به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»، شهرستان کهن دیار گروس که مهد پرورش و معرفی بزرگان نام‌آور سیاسی و علمی است، سالیان زیادی است که در حوزه هنر هم توانسته است نخبه‌های فراوانی را در دل همین محرومیت و کمبود امکانات به دنیای آن معرفی کند که امروز بخش قابل‌توجهی از جامعه هنری مدیون هنرمندان بیجاری است.

ورزش کشتی، ورزش‌های رزمی و حتی امروز شنا و کوه‌نوردی از جمله رشته‌هایی هستند که جوانان زیادی را به سمت خود جذب کرده‌اند و با بی‌مهری که مدیریت آموزش‌وپرورش بیجار در اعزام این ورزشکاران به مسابقات دارد، بازهم خانواده‌های بیجاری برای رشد و تعالی فرزندانشان حاضرند هزینه این موفقیت را بپردازند.

این مثل معروف را شنیده‌اید که می‌گوید، رنگ و رخساره خبر می‌دهد از سِر درون، هنرمندان در واقع کسانی هستند که همین سِر درون خود را به نمایش می‌گذارد، از این حال و هوای بی قال بگوییم که هنرمند را فردی می‌توان نام برد که تمام خواسته‌ها و مطالبات خود را در قالب سبک هنری به نمایش می‌گذارد که هم زیبا و دل‌نشین است برای افراد عادی و هم از عمق و فریادهایی برخوردار است که تنها اهل‌فن آن را درک می‌کنند.

هنرمند متعهد همواره از مردم و جغرافیای زندگی خود تافته جدابافته نیست، شاید باورش برایتان سخت باشد که ساخت و پرداخت یک ساز و موسیقی یا آواز و تصویری زیبا، در واقعیت یک چنین هنری، یک موجود است که در باطن هنرمند رشد می‌کند و پس از تولد می‌تواند در جامعه راه‌رفتن بیاموزد و بافرهنگ و مَنشی که دارد، بخشی از جامعه حال حاضر و آینده را با خود همراه کند.

هرگاه که این کودک نوپا در دامان یک هنرمند شروع به خودنمایی می‌کند، هنرمندزاده نام خواهد گرفت که شناسنامه و هویت خواهد داشت، نوید زندگی بخشی خواهد بود که در جامعه برای بهتر زیستن، شادی‌بخشی و شادمان ماندن مردمانش به جلوه بخشی در خواهد آمد، این بهترین لحظه زندگی یک هنرمند است که با چشمان خود می‌بینید فرزندش به چه زیبایی فریاد او را صدا بخشیده است.

شهرستان کهن دیار گروس که از قدمت فرهنگی بیش از ۷ هزار و ۵۰۰ساله بهره‌مند است، توانسته است روح و جان خود را در هنرهای نمایشی، شعر و صدالبته در حوزه موسیقی به‌اندازه‌ای جلوه دهد که در کنار هنر فرش آهنین، امروز صدایی به گوش می‌رسد که نوای خاصی از موسیقی سنتی را همراه دارد.

همین چند روز گذشته بود که طی یک آیین کامل ساده و به‌دور از هر گونه هیاهوی تبلیغاتی، آلبوم موسیقی " ترک تمنا " که توسط هنرمند، موسیقی‌دان و استاد نوازندگی بیجار "بابک مینایی" طراحی، اجرا و تولید شده است، رونمایی شد و به همین بهانه در گفتگوی تفضیلی و اختصاصی پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی» به بخش‌هایی از آن خواهیم پرداخت.

کردتودی: خودتان را معرفی و بفرمایید از چه زمانی به موسیقی روی آوردید؟

مینایی: بابک مینائی متولد مرداد ۱۳۶۱ در یک خانواده معمولی و هنردوست متولد شدم، از اوان  کودکی و نوجوانی عشق و علاقه زیادی به موسیقی  داشتم  و جرقه شروع نوازندگی از دوستی برایم ماند و کاستی با نام حاصل عمر.

در واقع نمی‌توان دوران کودکی را آغاز راه موسیقی برشمرد، ذهن پاک و پویای نوجوان برای کشت و داشت هر نوع بذری آمادگی دارد و باید به این نکته اساسی پیش از پاسخ به سؤال شما ابراز بدارم خانواده که بهترین پشتیبان و راهنمای هر کودک و نوجوانی است  و نقش مهمی در تربیت و جهت دادن به فرزندانشان هستند  و در واقع آینده هر انسان موفقی ، به خانواده او ارتباط بسیار زیادی دارد.

از همان دوران به بعد با توجه به اینکه علاقه خاصی به موسیقی سنتی داشتم ساز  سنتور را انتخاب کردم،چون در  ذهن و جان من نفوذ کرده بود و از سال ۱۳۸۲ به طور رسمی نوازندگی ساز سنتور را آغاز کردم و برای گذراندن دوره‌های تخصصی آن، راهی شهر همدان شدم.

کردتودی: پس می‌توان گفت آغاز این آلبوم زیبا از سنتور آغاز شد؟

مینایی: بله، به‌درستی که همین است، در شهر همدان با همه مشکلات آن زمان به مدت چهار سال زیر نظر استاد محمد علائی به فراگیری ردیف "میرزاعبدالله" پرداختم و درواقع به همین سادگی که بیان کردم نیز نبود، شرایطی که در آن سال‌ها پیشروی من بود خیلی شباهتی به این دوره از رشد و سرعت تکنولوژی نداشت.

امروزه اگر فضای مجازی و اینترنت بلای جان بسیاری از خانواده‌ها شده است، به علت این است که سواد رسانه‌ای خود را به‌تناسب فناوری امروز رشد نداده‎ایم، دنیای امروز به‌راحتی می‌تواند آموزش‌های هنری و علمی زیادی را رایگان، بی‌واسطه، از راه دور و در هر زمان و مکانی ارائه دهد، روزی که من این راه را آغاز کردم، مشکلات زیادی را پشت سر گذاشتم.

کرتودی: برای این سبک از موسیقی دوره‌های خاصی گذراندید؟

مینایی: باید گفت ساز  سنتور یک پیچیدگی و سختی خاص به خود که شامل همه سازها می باشد را دارد ،که در ابتدا چنین نمی نماید و پس از سپری کردن مدتی تمرینات جدی و مستمر تازه سختی های نوازندگی آن عیان می شود ، آنهم در قرن حاضر که علوم و هنر و مابقی موضوعهایی که هر کس بخواهد در حوزه ای وارد بشود بسیار پیچیده و علمی شده است،در ادامه  حدوداً سال ۱۳۸۶ به مدت ۲ سال دیگر زیر نظر استاد اصغر محمدی در شهر زنجان به فراگیری ردیف‌ مکتب استاد فرامرز پایور "دوره ابتدایی" پرداختم.

کردتودی: شما برای موسیقی سنتی سنتور ۶ سال عمر خود را هزینه کردید؟

مینایی: با این نگاه باید گفت موسیقی کلاس درس آکادمیکی نیست که دوره‌ای را گذرانده و پس از آن با یک مدرک بتوانید صاحب نظر و مجری آن بشوید ، موسیقی نیاز به استمرار دارد، در یک نقطه از زندگی آغاز می‌شود و دیگر پایانی نخواهد داشت، این هنر زنده است و هر روز با توجه به پویایی که دارد، رشد می‌کند و اگر از آن غفلت کنید، از دست خواهد رفت.

پس از آن دوره، برای مرور دوباره ردیف "استاد فرامرز پایور" و اجرای ضربی‌های اساتید مختلف ساز سنتور و دیگر سازهای موسیقی ایرانی و فراگیری ردیف"استاد ابوالحسن صبا"(که در نوع چینش  جملات  بدیع و تکنیکی است ومی‌توان گفت که  در مقام خاصی قرار دارد و بسیار کم‌نظیر است) نزد جناب آقای استاد محمدرضا اسدی در همدان رفتم ، که نگاه کاملا جدیدی به من آموختند دیدن موسیقی را. 

