کُردتودی اخبار کردستان، ایران و جهان

شهر کامیاران فاقد آرامستان مناسب وغسال خانه بهداشتی است

گورستان شهر کامیاران در تپه ای که در شرق شهر قرار دارد بیش از 70 سال است که جایگاه دفن متوفیان است، مکانی که کمترین امکاناتی نه برای مردگان و نه از برای زندگان نداشته و ندارد.

به گزارش کردتودی به نقل از شاهوخبر، کوچه های منتهی به مسجد از اتومبیل های خانواده عزاداران چنان تنگ شده که عابران به زور از کنار هم رد می شوند؛ صدای ناله و شیون زنان با جیغ های ممتد دل هر عابری را ریش می کند.

درحیاط مسجد و دورادور حوض، شیونی برپاست. بر کنار دری آهنی که ظاهرا غسال خانه مسجد است صدای این شیون تا آسمان بلند است.

افردی از خانواده عزادار درب غسال خانه را باز کرده و وارد یا خارج می شوند، هیچ کس به فکر این نیست که غسال خانه محلی عمومی نیست و نباید این گونه ورود نمود. زیرا این مکان ها به نظر کارشناسان بهداشت محیط زیست اصلا بهداشتی نبوده و سلامتی افراد ممکن است در خطر افتد.

سال هاست که در شهر کامیاران غسال خانه ایی به سبک امروزی که در شهرهای بزرگ و کوچک دیگر وجود دارد، ساخته نشده و در هر مسجدی اتاقکی برای این کار در نظر گرفته شده است.

عموما این اتاقک ها در گوشه دنج مسجد، بدون نورگیر و حفاظی برای هوا ساخته شده اند و بسیار غیر بهداشتی، نمور و ناگرفته هستند، هیچ امکاناتی برای غسل شرعی و بهداشتی متوفیان نیز وجود ندارد.

در شهرستان کامیاران در طول شبانه روز میانگین 5 تا 8 نفر بر اساس آمار ثبت احوال زندگی را بدرود گفته و فوت می نمایند، که مرگ سرانجام همه انسان هاست و این مرگ، اندوه و احزان را برای بازماندگان می زاید.

با این وجود مدت های مدیدی است که اهمیت وجود غسال خانه€Œای در این شهر حس می شود؛ تاکنون و بعد از گذشت سال ها جز چهاردیواری که بر بلندای گورستان شهر ساخته نشده رها گشته است، هیچ گونه اقدامی از سوی مسئولان زیربط و خصوصا شهرداری انجام نگرفته است.

گورستان شهر در تپه ای که در شرق شهر کامیاران قرار دارد و به تپه "گلةچةرموو" مشهور است، بیش از 70 سال است که جایگاه دفن متوفیان است، مکانی که کمترین امکاناتی نه برای مردگان و نه از برای زندگان نداشته و ندارد.

ظهر پنج شنبه، وقتی که شهروندان برای زیارت قبور به گورستان می آیند، چنان اتوموبیل ها در هم می پیچند که ساعت ها طول می کشد تا بتوانی از خیابان منتهی به مزار در گذشتگان خارج شوی؛

عدم ساخت پارکینگ در زمین های اطراف گورستان شهر و نبود خیابان بندی در میان آرامستان باعث شده که در این مکان حزن انگیز با انواع تصاویر ترافیکی و کاموایی مضحک روبرو شوی و اجبارا و یا از روی غیظ قهقهه مستانه سرزنی و با خود عهد ببندی که دیگر به این محل مگر به وقت مردن پا بگذاری!

برای گذر از این مشکلات، چند سال گذشته پس از اجرای برنامه تغییر آرامستان کامیاران از محل فعلی به زمینی جدید واقع در تپه معروف به "تپه بلان" و شروع احداث ساختمان غسال خانه در این زمین ها، امید به وجود مکانی آرام و بی دردسر هم برای مردگان و هم برای بازماندگان در دل ها شکوفا شد؛

اما این بار هم با پیدا شدن معارض برای زمین مورد نظر، نه تنها آرامستان این شهرستان تغیر مکان نداد که سرمایه ها و اعتبارهای هزینه شده برای ساخت و تجهیز قبرستان و ساختمان غسال خانه برباد رفت.

حال با گذشت بیش از 8 سال این ساختمان نیمه کاره، بلا استفاده مانده و شهروندان همچنان باید به انتظارساخت غسال خانه در این شهر، بمیرند و زنده شوند.

از موارد دیگر که می تواند کمکی به حل این معضل نماید، تشکیل سازمان آرامستان ها است؛ این سازمان وابسته به شهرداری عملا در کامیاران وجود ندارد و تاکنون اقدامی جدی برای راه اندازی آن صورت نگرفته که می طلبد شورای اسلامی شهر تشکیل این نهاد را مصوب نموده و شهرداری هر چه سریعتر نسبت به راه اندازی این مهم اقدام نماید.

امید که در سال آتی شاهد جهد و کوشش دستگاه های متولی برای ساخت "غسال خانه"، "ایجاد سازمان آرامستان ها" و "ساخت پارکینگی در محل گورستان فعلی" شهر باشیم.

انتهای پیام/

    پنجشنبه 21 اسفند 1393 | 11:45

    کد خبر : 5250

    منتشر کننده : کردتودی

    هیچ نظری ثبت نشده است!

    کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
    لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

    نام *
     

    کد امنیتی Captcha image
     
       

    ADS

    ADS

    ADS

     

     

    کُردتودی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید