کُردتودی اخبار کردستان، ایران و جهان

انتخاب برهم صالح؛ شکستی که حزب دموکرات انتظارش را نداشت / صلاح الدین خدیو

برهم صالح, حزب دموکرات, کردستان عراق, اقلیم کردستان, اتحادیه میهنی, کردستان عراق

نویسنده در این یادداشت درباره دلیل شکست حزب دموکرات در مقابل اتحادیه میهنی در رقابت بر سر کرسی ریاست جمهوری عراق، آورده است: شاید اصلی ترین علت شکست پارتی از اتحادیه میهنی، سوای برخی بده بستانها و بازیهای سیاسی معمول در اینگونه مواقع، مبرزتر بودن شخصیت سیاسی برهم صالح در برابر فواد حسین و اجماع بازیگران خارجی موثر در معادلات سیاسی عراق روی او بود.

به گزارش کُردتودی، کمتر کسی تصور می کرد حزب دمکرات و اتحادیه میهنی کردستان درست یکسال پس از برگزاری رفراندوم استقلال، بر سر کسب منصب ریاست جمهوری کشوری که قرار بود از آن جدا شوند، دچار چنان کشمکشی شوند که در پانزده سال گذشته بی سابفه بوده است.

 

حزب دمکرات که بر اثر تبعات برگزاری رفراندوم تضعیف و روابط خارجی آن چه با طرفهای عراقی و چه با طرفهای منطقه ای و بین المللی آسیب دیده بود، در پی کسب نتایج خوب در دو انتخابات اخیر بخش عمده اعتماد به نفس خود را  بازیافت.

 

از این رو به عنوان حزب قدرتمند اقلیم انتظار شکست از رقیب خود در منازعه بر سر ریاست جمهوری عراق را نداشت. شاید اصلی ترین علت شکست  پارتی از اتحادیه میهنی سوای برخی بده بستانها و بازیهای سیاسی معمول در اینگونه مواقع، مبرزتر بودن شخصیت سیاسی برهم صالح در برابر فواد حسین و اجماع بازیگران خارجی موثر در معادلات سیاسی عراق روی او بود.

 

پاشنه آشیل پارتی در رقابت با اتحادیه میهنی این بود که با چهره ها و رهبران طراز اول خود وارد این عرصه نشد.

 

شاید به این دلیل که کاندیداتوری مسعود بارزانی علیرغم میل باطنی وی و حزبش و احتمال بالای موفقیت آن با دشواریهای روانی و سیاسی زیادی همراه بود: لیدر و مدعی استقلال کردستان کوتاه مدتی بعد سوگند وفاداری به خاک و پرچم کشوری را بخورد که دیروز بانگ تجزیه آن را سر داده بود.

 

گزینه دیگر پارتی که احتمال موفقیتش بالا بود می توانست نیچیروان بارزانی باشد. نیچیروان از این حیث موانع کمتری از عمویش داشت، اما به نظر می رسد عدم تسلط کافی بر زبان عربی وی را از کاندیداتوری بازداشته است.

 

هوشیار زیباری هم که دارای پرونده های مالی در بغداد است و در رفراندوم هم نقش فعالی داشت، طبیعتا نمی توانست از پس برهم صالح بربیاید.

 

با درک این مشکلات پارتی روی نامزدی فواد حسین متمرکز شد. از معدود اعضای بلند پایه پارتی که شیعه مذهب است و احتمالا این حزب امید داشت که از این رهگذر آرای جناحهای شیعه مجلس عراق را جذب کند.

 

همانگونه که گفته شد فواد حسین نه تنها جزو چهره های اصلی حزب نیست، بلکه اساسا یک " پارتی اصیل " هم به شمار نمی رود و از کادرهای عاریتی حزب است.

 

حزب دمکرات کردستان بسیار بیشتر از رقیب دیرینه اش، بویژه در بخشهای رسانه و تبلیغات و روابط خارجی و وزارتخانه های فنی دارای کادرهای به عاریت گرفته و غیر حزبی است.

 

فواد حسین جزو دانش آموختگانی بود که پس از سقوط صدام به کردستان بازگشته و جذب تشکیلات حکومت اقلیم شدند.

 

وی ابتدا قرار بود بعنوان رئیس دفتر جلال طالبانی در معیت وی به بغداد برود، اما در نهایت مقرر شد همین منصب را در شهرک صلاح الدین و در رکاب مسعود بارزانی برعهده بگیرد.

 

همان اوان مشابه این داستان درباره آشتی هورامی وزیر لندن نشین منابع طبیعی هم اتفاق افتاد. ابتدا قرار بود این وزارت سهم اتحادیه میهنی باشد و حزب مزبور هم آقای هورامی را که در دهه هشتاد از کارمندان عالیرتبه سابق وزارت نفت عراق و در دهه نود در صنعت نفت گینه فعال  بود، برای تصدی گری آن در نظر گرفت.

 

بعدها که محاسبات عوض شد و وزارت مذکور به پارتی رسید، وزیر بالقوه هم سهم این حزب شد و تکنوکراتی بدون سابقه و جهت گیری روشن سیاسی در راس پولساز ترین وزارتخانه اقلیم قرار گرفت و با طرحهای بلندپروازانه و فاقد آینده نگری بحرانهای عدیده ای را بوجود آورد.


صد البته در قیاس با وی فواد حسین دارای سابقه مبارزه با رژیم صدام در صفوف حزب کمونیست عراق است، اما به اندازه برهم صالح رجل سیاسی و چهره رسانه ای محسوب نمی شود.

 

در واقع پارتی مانند داستان رفراندوم نقش مک گورگ نماینده ویژه آمریکا در منطقه را دستکم گرفت.

 

این مرد که از سر تنفر از سوی مطبوعات ترکیه " لورنس کردستان " نامیده می شود، نقش اصلی را در بازگرداندن برهم به اتحادیه میهنی و نتیجتا ریاست جمهوری وی داشت.

 

از سر تصادف یا حسن اتفاق، این رخداد با چراغ سبز تهران هم مواجه شد. پارتی که وضع را چنین می دید تلاش کرد از طریق برتری که در انتخابات بدست آورده، اتحادیه را وارد بده بستان نموده و با اعطای امتیاز در کردستان، کلید قصر دارالسلام را بستاند.

 

استراتژی اتحادیه میهنی در این دوره اما تفکیک دو پرونده کردستان و بغداد و تعامل جداگانه در هریک است.

 

دلیل اتخاذ این راهبرد چیزی نیست جز قافیه باختن در انتخابات پارلمانی کردستان و از این رو تمایل به استفاده از ظرفیتهای بدیل در غیاب توازن عددی با حزب دمکرات.

 

پیامد این امر اما روشن است: تشدید شکافها و تعمیق اختلافات دو حزب و حرکت اقلیم کردستان به سمت دو اداره ای شدن.

 

تجربه نشان داده که در اینگونه مواقع تنها دستی خارجی می تواند از آستین بیرون آمده و مانع انشقاق بیشتر شود.

 

انتهای پیام/sh.s

جمعه 13 مهر 1397 | 11:54

کد خبر : 31042

منتشر کننده : sh.s

هیچ نظری ثبت نشده است!

کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
 

کد امنیتی Captcha image
 
   

پیشنهاد سردبیر:

آرشیو پیشنهاد سردبیر

گزارش و تحلیل:

آرشیو گزارش و تحلیل
 

کُردتودی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید