های جداگانه و مجزا به دوندگان ورزشکار دختر اختصاص دهند، ورزشکاران وقتی ببینند، مسئولان فعال هستند، با رغبت بیشتری به‌سوی رشته‌های ورزشی خواهند آمد.

 رکسانا عباسی، قهرمان دومیدانی، سرعت و استقامت جوانان و نوجوانان کشور اذعان داشت: به مدت دوازده سال است که در این رشته فعالیت و تمرین می‌کنم، مربی و بهترین حامی و مشوق من، پدرم بود که با تشویق‌های گرمش و همراهی دلسوزانه مادرم توانسته‌ام تا این مرحله پیش بروم.

 عباسی در ادامه افزود: بانوان دوندهٔ سنندجی در شهر سنندج در دو پیست تارتان تمرین می‌کنند، درحالی‌که بانوان توانمند و دوندهٔ دهگلانی با کمترین امکانات موجود در حال تمرین هستند، چرا باوجود چندین دهه هنوز اقدامی ورزشی در شهرستان صورت نگرفته است.

 عباسی تشریح کرد: مسئله اینجاست که در طی دو سال، پنج مدیر و مسئول جدید وارد اداره ورزش شهرستان شده‌اند، اما شرایط همان ده سال پیش است و هیچ پیشرفتی در ورزش شهرستان را شاهد نبودیم، یعنی ما از نظر زیرساخت‌های ورزشی هیچ مشکلی نداریم که در شهرستان، کوچک‌ترین اقدامی انجام نگرفته است.

 عباسی در ادامه اضافه کرد: حدود ده سال است که بر روی آسفالت تمرین می‌کنم، البته به‌تازگی این پیست آسفالت شده است، آیا واقعاً در شان ورزشکاران شهرستان دهگلان است، شهرستانی که خود مهد پرورش قهرمانان و نام‌آوران تمامی رشته‌ها در کشور است، باید به این مرحله برسد که سرانهٔ ورزشی آن برای بانوان در حد صفر باشد.

دیانا احمدی، بانوی دوندهٔ لیلاخی ابراز کرد: نکته‌ای که بسیار حائز اهمیت است، این است که دونده‌های دهگلانی باوجود نبود امکانات و کمی و کاستی‌ها، بهترین رکوردها را در کشور می‌زنند، اما دوندگان مرکز استان که دو پیست مجهز در اختیار دارند، خیلی ضعیف عمل می‌کنند.

احمدی در ادامه گفت: مدیران ورزشی شهرستان اگر کمی با دید بازتری به ظرفیت‌های شهرستان و وجود ورزشکاران توانمند بنگرند، شاید با دید وسیع‌تری ورزش دهگلان را دریابند.

 دختر دوندهٔ دهگلانی عنوان داشت: انتظاری که از مسئولان داریم چندان بزرگ نیست، ما دوندگان دهگلانی از مسئولان می‌خواهیم که پیست دومیدانی شهرستان را تارتان کنند، دوندگان سرعت نیاز دارند که سه جلسه در طول هفته را در پیست تارتان با کفش‌های میخی تمرین کنند، اما این امکان در شهرستان هنوز موجود نیست.

احمدی بیان داشت: متأسفانه همین آسفالتی که مسئولان به خیال خود برای تمرین دوندگان تدارک دیده‌اند، غیراستاندارد و مطابق با استانداردهای پیست دومیدانی در هیچ جای دنیا نیست، این آسفالت چیزی جز آسیب و ضربه مهلک به دوندگان ندارد.

 وی تأکید کرد: در همین چند ماه گذشته چند مورد آسیب‌دیدگی در زمینه ورزش دومیدانی هم بانوان و هم آقایان داشته‌ایم، این یعنی نابودی ورزش در شهرستانی که بااستعدادترین ورزشکاران را در خود جای‌داده است.

محمد فرهادی، دوندهٔ ساکن روستای کروندان به‌صراحت گفت: از مدیرکل ورزش و جوانان استان و مسئول اداره ورزش شهرستان می‌خواهیم که پیست دومیدانی دهگلان را اصلاح کند، مطمئناً از این اقدام هرگز پشیمان نخواهد شد، زیرا دوندگان توانمندی در شهرستان وجود دارند که هر کدام می‌توانند افتخاری را برای شهر و دیار خود به ارمغان بیاورند.

 مینا مفاخری اظهار نمود: هیچ حمایتی از سوی هیچ ارگانی به دوندگان شهرستان دهگلان نمی‌شود، دلیل آن هم این است که نمی‌دانند روی چه ظرفیتی در شهرستان قرار است سرمایه‌گذاری کنند، این باعث خوشحالی است که شرکت لاستیک کردستان، حامی تیم بسکتبال بانوان دهگلان است، همین حمایت‌ها موجب شده تا این تیم در کشور حرفی برای گفتن داشته باشد و به عناوین برتری دست یابد.

 نکته پایانی...

 بیش از ده سال است که مجتمع رختکن و جایگاه تماشاچیان زمین فوتبال شهید علیزاده ساخته شده و نیمه‌کاره به حال خود رها شده است، بارها این موضوع برای مسئولان استانی و شهرستانی توسط خبرنگاران رسانه‌ای شده است، اما دریغ از توجه مسئولان!

 آیا این بی‌توجهی جنبهٔ تعامدی دارد یا از روی سهوی و سهل‌انگاری باید آن را نگریست! جوابی که خبرنگار کردتودی به دنبال پاسخ آن است.

انتهای پیام/