کردتودی: در یک دهه گذشته هم گویا در حال آموزش بوده‌اید؟

مینایی: پیش‌تر هم عرض کردم، موسیقی یک روح زنده دارد که نباید از آن دور بمانید و بگویید که دیگر تمام معنای آن را آموخته‌اید  و دیگر نیازی نیست که بیشتر بیاموزید، برای آشنایی با تئوری موسیقی که یک مقوله کاملاً جدا است و باید اطلاعاتی نیز در آن حوزه داشته باشیم بنده در دانشگاه و در محضراستادمحمدرضااسدی نیز مقداری با آن آشنا شدم و باید عرض کنم که شما ابتدا باید با ساز و کار ساز آشنا شوید و سپس برای آنکه بتوانید در موسیقی موفق شوید، باید به علم تئوری آن نیز جداگانه بپردازید که در نهایت موزیسین بشوید.

آموختن را هیچگاه متوقف نباید بکنیم در هر حوزه ای ،  پس از ۲ دهه فعالیت و آموزش در رشته موسیقی سنتی، امروزه نیز پس از مدتی جهت درک و دریافت دقیق موزیکالیته "استاد فرامرز پایور" زیر نظر استاد وحید تهرانی آزاد به یادگیری اشتغال دارم و اعتقادم این است که برای شناخت موسیقی اصیل ایرانی، هیچ وقت نباید دست از تلاش برداشت.

ساقیا یک جرعه می زآن آب آتشگون که من - در میان پختگان عشق او خامم هنوز

در نهایت باید عرضه بدارم که در محضر اساتید نابی بودم و به قدر وسع کوشیدم و راهی دراز همچنان در پیش رو دارم که امیدوارم با لطف حضرت حق مقداری یاد گرفته بوده باشم.

کردتودی: در خصوص آلبوم جدید خود توضیح دهید؟

مینایی: آلبوم «ترک تمنا» که در ژانر موسیقی سنتی است در واقع اولین اثر بنده پس از عمری تلاش و کوشش در این راه پر فراز و نشیب است، این آلبوم شاید اولین کار و آغازگر راهی باشد که تاکنون برای آن تلاش کرده‌ام، امّا بدون شک زمینه‌ساز رشد و شکوفایی خواهد بود که با پشتوانه علاقمندان ادامه دار بماند.

در این آلبوم "ترک تمنا" تحت عنوان آهنگ‌ساز، تنظیم و نوازنده سنتور نقش داشتم.در این آلبوم از اشعار شاعرانی همچون صائب تبریزی، اهلی شیرازی و خانم سارا اسمعیلی استفاده شده است، سعی بسیار زیادی شده است که یک کار جدید و تازه‌ای برای مخاطب و علاقه‌مندان به موسیقی سنتی باشد.

قطعات این آلبوم در آواز دشتی نوشته شده است، در قالب ۲ تصنیف «تصنیف آخر درباره ایران سربلند است با شعری از آقای بهرام ابراهیمی» و یک چهارمضراب و ۲ آواز در گوشه‌های درآمد، بیات راجع، قرچه، بوسلیک و رهاوی تولید، تدوین و ارائه شده است.

در این اثر هنرمندان جوان، خوش‌نام و خلاق بیجاری و سنندجی فرید عباس پناه (تار و عود)، دیلان نصیری (کمانچه)، ایوب ساعدی (ویولن‌سل)، مجید مدرس (دف)، حمید مدرس (تمبک) و امیر بسطامی (تار) مشارکت داشتند که با آواز آقای مسعود محمد پناه همراه شده است، امیدوارم مورد استقبال عموم مردم هنر دوست و هنرمند بیجار گروس قرار گیرد.

انتهای خبر/