کُردتودی اخبار کردستان، ایران و جهان

« شکوفه های رحمتی » که از دغدغه هایشان می گویند

امروزه دختران در جامعه ما دغدغه‌ها زیادی از مشكلات اقتصادی گرفته تا مشكلات فرهنگی دارند كه تعدادی از این مشكلات، نشأت گرفته از رفتار فرد و بخشی نیز نشأت گرفته از اجتماع و شرایط اجتماعی است.

به گزارش کُردتودی، در تقویم كشور روزهای خاصی را به مناسبت‌های ملی و مذهبی نامگذاری كرده‌اند؛ روزهایی كه نشان از مقام و منزلت آن در فرهنگ مردم ایران زمین دارد. امروز سالروز ولادت حضرت معصومه(س)، از فرزندان بزرگوار حضرت امام موسی بن جعفر(ع) است كه با عنوان« روز دختر» نامگذاری شده است؛ روزی كه در آن از مقام شامخ دختران تجلیل می‌شود.

 

امروزه دختران در جامعه ما دغدغه‌ها زیادی از مشكلات اقتصادی گرفته تا مشكلات فرهنگی دارند كه تعدادی از این مشكلات، نشأت گرفته از رفتار فرد و بخشی نیز نشأت گرفته از اجتماع و شرایط اجتماعی است.

 

دختران نوجوان و جوان با توجه به سن، تجربه، تحصیلات و جایگاه اجتماعی، اقتصادی و وضع فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی خانواده، شهری و روستایی بودن و شبكه حمایتی و مسائل مختلف، دغدغه‌های مختلفی دارند. به بهانه روز دختر سری به میان دختران زدیم و مشكلات آنان را جویا شدیم.

 

دختران نوجوان از آرزوهايشان مي گويند؟!


هوا كمي گرمه. در گوشه اي از پارك، زير سايه درختی كهن، سارا و الهه- 16 و 18 ساله- نشسته و گپ مي زنند. گرچه به نظر مي آيد از اينكه گفتگوي دو نفره آنها قطع شود، خوشحال نيستند، اما با روي خوش با من همراهي مي كنند.


از آنها درباره زندگي، آرزوها و اهداف، محدوديتها و موانعي كه سر راهشان وجود دارد، سؤال مي كنم.


الهه، معتقد است «زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد». او بزرگترين آرزويش را قبولي در دانشگاه هنر مي داند و اينكه كلي پول داشته باشد، چون علاوه بر اينكه هزينه رشته هاي هنري بالاست، خرج كردن و خريدن آنچه دلش مي خواهد را دوست دارد. الهه مي گويد كه براي رسيدن به اين آرزوها خيلي تلاش مي كند.


سارا كه تا اين جا كلي وسط صحبتهاي الهه پارازيت داده است، وقتي نوبت به خودش مي رسد، خيلي جدي مي شود و مي گويد به نظر من، اين روزها لحظه هاي شادي آدمها خيلي كم شده. هرچند خودش جواب خودش را مي دهد و مي گويد كه اين خود آدمها هستند كه دنيا را زشت يا زيبا مي كنند.


بزرگترين آرزوي ساره اين است كه بتواند با اين اطمينان كه كسي بيرون از خانه مزاحمتي برايش ايجاد نخواهد كرد و بدون اينكه به ديگران توضيح دهد كجا مي رود و كي بر مي گردد، يك روز را به خودش اختصاص بدهد.

 

خانمهاي شاغل و دانش آموخته از زندگي چه مي خواهند؟


ميترا 30 ساله- كارشناس حقوق؛ زندگي از ديدگاه او موهبتي مي باشد كه خدا به هر كسي نمي دهد، همان طور كه بعضي ها زنده هستند، اما زندگي نمي كنند. به اعتقاد ميترا، دنيا سرشار از زيبايي است و خدا در هر ذره اي كه آفريده از روح خود در آن به وديعه گذاشته، پس زندگي سرشار از انرژي مثبت است. اما گاهي انسانها اين زيبايي را ناديده مي گيرند و به دست خودشان آن را تخريب مي كنند و حتي انرژي مثبت را به انرژي منفي تبديل مي كنند.


ميترا درباره آرزوهايش مي گويد هر فرد در طول زندگي با توجه به نياز و ديدگاهي كه دارد آرزوهاي متفاوتي هم دارد، پس همان طور كه فرد با گذشت زمان به كمال مي رسد، آرزوهايش هم كاملتر مي شود.


او در دوران كودكي دوست داشته معلم شود، بعد به مكانيكي و پرورش گياهان علاقه مند مي شود. در دوران دبيرستان به خاطر تشويق معلمش آرزوي نويسنده شدن داشته، اما به دليل عدم حمايت و تشويق خانواده آن را دنبال نمي كند. به تاريخ و باستان شناسي علاقه مند مي شود، اما باز هم نمي تواند اين مسير را طي كند و دست تقدير سبب مي شود در دانشگاه، حقوق بخواند. او كه هم اكنون عاشق رشته حقوق است، عامل فاصله گيري از رؤياهايش را كمي جبر زمانه و كمي تصميم گيريهاي خودش مي داند.


آرزوهاي او اكنون رنگ ديگري به خود گرفته اند. او مي خواهد عاملي در برقراري صلح و آرامش در ميان انسانها باشد. دوست دارد به كودكان و سالمندان كه قشر ضعيف جامعه هستند، كمك كند. گاهي فكر مي كند اگر پول و موقعيت سياسي مي داشت مي توانست ايده آل هاي ذهني خود را پياده كند. او آرزو دارد مي توانست مشكل فقر مردم را بر طرف كند. دوست داشت يك فضاي بزرگ شامل كارخانه، زمين كشاورزي، گلكاري و... ايجاد مي كرد و آن را در اختيار افراد جوياي كار قرار مي داد، تا خود بكارند و درو كنند و بخورند و دغدغه نان نداشته باشند.

 

مریم که 21ساله و معلم زبان انگلیسی است و دخترها را پر از عشق و مهربانی و پشتکار می‌بیند. درباره نقش دختری می‌گوید: به نظرم دختر برای تلطیف فضای زندگی بشری خلق شده است؛ یعنی به خاطر علاقه‌ای که به ظرافت، هنر و زیبایی دارد و روح لطیفی هم که دارد، زمختی مرد را کم می‌کند؛ به خاطر همین، غمخوار پدر است و دلسوز مادر.

 

وقتی از محدودیت‌های دختر بودن از او سؤال می‌کنم، می‌گوید: دختران محدودیت‌هایی دارند که از طرف جامعه برایشان ایجاد می‌شود؛ مثلاً شب‌ها باید زود به‌ خانه برگردند و نمی‌توانند تا دیروقت، تنها در خیابان باشند؛ آن‌هم به خاطر بعضی افراد مریضی که در جامعه هستند یا مثلاً اگر در شرکتی، خانمی را استخدام کنند، معمولاً حقوق کمتری نسبت به آقایان به آن‌ها می‌دهند و این تبعیض است؛ یا اینکه خانم‌ها را در بعضی موارد دستِ‌کم می‌گیرند.

 

او مهم‌ترین مشکلی را که دختران با آن مواجه هستند، نگاه ابزاری بعضی از مردان به زنان می‌داند که باعث آزار دیدن خانم‌ها می‌شود. مهم‌ترین رسالت دختران از نگاه مریم، حفظ ارزش‌هاست؛ چه ازنظر دینی و چه ازنظر اخلاقی. معتقد است: در کل، دخترها باید متانت و وقار خود را حفظ کنند. روز ولادت حضرت معصومه را روز دختر نامیدند تا ما با الگو‌برداری از آن حضرت، با مظهر عفاف و تقوا و حیا همراه شویم. این نام‌گذاری حرکتی نمادین برای گوشزد کردن شخصیت والای ایشان و ترویج صفات و ویژگی‌های اخلاقی ایشان است.

 

انتهای پیام/m.r

 

    یکشنبه 24 تیر 1397 | 08:33

    کد خبر : 30377

    منتشر کننده : م ر/a

    هیچ نظری ثبت نشده است!

    کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
    لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

    نام *
     

    کد امنیتی Captcha image
     
       

    پیشنهاد سردبیر:

    آرشیو پیشنهاد سردبیر
     

    کُردتودی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید