کُردتودی اخبار کردستان، ایران و جهان

یاداشت:

چالش مهم مدیریت ناکارآمد در کردستان

حقیقی،مدیریت،چالش

 امروز شاخص های بزرگ در حکومت اسلامی را رها شده و اشخاص خود معیار انتخاب مدیران شده اندو به سبب و نسب و مصلحت اندیشی های کاذب خود ساخته و یا مبتنی بر منافع شخصی، مدیریت کارآمد را تعریف می نمایند.

به گزارش کُردتودی، امروز شاخص های بزرگ در حکومت اسلامی را رها شده و اشخاص خود معیار انتخاب مدیران شده اندو به سبب و نسب و مصلحت اندیشی های کاذب خود ساخته و یا مبتنی بر منافع شخصی، مدیریت کارآمد را تعریف می نمایند.

 

سال هاست در استان کردستان وشاید بتوان گفت درسطح کشور با ضرورت شایسته سالاری در انتخاب مدیران روبرو هستیم و اگر با نگاه مسأله محور به این امر مهم نگاه کنیم همواره به این ضرورت دست می یابیم که فقط تعداد قلیلی از مدیران  می توانند در برگیرنده عنوان فاخر مدیر شایسته به معنای حقیقی و واقعی خود باشند. حال اگر با همان نگاه پرسشگر به چرایی این مسأله نظری اجمالی داشته باشیم به روشنی مشخص می شود که چرا  همواره به دنبال انتخاب شایسته هستیم ولی از فرد شخیص ولایق(البته در امر مدیریت) خبری نیست؟

 

    باید گفت مدیر شاخص و شایسته در جامعه اسلامی می بایست منطبق بر شایستگی های حداقلی در دو بخش:1- تعهد که شامل تقوی و دینداری، ساده زیستی، پاکدستی، مردم داری، عدالت محوری و رفع تبعیض، امانتداری و حفظ بیت المال، ضابطه مداری و عدم رابطه مداری، عفت و پاکدامنی. 2- تخصص که شامل علم کافی در آن حوزه مدیریتی ،تجربه مفید و سالم، قانون مداری و قانون دانی، شجاعت و مدیر و مدبّر بودن در حوزه مسئولیت خویش است.

 

 حال اگر به همین میزان به عنوان شاخص های شایسته سالاری بنگریم خواهیم دید همه مدیران در هنگام انتصاب پست های مدیریتی این عناوین را یدک می کشند یعنی هیچ وقت نمی گویند ما مدیری ناتوان و ناشایست هستیم و یا مسئولین انتصاب بگویند ناکار آمدان را منصوب نمودیم، بلکه با طوماری  از انواع القاب پرطمطراق انتصاب شایسته و بجا را قبل و بعد اخذ پست مدیریتی همراه می شویم، حتی بارها مشاهده شده قبل از انتصاب،  بسیاری ناشایست بودن را داد می زنند اما بعد از آنکه حکم مدیریتی صادر شد تمامی آنها شایستگی آن فرد را فریاد می زنند.

 

    حال سؤال اینجاست که اگر در همه ادوار و تمامی طیف های سیاسی وجناحی انتصاب ها بجا وشایسته است چرا وضعیت کشور و استان این است؟ چرا مردم جز در مواردی اندک از توسعه استان که ناشی از کارآمدی برخی مدیران است، پیشرفتی را نمی بینند؟ همگان نیز معترفند که بیشترین مشکل اصلی استان و کشور از چالش مهم مدیریت ناکارآمد است. حال مشکل کجاست؟

 

   در پاسخ باید گفت مشکل اصلی در انتخاب مدیر شایسته و شاخص، ملاک تشخیص فرد و شخص است نه انطباق بر اصول شایستگی های واقعی در بخش تعهد و تخصص کافیست یک شخص صاحب قدرت یا نفوذ در حوزه انتصابات بگوید فلان شخص، شاخص است دیگر حکم مدیریت شاخص امضاء شده است و جای بسی تأسف است که به جای اینکه مدیران ارشد کشور و استان با چراغ به دنبال مدیران شاخص به معنای واقعی بگردند تا مسئولیت سنگین مدیریتی را بر دوش آنان نهاده وقدردان قبول مسئولیت از ناحیه آنها باشند،این شیفتگان قدرت وله له زنندگان پست مدیریتی هستند که به دنبال افراد با نفوذ گشته ومدیریت را از آنان دریوزگی می نمایند و  دلیل آن هم واضح است  چرا که کافیست فلان نماینده مجلس، یا مدیر ارشد کشور یا استان را بیابی وپس از تکریم و تعظیم و تحقیر خود، عاجزانه از وی درخواست کنید که مرا به عنوان شاخص معرفی کنید که اگر چنین کردید من عبد و عبید شما و مدیر شاخص مردم خواهم شد.

