کُردتودی اخبار کردستان، ایران و جهان

گزارش/

سپری کردن 60سال از عمر با آتش و آهن برای کسب روزی حلال

آهنگری سنتی از صنایع دستی استان کردستان است و دارای پیشینه ی چشمگیری می باشد زیرا عملی است که رنج آن می گذرد و پاداش آن ماندگار است.

 به گزارش کُردتودی به نقل از آفتاب دل، از زمان‌های گذشته افراد برای گذران زندگی، حرفه‌ای را از کودکی یاد می‌گرفتند و بیشتر عمر خود را در آن حرفه می‌گذراند، اما با گسترش شهرها، مردم به کارهایی غیر از کشاورزی و دامداری نیز روی آوردند و در كارگاه‌های ساده، دکان‌ها و حجره‌های کوچک، مشغول کسب و کاری می‌شدند.

 با گذر روزگار و پیشرفت زندگی بشر، بسیاری از این کسب و کارها در نقاط مختلف کشور به فراموشی سپرده شد؛ هرچند مشاغل سنتی تا حدودی نیز در کردستان از بین رفته است، اما هنوز در میان مردم کوچه و بازار شهر کسانی هستند که به شغل آبا و اجدادیشان وفادار هستند.

 

آهنگری در استان کردستان دارای پیشینه ای چشمگیر و قابل توجهی می باشد به نحوی که تا حدود 40 سال پیش قسمتی از بازار سنتی شهر سنندج تحت عنوان بازار آهنگران اختصاص داشت از آنجا که آهنگری آن هم به روش سنتی نیاز به بنیه و جسمی نیرومند دارد و اکثر آهنگرانی که در این بازار حضور داشتند از پهلوانانی بنام بشمار می رفتند چرا که آنها علاوه بر تحرک سنگین بدنی روزانه به زورخانه ها هم رفت و آمد می کردند .

 تهیه ی یک لقمه نان حاصل از عرق جبین ، آن هم از یک کوره ی داغ جزء آن گروه از صنف های پرمخاطره است .آهنگری از نمونه شغل‌هایی است که هنوز می‌توان صدای ضربه‌های قوی آهنگر را در پس‌کوچه‌های شهر شنید.

 

 روزگاری مردمان سنندج شاهد تلاش تعداد زیادی آهنگر بودند، اما این تعداد اكنون به چند تن آهنگر رسیده که کوره کهنسال‌ترین آهنگر شهر نیز به تدریج در حال خاموشی است.

کارگاه کوچک  حاج عباس در یکی از مغازه های بازار قدیمی شهر است. او به سختي پتك سنگين را بالا و پايين مي‌آورد و روي ورق برشته شده آهن مي‌كوبد. او که 60 سال از عمر 75 ساله خود را در كنار آتش و آهن سپري كرده تاکنون وسايل زيادي هم‌چون نعل اسب، چاقو، منقل، سيخ و بيل ساخته است.

 

چهره‌‌اش شکسته و ساده اما بانشاط است؛ دست‌های پینه بسته‌اش حکایت از سال‌ها کار سخت و طاقت فرسا در کنار کوره داغ آهنگری دارد. او می‌گوید: آهنگری یکی از مشاغل سنتی مردم سنندج است.

 

 آتش سوزان درون کوره صورتش را آزار می‌دهد، پادرد، چشم درد و ... از آثار اين كار سخت و طاقت فرسا است، اما او بی‌هیچ گلایه‌ای تنها به فکر گذران سال‌های باقی مانده عمرش است.

 

عباس افراسیابی گفت : بیش از 50 سال است که در این صنف کار می کنم و آن را از پدرانم به ارث بردم و معتقدم که این حرفه تا چند سال آینده به کلی از بین خواهد رفت .

 

وی اظهار داشت : این مغازه ای که در آن مشغول کار هستم حدود 100 سال است که قدمت دارد و در گذشته برایمان نان آور بود اما امروزه با مکانیزه و ماشینی شدن زندگی ، این حرفه به نوعی دارد کم کم به تاریخ می پیوندد و فرزندان استاد کاران این حرفه نیز به شغل پدران خود علاقه ای ندارند  و آن را دنبال نمی کنند .

 

عباس افراسیابی خاطر نشان کرد : عمده ترین وسایلی که می سازیم شامل : بیل ، کلنگ ، تبر ، میخ ، چهارشاخ ، شن کش و موارد مشابه است که همه ی این ها دیگر زیاد به کار مردم نمی آید.

 

 

وی در پایان گفت : با تمام وجود علاقه ای که به این کار دارم ، اگر روزی دوباره جوان شوم ، وارد این صنف نخواهم شد چون امروزه در این دنیای مدرن بی مهری های زیادی به این کار سنتی حتی از طرف فرزندانمان می شود .

    یکشنبه 25 آبان 1393 | 11:25

    کد خبر : 3500

    منتشر کننده : ژ.ل

    سامان پاسخ یکشنبه 25 آبان 1393 | 13:06

    0
    1

    تکنولوژی همیشه در اختیار بشر هست, این جور فعالیت ها باید خیلی وقت پیش متوقف می شدند

    رشید پاسخ شنبه 29 اردیبهشت 1397 | 20:55

    0
    0

    دیری نخواهد پائید که نفت و گاز تمام میشود و بشر آینده دوباره صنایع قدیم را احیا خواهند کرد .

    کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
    لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

    نام *
     

    کد امنیتی Captcha image
     
       

    ADS

    ADS

    ADS

    ADS

     

    کُردتودی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید