کُردتودی اخبار کردستان، ایران و جهان

کولبری دیگر شغل مردانه نیست؛

مسئولان در میان دو راهی رد یا تأیید کولبری زنان/ قول مساعد مجلس برای حمایت از زنان کولبر

زنان کولبر، کردستان، خطه کوهستان

با شنیدن نام کولبر، چیزی که به ذهنمان می آید تصویری از مردانی است که در گذرهای سخت العبور گذران زندگیشان را اداره می کنند اما هستند زنانی که کارشان زنانه نیست و هیچ نشانه ای از ظرافت زنانه را در آنها نمی بینید و با لباس هایی مردانه بر تن، همچون مردان از مسیرهای کوهستان عبور می کنند تا نانی سر سفره خانواده خود بیاورند.

به گزارش کُردتودی، با شنیدن نام کولبر، چیزی که به ذهنمان می آید تصویری از مردانی است که در گذرهای سخت العبور گذران زندگیشان را اداره می کنند اما هستند زنانی که کارشان زنانه نیست و هیچ نشانه ای از ظرافت زنانه را در آنها نمی بینید و با لباس هایی مردانه بر تن، همچون مردان از مسیرهای کوهستان عبور می کنند و پول چندانی هم گیرشان نمی آید اما با این مبلغ کم هم حاضر نیستند سفره شان جمع و چراغ خانه شان خاموش شود.

 

هر چند آمار رسمی از تعداد زنان کولبر در مرزهای استان کردستان وجود ندارد اما تعدادشان زیاد نیست و عکس هایی هم که از آنها در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی منتشر می شود تعدادشان ناچیز است.  با مصاحبه هایی که با چندین نفر از مسئولین انجام شده است عده ای از آنها می گویند زنان کولبر وجود دارند و عده ای  هم می گویند زن کولبر در کردستان نداریم!

 

 

برخی از زنان کولبر کردستان مجبورند ۳۰ کیلو بار را در کوهستان حمل کنند

 

هلاله امینی هم مسئولی است که در شورای عالی استان‌ها ، کولبری زنان را تأیید می‌کند. 

 

وی گفته است: «باعث تأسف است که بگویم با دختران و زنانی مواجه هستیم که مجبورند در نقش یک مرد یا پسر ظاهر شوند تا به صف طولانی کولبران بپیوندند.

 

وی اضافه کرد:  در این استان مرزی هم زنانی هستند که کولبری می‌کنند، زنان کارگری که اغلب سرپرست خانوارند و در ازای مبلغی ناچیز بار‌هایی سنگین‌تر از حد توانشان جابه‌جا می‌کنند.

 

 

وی اظهار داشت: کولبری دیگر شغل مردانه نیست. برخی از زنان مجبورند ۳۰کیلو بار را از ۴-۵ ساعت در کوهستان‌ها حمل کنند و اگر به دستان‌شان نگاه کنیم هیچ‌گونه نشانه‌ای از ظرافت زنانه نمی‌بینیم. این زنان بیشترشان سرپرست خانواده‌اند»‌

 

 

« نیشتمان رحمتی» که این روزا در یک کارگاه خیاطی مشغول دوختن لباس است و 37 سال از زندگیش را سپری می کند گفته است که 2 سال کولبر بودم وهر ساعت  آن اندازه یک ماه کار در این کارگاه سختی داشت.

 

دلهره خانواده یک طرف و فشاری که بر خود کولبر در مسیر وارد می‌شود، آنقدر زیاد است که حتی حرف زدن در مورد آن سخت است.

 

 

در مرز مریوان زن کولبر وجود ندارد

این در حالی است که شیوا قاسمی پور نماینده مردم مریوان و سروآباد در گفتگو با خبرنگار کردتودی اظهار داشت: در مرز مریوان زن کولبر وجود ندارد و  چندین بار از طریق فرمانداری و مسئولین ذیربط بررسی کردم که زنان کولبری در استان کُردستان نداریم.

 

وی اضافه کرد: در صورت وجود زنان کولبر از همین تریبون اعلام می کنم که یک نفر تا صد نفر زن کولبر را هم اگر داشته باشیم مورد حمایت  قرار خواهیم داد  و به عنوان نماینده زن در حد توان حمایتشان می کنم.


نماینده مردم مریوان و سروآباد در مجلس شورای اسلامی خاطر نشان کرد: کولبری در شان مردم کُرد نیست و می خواهم کاری کنم که جوانان به سمت کولبری نروند چرا که اگر امروز مردم کردستان در مناطق مرزی به شغل کاذب کولبری روی آورده‌اند به دلیل سهل انگاری و کم کاری برخی از مدیران و مسوولانی است که باعث شده سفره این مردم خالی باشد و به ناچار به کولبری گرایش پیدا کنند.

 


به راستی شغل سخت و طاقت‌فرسای کولبری این روزها در خطه کوهستانی کردستان شغلی مردانه نیست و چند سالی هم هست که دامداری و کشاورزی کفاف زندگی را نمی‌دهد و رنگ لباس زنان این منطقه عوض شده تا با ظاهری مردانه، مشکلات بیکاری را در عبور از کوه و راه‌های صعب‌العبورش کم کنند و  امیدواریم دولتمردان و نمایندگان مجلس منویات رهبر انقلاب را آویزه گوش خود کنند و برای حل معضل کولبری چاره‌ای بیندیشند.


انتهای پیام/m.r

چهارشنبه 29 بهمن 1399 | 02:41

کد خبر : 39319

منتشر کننده : م ر/a

هیچ نظری ثبت نشده است!

کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
 

کد امنیتی Captcha image
 
   

ADS

ADS

 

کُردتودی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید