وی در ادامه مطلب تأکید داشت: همه افرادی که تلاش کرده‌اند خود را جایگاهی بالاتر از گذشتهٔ خود برسانند، به نحوی مدیون مرهون زحمات معلم هستند، اما امروز متأسفانه گاهی می‌بینیم که افراد موفق، بزرگ‌ترین تلاششان را می‌کنند که بگویند خودساخته‌اند، درحالی‌که هیچ خودساخته‌ای وجود ندارد.

 مرادی تشریح نمود: اگر فرهنگ بزرگداشت معلم در سطح فردی و اجتماعی جا بیفتد، نه فقط هدیه مادی، بلکه احترام کلامی، شنیدن حرف معلم و مشورت با او آن وقت جامعه به تعادل رسیده است، برای همین، روز معلم، بجای روز اهدای گل و شیرینی، روز یادآوری یک قرارداد فرهنگی است.

 ماندن بی‌ادعا، بزرگ‌ترین دستاورد معلمی

 وی اضافه کرد: امروزه برای معلم شدن، فشار زیاد است، بسیاری از دانشجوهای خوب برای استخدام‌شدن و ماندن در آموزش‌وپرورش به مشکل می‌خورند، اما چیزی که من را امیدوار می‌کند، وجود معلم‌های جوانی است که باوجود همه ناکارآمدی‌ها، باز هم روشن‌کردن ذهن یک دانش‌آموز را به هر لذت دیگری ترجیح می‌دهند، در واقع ما در بدترین شرایط هم چراغ کلاس را خاموش نکرده‌ایم، ماندن بی‌ادعا، بزرگ‌ترین دستاورد معلمی در ایران امروز است.

 مرادی در پاسخ به اینکه آیا بستر دیجیتال و هوش مصنوعی جای معلم را خواهد گرفت، بیان نمود: معلمی یک رابطه انسانی است، هوش مصنوعی می‌تواند اطلاعات بدهد، تمرین حل کند، حتی نمره بدهد؛ اما نمی‌تواند اشک شوق یک دانش‌آموز را در لحظه فهمیدن ببیند، نمی‌تواند به‌موقع بفهمد یک نوجوان دارد از درون فرومی‌پاشد، ممکن است کلاس شکل و ابزارش عوض شود، اما قلب معلم همچنان ضروری‌ترین رکن آموزش است.

وی در ادامه یادآور شد: اگر فردا می‌خواهیم جامعه آگاه، مسئولیت‌پذیر و تاب‌آور داشته باشید، امروز نه فقط در تقویم، بلکه در بودجه، قانون و فرهنگ عمومی، جایگاه معلم را احیا کنیم، روز معلم، فقط یک بهانه است برای گفتن حرفی که نباید در سال دیگر فراموش شود، معلم‌ها سرمایه‌های خاموشی هستند که یک جامعه، با آن می‌ایستد یا می‌افتد.

 نقش معلم در تبیین جنگ رمضان

 مرادی با اشاره به پیچیدگی‌های جنگ رمضان گفت: در جنگی که فضای مجازی و روایت‌های جعلی از هر موشکی می‌توانند خطرناک‌تر باشند، معلم تنها مرجعی است که می‌تواند سره را از ناسره جدا کند، اولین و مهم‌ترین نقش معلم در این جنگ، روایت درست بود.

 مرادی دبیر و کارشناس آموزشی اذعان نمود: در روزهایی که دشمن با شبیخون رسانه‌ای سعی داشت ذهن نسل جوان را از حقیقت تهاجم دور کند، این معلم کلاس‌ها بودند که بدون هیاهو، نقشه واقعی جبهه‌ها، اهداف پشت پرده و وظیفه ملی هر ایرانی را تبیین می‌کردند، اگر معلم نبود، هزاران تریبون اینترنتی، جوان را به سمت یأس یا همکاری با دشمن سوق می‌دادند.

 وی در ادامه با تأکید بر نقش آرام‌سازی روانی معلمان افزود: نقش دوم معلم، مدیریت بحران عاطفی بود، جنگ رمضان فقط یک نبرد نظامی نبود، یک ضربه رسانه‌ای و روانی عظیم هم به همراه داشت، در آن روزها، دانش‌آموزان در خانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی با شایعات، فیلم‌های دلهره‌آور و القای ناامیدی مواجه بودند، معلم با حضور بی‌ادعا در کلاس، بدون شعارزدگی و با لحنی صمیمی و مادرانه، ترس را تبدیل به درایت می‌کرد.

 مرادی عنوان داشت: معلم به دانش‌آموز یاد می‌داد که چگونه خبر درست را از خبر نادرست تشخیص بدهد و چگونه در بحبوحه جنگ، آرام بماند و کمک‌رسان باشد، بسیاری از خانواده‌ها بعدها اعتراف کردند که تنها پناهگاه ذهنی فرزندشان در هفته اول جنگ، حرف‌های معلم کلاسش بوده است.

 مرادی با نگاهی عمیق به آینده اعلام کرد: ماندگارترین نقش معلم، تربیت نسل پس از جنگ بود، جنگ رمضان نشان داد اگر معلم از ماه‌ها قبل، مفاهیمی چون هوشیاری مدنی، تشخیص جنگ نرم و مسئولیت‌پذیری اجتماعی را در سرفصل‌های تدریس خود جا داده بود، حالا جامعه‌ای آماده‌تر در برابر بحران دارد.

 وی در پایان خاطرنشان کرد: معلمان جنگ را پیروز کردند، نه فقط در میدان که در کلاس، جایی که یک نسل یاد گرفت برای ما بجنگد، نه فقط برای من، من مطمئنم پس از جنگ رمضان، اولین کسانی که به‌عنوان قهرمانان واقعی شناخته شدند، همان معلم‌های گمنامی بودند که چراغ فهم را در تاریک‌ترین روزها روشن نگه داشتند، اگر یک جامعه بخواهد آینده‌دار باشد، باید معلم را نه فقط در تقویم که در بودجه، نگاه و قانونش جدی بگیرد.

 انتهای خبر/