 

   درد دیگر آن است که اکثر این مدیران منتخب شخص، فهمشان از مدیریت در ظاهر خدمت ولی به دلیل نداشتن امتیازات شاخص مدیریتی همواره مدیریت را همچون گنجینه ایی می دانند که آنان را به انتفاعات شخصی و خانوادگی می رساند. چه نعمت از شخص رسیده ایی برتر از آن که همواره می توان از امکانات ریاست بهترین بهره را بُرد، فرزندان ونزدیکان را به استخدام درآورد، مأموریت های آنچنان وپاداش های مضاعف گرفت، کافیست یک یا دوقطعه زمین را به عنوان سهمیه رؤسا علیرغم داشتن مسکن گرفت کافیست با رانت وامضای طلائی در سود تأسیس فلان شرکتها، شریک شد، کافیست که راننده با ماشین لوکس خارجی بر درخانه شما منتظر باشد تا فرزندتان را به مدرسه وشما را به اداره برساند و هیمنه شما نزد همسایگان که سلام وتعظیمتان می کنند قلبتان را سرشار ازلذت رئیس شدن گرداند و روح ریاست طلبی شما را جلا دهد، چقدر زیبا وباشکوه است آنگاه که با خانواده جهت صرف شام به رستوران های مجلل وارد می شوید وهمراه با تکریم واحترام ویژه پیشخدمتان در مقابل دیدگان مردمان پشت میزهای رزرو شده می نشینید و از خوردن اطعمه  واشربه  لذت می برید، وبه خلق خدا فخر می فروشید.

 

عزیزانِ شخص که این افراد ناکارآمد را به عنوان شاخص معرفی می کنید با این کار هم دنیای خود را به تباهی کشانده اید وهم عاقبت خود را تاریک و پرعذاب می نمایید وهم اوضاع اسفبار جامعه و مردمان محروم و مظلوم را بدتر از قبل می کنید.

 

 برای یکبار هم شده بیایید بر مبنای شاخص ها عمل کنید، شاخص و نمونه به تأکید قرآن، پیامبر اکرم(ص) بود که نان جوسخت را که آرد آن غربال نشده بودبه زانو می گرفت ومی شکست بعد در کاسه آب خیس می نمود و تناول می کرد و می گفت ندارند مردم مدینه وچنین می خوردند.

 

شاخص رسول الله بود که بر زن دزد اشراف زاده قبیله بنی مخزوم، حد سارقه را که قطع دست بود جاری نمود و گفتند قطع نکنید از اشراف است فرمود نگذارید دین اسلام منحرف شود چون امت های پیشین به این دلیل که حدود الهی را برای صاحب منتصبان  و ثروتمندان اجرا نمی کردند و برای فقیران جاری می ساختند، منحرف شدند. ای ذی نفوذان و مدیران اهل انتصاب شما را قسم می دهیم به رسول الله(ص) نگذارید دین نزد مردم و بویژه جوانان منحرف شود.  

 

شاخص امیر المؤمنین علی (ع)بود که به خدا سوگند می خورد که اگر هفت اقلیم را در اختیار او قرار می دادید و در عوض به ستم پوست جوی را از دهان مورچه ای بگیرد، چنین نمی کرد. شاخص علی (ع)بود برادرش نابینایش عقیل که از بیت المال اضافه می خواست تنبیه نمود و دستش را با آهن گداخته سوزاند،شاخص علی بود که در ظهر تابستان گرم کوفه در میان کوچه ها می گشت تا ببیند مبادا کسی مشکلی داشته وبه علی دسترسی نداشته باشد ومشکل او را حل کند.

 

جای بسی تأسف است که امروز شاخص های بزرگ در حکومت اسلامی را رها کرده ایم و اشخاص خود معیار انتخاب مدیران شده اندو به سبب و نسب  و مصلحت اندیشی های کاذب خود ساخته و یا مبتنی بر منافع شخصی شایسته را تعریف می نمایند.

 

کبر وخود بزرگ بینی چنان وجودشان را فرا گرفته و خود را از پیامبر(ص) بالاتر می بینند و چون در نهایت با استعلام مثبت نهاد های امنیتی همه چیز را تمام شده می بینندوبا تمام وجود افتخار می کنند آنکه من می خواستم مدیر شد و نه آنکه به حقیقت شاخص بود لذا تا معیار های تعیین شاخص در مدیریت را تغییر ندهید وضع همان است واوضاع بدتر شده وقطعا بهتر نخواهد شد.

 

یاداشت از علی اصغر حسینی

 

انتهای پیام/x.f

چهارشنبه 21 اردیبهشت 1401 | 08:15

کد خبر : 43684

منتشر کننده : گ.ظ

دلسوز پاسخ شنبه 24 اردیبهشت 1401 | 20:49

0
0

مطالب خیلی عالیست.ان شا الله متعالی شود.اما بهتر می نماید همه به خود بنگریم و آنگاه ببینیم آیا خود شاخصیم که اجازه بیابیم در مورد هر چیزی بگوییم ولی از ما حق نداشته باشند تا بگویند.اگر مناصب مختلفی که داریم را تقسیم کنیم قطعا بخشی از عدالت است

کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
 

کد امنیتی Captcha image
 
   

ADS

ADS

 

کُردتودی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید