کُردتودی اخبار کردستان، ایران و جهان

یادداشت صلاح الدین دمیرتاش در روزنامه ینی یاشام ترکیه:

اتحاد استراتژیک کرد-ترک بر مبنای پیشنهاد صلح اوجالان تنها راه است

کردستان سوریه، دمیرتاش، عبدالله اوجالان، زندان، مذاکره، ترک کرد

صلاح الدین دمیرتاش ضمن اشتباه خواندن حمله نظامی ترکیه به کردستان سوریه، تنها راه برون رفت ترکیه از مشکلات کنونی و حل و فصل صلح آمیز بحران سوریه را، اتحاد استراتژیک کرد-ترک بر مبنای پیشنهاد صلح عبدالله اوجالان می داند.

به گزارش کُردتودی، در عرصه انتخابات نابرابر و ناعادلانه اخیر و علی رغم تمام فشارها، تهدیدات، حیله ها، زندانی کردن ها و بازی ها، حزب دموکراتیک خلق ها توانست با 67 نماینده وارد پارلمان ترکیه شود. اکنون لیلا گوون نماینده این حزب از حوزه دیاربکر که در عین حال رئیس مشترک کنگره دموکرات ترکیه است، 54 روز است که در اعتصاب غذا به سر می برد. علی رغم این که وی به نمایندگی پارلمان انتخاب شده است، اما به شکلی کاملاً غیر قانونی و به عنوان گروگان سیاسی در زندان دیاربکر نگاه داشته می شود. او برای یک مطالبه کاملاً مشروع و برحق بدن خود را در معرض تهدید اعتصاب غذا قرار داده است. در حالی که گوون روز به روز با یک خطر بسیار جدی روبه رو می شود، اما مطالبه او آن گونه که باید بازتاب پیدا نکرده است. البته که دلیل آن بی تفاوتی جامعه نسبت به این موضوع نیست. مردم کرد به همراه بخش قابل توجهی از جامعه نقش و مأموریت عبدالله اوجالان را در حل و فصل صلح آمیز مسائل درک کرده اند. عدم دسترسی و ارتباط با وی آن هم در یک بازه زمانی تا این اندازه طولانی نگرانی های بسیار جدی در خصوص وضعیت سلامتی و امنیت وی به وجود آورده است. دلیل این که موضوعی چنین حیاتی تا امروز بازتاب خوبی در داخل کشور و جوامع بین المللی نداشته است، فشارهای سنگین حکومت، حملات و تحریم هایی است که صورت می گیرد. تا آن اندازه که حتی مادران پیر 70 – 80 ساله ای که می خواستند توجه جامعه را به این موضوع جلب کنند، با حمله غیرقانونی نیروهای پلیس در ساختمان حزب دستگیر و بازداشت می شوند.

 

ابعاد وضعیت اضطرای حکومتی که بی وقفه از سال 2015 میلادی با اعمال فشارها و بی قانونی ها در حال جریان است، باعث به وجود آمدن یک فضای عقب نشینی عمومی، نگرانی و ترس در جامعه شده است. فشار بسیار زیادی که علیه رسانه ها، دستگاه قضایی، عرصه های آکادمیک، عرصه های بروکراسی و سیاست به وجود آمده است، باعث شده تا خشم انبار شده در جامعه و واکنش های اجتماعی غیر قابل مشاهده باشد. کوچک ترین واکنش دموکراتیک نیز با حمله کنترل نشده پلیس – دستگاه قضایی سرکوب می شود. [رئیس جمهور ترکیه رجب طیب] اردوغان از آنجا که می داند غیر از اشاعه ترس در جامعه و تداوم دادن به این ترس راه دیگری برای سرپا ماندن ندارد، با یک سیاست فشار بی وقفه تلاش می کند جامعه را خفه و درمانده کند. ذاتاً تأسیس فاشیسم و مشروعیت دهی به آن از راه دیگری به دست نمی آید.

 

رفتار صلح آمیز، پیشنهادات معقولانه و اراده صادقانه ای که عبدالله اوجالان به خصوص در روند مذاکرات صلح از خود به نمایش گذاشت، در ابعاد بسیار وسیعی اعتماد جامعه را به دست آورده بود. اما به دلیل نابود کردن این روند و دوران پرتنشی که بعد از آن به وجود آمد،باعث فراموش شدن این موضوع شده است. باید به شکل صحیح و درستی توضیح داده شود که اقدام گوون و مطالبه وی چرا مهم است و چرا تنها مسئله او نبوده و به تمام شهروندان ترکیه، از دریای سیاه تا دریای اژه، از مرمره تا شرق و مدیترانه، از نزدیک در ارتباط است. در این راستا باید کمپین ها و برنامه های گسترده ای در دستور کار قرار گیرد. برای پاک کردن حافظه ها، برای یادآوری اتفاقات مثبتی که در گذشته نزدیک افتاده بود و نقشی که عبدالله اوجالان در این اتفاقات داشته است، به صورت خلاصه هم که شده باید در بروشورها و گزارش هایی نوشته شده و در اختیار جامعه قرار داده شود.

 

اعتصاب غذای لیلا گوون از خروج نیروهای آمریکایی از سوریه ارجح تر است. در برابر تلاش های ائتلاف حزب عدالت و توسعه – حزب حرکت ملی ترکیه، که تلاش می کند تا این موضوع را جا بیندازد که در سوریه و کردستان سوریه غیر از گزینه نظامی و جنگ هیچ راه دیگری وجود ندارد، ما نیز باید با صدای بلند اعلام کنیم "نه، یک راه دیگر هم وجود دارد، یک راه معقول و درست؛ آن هم عبدالله اوجالان است". ما نه کشته شدن فرزندان ملت ترکیه در اثر سیاست های اشتباه در یک حمله نظامی به کردستان سوریه را درست می دانیم و نه هدف قرار دادن ملت سوریه را. عبدالله اوجالان در روند مذاکرات صلح که از سال 2013 آغاز شده بود با در نظر گرفتن تمام این پیش آمدها، تهدیدات و خطرهای خاورمیانه، یک صلح جدید و بزرگ ترک – کرد و اتحاد استراتژیک را پیشنهاد داده بود. اگر پیشنهادات معقول و به جای وی جدی گرفته می شد، نه در داخل ترکیه و نه در خارج از کشور این اندازه غم و درد تجربه نمی کردیم. متأسفانه از این فرصت به خوبی استفاده نشد. تنها فردی که در متوقف شدن و از بین رفتن این روند مسئول نیست، عبدالله اوجالان است که متأسفانه سه سال است از او نیز خبری در دست نیست. اکنون نیز بحث در خصوص این که خلأ به وجود آمده در سوریه را، که بعد از خروج نیروهای آمریکایی به وجود خواهد آمد، کدام نیروی نظامی پر خواهد کرد به هیچ عنوان بحران سوریه را به حل و فصل نخواهد رساند. اگر در آنجا خلأ به وجود آمده است این خلاء را باید اتحاد استراتژیک ملت ها پر کند. معقول ترین کاری که ترکیه می تواند انجام دهد پشت سر گذاشتن این بحران با یک ائتلاف استراتژیک کرد – ترک است. تنها راهی که هم در خارج و هم در داخل، هم به نفع ترک ها است، هم به نفع کردها و هم به نفع ترکیه، همیناست. اگر حاکمیت اردوغان – باغچلی، به جای در نظر گرفتن منافع و سرنوشت خود، منافع مشترک جامعه ترکیه را در نظر گرفته بودند، آنان پیش از ما به این نتیجه می رسیدند که این تنها راه موجود است. تنها دلیل نادیده گرفتن عبدالله اوجالان نیز همین موضوع است. برای این که جنگ را تنها گزینه نشان دهند و با ایجاد فضای تهدید جامعه را تحت فشار خود نگاه دارند. تصور این که ذهنیت اردوغان – باغچلی بتواند با یک تغییر سیاست گسترده راه صلح را باز کند، ساده انگاری و خوش خیالی خواهد بود. اما این موضوع نمی تواند باعث شود تا ما گزینه صلح عبدالله اوجالان را نادیده بگیریم. برعکس، این گزینه را به عنوان یک آلترناتیو جدی به ملت عرضه می کنیم. از همین رو اکنون زمان آن است. اکنون زمان آن رسیده است که با صدای لیلا گوون هم نوا شده و مبارزه سیاسی را آغاز کرد.

 

منبع: روزنامۀ ینی یاشام

 

ترجمه: خبرگزاری کردپرس - سرویس ترکیه

 

انتهای پیام/a.s

سه شنبه 11 دی 1397 | 10:34

کد خبر : 31872

منتشر کننده : sh.s

هیچ نظری ثبت نشده است!

کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
 

کد امنیتی Captcha image
 
   

پیشنهاد سردبیر:

آرشیو پیشنهاد سردبیر

گزارش و تحلیل:

آرشیو گزارش و تحلیل
 

کُردتودی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید