این بازیگر تئاتر اذعان داشت: تئاتر هنر گفتگوست و می‌تواند آموزش دهد، تنها هنری که با لجبازی بسیار سعی کرده است در دام عادی‌شدن و گوشه‌نشینی گرفتار نشود، این هنر می‌خواهد حرف بزند و رسالتش بر سخن‌گفتن است.

 وی در ادامه مطلب تأکید کرد: متأسفانه اکثریت مردم ایران علاقه‌ای به دیدن تئاتر ندارند، طبق آماری که در اسفندماه سال گذشته گرفته شده است، در ایران، مردم کمتر به تماشای تئاتر نمی‌نشینند و در مورد آن دانش کافی ندارند، در این شرایط بی‌تردید مسئولیت هنرمندان دشوارتر خواهد بود.

 روشنی در پاسخ به اینکه تئاتر برایش چه معنایی دارد، گفت: تئاتر برای من فقط یک هنر یا یک شغل نیست، تئاتر یک‌جور یا یک سبک زندگی‌کردن است، وقتی از روی صحنه به تاریکی تماشاچیان نگاه می‌کنم، انگار دارم با جمعی از مردم نفس می‌کشم.

 وی در ادامه تصریح کرد: من از تئاتر دهگلان را شروع کردم و اکنون در تلویزیون نیز چند بازی داشته‌ام، تفاوت فضای کاری میان شهرستان و تهران، بسیار متفاوت است، در شهرستانی مثل دهگلان، همه چیز صمیمی‌تر است، گروه‌های تئاتر ما مانند یک خانواده هستند، با کمترین امکانات، بیشترین انرژی را می‌گذاریم، اما در تلویزیون و کار حرفه‌ای در تهران، نظم و تکنیک حرف اول را می‌زند.

روشنی تشریح نمود: یکی از دغدغه‌های همیشگی ما هنرمندان شهرستانی به‌خصوص در دهگلان، نبود زیرساخت‌های مناسب است، البته استعداد در این دیار کم نیست، کردستان و لیلاخ همیشه مهد هنر و فرهنگ بوده، اما ما به سالن‌های استاندارد، بودجه‌های حمایتی منظم و توجه ویژه‌تر مدیران فرهنگی نیاز داریم.

 این بازیگر دهگلانی یادآور شد: توسعه فرهنگی متوازن در کشور، نیازمند توجه ویژه به استعدادهای بومی و فراهم‌کردن زیرساخت‌های عادلانه برای تمام هنرمندان در سراسر ایران است، در روزی که به نام تئاتر نام‌گذاری شد، امید که صدای هنرمندان شهرستان‌ها بیش‌ازپیش شنیده شود.

 وی در پایان مطلب خاطرنشان کرد: برای یک هنرمند خبره و کاربلد، هر روز، روز تئاتر است، زیرا هر روز، انتظاری تازه برای اتفاقی نو و فرصتی تازه برای زندگی رخ خواهد داد، زندگی که امیدوارانه هر لحظه به ما می‌گوید که باید بود، باید زیست و باید ادامه داد.

 در دهگلان، تئاتر بسیار مظلوم واقع شده است و کمتر کسی علاقه‌ای به این هنر داشته باشد یا بخواهد آن را ادامه دهد، شاید بدین خاطر است که از این هنر نمی‌توان توقع مالی داشت و درآمدی از این راه برای هنرمندان به دست نمی‌آید، اما در اصل بزرگ‌ترین تجربه‌های بازیگری که بسیاری از بازیگران مطرح دنیا کسب کرده‌اند، منشأ و ریشهٔ آن از هنر تئاتر سرچشمه گرفته است.

 انتهای خبر/