کمیل ضیایی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه سیاسی  پایگاه خبری تحلیلی کردتودی با اشاره به اهمیت گفت‌وگو در روابط میان ملت‌ها و تمدن‌ها اظهار کرد: گفت‌وگو یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر برای تبادل میان تمدن‌هاست و هر آنچه قرار است میان دو ملت یا دو نظام سیاسی مبادله شود، باید از مسیر گفت‌وگو آغاز شود.

وی افزود: گفت‌وگو، بستر و زمینه شکل‌گیری تعامل در عرصه‌های مختلف را فراهم می‌کند؛ از حوزه‌های اقتصادی و علمی گرفته تا روابط سیاسی، فرهنگی و اجتماعی. به اعتقاد وی، هر نوع تبادل و همکاری که بدون گفت‌وگو آغاز شود، از شانس موفقیت کمتری برخوردار خواهد بود، زیرا گفت‌وگو زیربنای تفاهم و همکاری میان طرفین است.

این کارشناس مسائل سیاسی با تأکید بر اینکه مفهوم تبادل تنها به روابط سیاسی محدود نمی‌شود، خاطرنشان کرد: هر نوع همکاری و ارتباط میان کشورها، نیازمند شکل‌گیری گفت‌وگو است و بدون این پیش‌نیاز، دستیابی به نتایج مطلوب دشوار خواهد بود.

اشتراکات؛ شرط موفقیت گفت‌وگوهای بین‌المللی

ضیایی در پاسخ به این پرسش که مهم‌ترین موانع تعامل سازنده ایران با جهان چیست، گفت: هر گفت‌وگوی موفق نیازمند وجود اشتراکات و نقاط مشترک میان طرفین است. اگر دو طرف از هیچ مبنای مشترکی برخوردار نباشند، گفت‌وگو نه‌تنها به نتیجه مطلوب نخواهد رسید، بلکه ممکن است به تقابل و جدال نیز منجر شود.

وی ادامه داد: اشتراکات، اساس هر مذاکره و تعامل سازنده را تشکیل می‌دهند و هر اندازه این نقاط مشترک بیشتر باشد، احتمال دستیابی به تفاهم نیز افزایش خواهد یافت.

این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به تفاوت مبانی جمهوری اسلامی ایران با برخی قدرت‌های جهانی اظهار کرد: از نگاه جمهوری اسلامی، عدالت مبنای روابط میان ملت‌ها و تمدن‌هاست، در حالی که درباره عملکرد برخی قدرت‌های جهانی این برداشت وجود دارد که سیاست‌های خود را بر پایه تأمین منافع یک‌جانبه و اعمال فشار بر دیگر کشورها استوار کرده‌اند.

وی عنوان کرد: همین تفاوت در مبانی فکری و تمدنی، یکی از مهم‌ترین موانع شکل‌گیری گفت‌وگوهای سازنده در عرصه بین‌المللی است؛ زیرا هنگامی که طرفین از دو نگاه متفاوت وارد مذاکره می‌شوند، رسیدن به یک زبان مشترک دشوار خواهد شد.

ضیایی تصریح کرد: در بسیاری از موارد، طرف مقابل به جای آنکه درباره منافع مشترک گفت‌وگو کند، تلاش می‌کند درباره حقوق و منافع دیگران تصمیم بگیرد و همین رویکرد، مانع از شکل‌گیری یک تعامل متوازن و سازنده می‌شود.

دیپلماسی نیازمند پشتوانه قدرت است

وی درباره نقش دیپلماسی در کاهش فشارهای اقتصادی و بهبود معیشت مردم نیز اظهار کرد: دیپلماسی زمانی اثربخش خواهد بود که از پشتوانه‌ای مستحکم برخوردار باشد. صرف گفت‌وگو، تضمین‌کننده موفقیت نیست و اگر کشوری بدون برخورداری از مؤلفه‌های قدرت وارد مذاکره شود، ناچار به امتیازدهی خواهد شد.

ضیایی گفت: مذاکره زمانی می‌تواند منافع ملی را تأمین کند که از موضع اقتدار انجام شود. هر اندازه قدرت ملی، به‌ویژه توان بازدارندگی و ظرفیت‌های دفاعی یک کشور بیشتر باشد، قدرت چانه‌زنی دستگاه دیپلماسی نیز افزایش خواهد یافت و امکان دستیابی به نتایج مطلوب در مذاکرات بیشتر می‌شود.

انتهای خبر/