کردتودی گزارش میدهد:
کاهش تلفات جادهای کردستان امید و نگرانیها
کاهش سه درصدی تلفات جادهای در کردستان، اگرچه نشانهای از بهبود نسبی وضعیت ایمنی راههاست، اما همچنان نگرانیهایی درباره نقاط حادثهخیز، کیفیت جادهها و رفتارهای پرخطر رانندگان وجود دارد که نیازمند توجه جدی مسئولان است.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، کاهش آمار جانباختگان تصادفات جادهای در کردستان، خبری است که در نگاه نخست میتواند امیدبخش باشد؛ اما وقتی پای صحبت مردم، رانندگان و کارشناسان این حوزه مینشینیم، واقعیتهای پیچیدهتری از دل جادههای استان نمایان میشود؛ واقعیتهایی که نشان میدهد مسیر کاهش تلفات، هنوز ناهموار است.
معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار کردستان با اشاره به آمارهای رسمی، از کاهش سه درصدی تلفات جادهای در سال ۱۴۰۴ خبر داده و این روند را نتیجه مجموعهای از اقدامات اجرایی و نظارتی عنوان میکند. بر اساس این آمار، بیش از ۴۰۰ نفر در تصادفات برونشهری و روستایی جان خود را از دست دادهاند؛ عددی که هرچند نسبت به سال قبل کاهش یافته، اما همچنان زنگ خطری جدی برای استان محسوب میشود.
وی تأکید کرده است که اگر برنامههای کوتاهمدت و میانمدت با جدیت دنبال شود، میتوان به کاهش بیشتر این آمار امیدوار بود، در عین حال، برخی شهرستانها همچون بانه و کامیاران با افزایش تصادفات روبهرو بودهاند و نیازمند بازنگری در اولویتهای اجرایی هستند؛ در مقابل، مناطقی مانند بیجار، دهگلان، سروآباد و مریوان روند کاهشی را تجربه کردهاند.
اما آنچه در میان این آمارها کمتر دیده میشود، تجربه زیسته مردمی است که هر روز از این جادهها عبور میکنند.
جادههایی که هنوز ناامناند
در ادامه یکی از رانندگان مسیر سنندج–مریوان که سالها در این جاده تردد دارد، به خبرنگار کردتودی گفت: بعضی نقاط جاده اصلاً استاندارد نیست, پیچهای تند، نبود روشنایی کافی و خطکشی نامناسب باعث میشود حتی راننده با تجربه هم دچار مشکل شود.
این راننده با اشاره به افزایش تردد در برخی مسیرها، بیان داشت: در ایام خاص مثل تعطیلات، حجم خودروها چند برابر میشود، اما زیرساختها همان قبلی است و این یعنی خطر بیشتر.
راننده دیگری که در حوزه حملونقل بار فعالیت دارد نیز مشکل اصلی را خستگی رانندگان و نبود استراحتگاههای مناسب دانست و گفت: وقتی مسیر طولانی است و جایی برای توقف استاندارد نیست، احتمال خطا بالا میرود و این مسئله باید جدی گرفته شود.
راههای روستایی؛ حلقه فراموششده ایمنی
یکی از نکات مهمی که مسئولان نیز بر آن تأکید دارند، وضعیت راههای روستایی است؛ مسیرهایی که به گفته کارشناسان، سهم قابل توجهی از تصادفات را به خود اختصاص دادهاند.
رضا احدی یک کارشناس حوزه حملونقل در این باره افزود: : بخش زیادی از تصادفات مرگبار در مسیرهای فرعی و روستایی رخ میدهد، این جادهها معمولاً عرض کم، آسفالت نامناسب و علائم هشداردهنده ضعیفی دارند.
وی گفت: ایمنسازی این مسیرها نباید به آینده موکول شوداگرچه پروژههای بزرگراهی اهمیت دارند، اما نباید از راههای روستایی غافل شد واصلاح نقاط حادثهخیز، نصب علائم و بهبود کیفیت مسیرها میتواند تأثیر فوری داشته باشد.
نقش پروژههای زیرساختی در کاهش تلفات
در کنار این چالشها، اجرای پروژههای کلان حملونقل از جمله کریدورهای ارتباطی نیز به عنوان یکی از عوامل مؤثر در کاهش تصادفات مطرح میشود.
مسئولان استانی معتقدند که تکمیل این پروژهها میتواند نقش مهمی در روانسازی ترافیک و کاهش برخوردهای جادهای داشته باشد.
به گفته معاون عمرانی استاندار، در سالهای اخیر اقدامات قابل توجهی برای فعالسازی بخشهای مختلف این کریدور انجام شده و انتظار میرود با تکمیل آن، شاهد تحول جدی در ایمنی راهها باشیم.
فرهنگ رانندگی؛ حلقه تکمیلکننده ایمنی
با این حال، کارشناسان تأکید دارند که زیرساخت تنها بخشی از ماجراست و بدون اصلاح رفتارهای رانندگی، نمیتوان انتظار کاهش پایدار تصادفات را داشت.
صادقی کارشناس حوزه ایمنی راهها در اینباره خاطر نشان کرد: سرعت غیرمجاز، سبقتهای خطرناک و استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی از جمله عواملی هستند که نقش پررنگی در بروز تصادفات دارند. آموزش و فرهنگسازی در این حوزه باید تقویت شود.
وی همچنین بر نقش رسانهها در آگاهسازی عمومی تأکید کرد و بیان داشت: اگر مردم نسبت به پیامدهای رفتارهای پرخطر آگاهی بیشتری داشته باشند، قطعاً شاهد تغییرات مثبتی خواهیم بود.
امید به آینده، با شرط تداوم اقدامات
کاهش سه درصدی تلفات جادهای در کردستان، اگرچه گامی رو به جلو محسوب میشود، اما برای رسیدن به وضعیت مطلوب، کافی نیست، جادههای ایمن، نظارت مستمر، تکمیل پروژههای زیرساختی و ارتقای فرهنگ رانندگی، مجموعه عواملی هستند که باید همزمان مورد توجه قرار گیرند.
و در پایان؛ آنچه امروز از دل آمارها و روایتها برمیآید، این است که مسیر کاهش تلفات آغاز شده، اما ادامه آن نیازمند عزم جدیتر، برنامهریزی دقیقتر و مشارکت همهجانبه مردم و مسئولان است؛ مسیری که اگر درست پیموده شود، میتواند جانهای بسیاری را از خطر نجات دهد.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!