Go Up
kurdtoday
گروه : اجتماعی

شب نشینی در آن موقع ها که موبایل نبود!/ فضای مجازی حقیقت ها را کمرنگ کرد

خاطرات قدیمی، فضای مجازی، شب نشینی های گذشته ، بی توجهی به بزرگان، تلگرام، استفاده صحیح از فضای مجازی، بیجار بام ایران

در جمع شدن و دور همی های امروزی همه در کنار هم فقط حضور دارند و سرگرم به گوشی و گروههای فضای مجازی هستند و اگه دلشان بخواهد خاطره داشته باشند از این دور همی یه سلفی میگیرند.

به گزارش کُردتودی، امروز خبرنگار بیجار بام ایران, با شنیدن خاطراتی از افرادی که هنوزم زندگی گذشته رو یاد میکنند و از خاطرات شیرین آن دوران میگویند این مطالب را برای خوانندگان نوشت تا با "یادش بخیر ها" یک کم به گذشته ها برگردیم و فقط سرگرم دنیای مجازی نباشیم.

 

شب نشینی ها ، جمع شدن ،گپ و گفت های فامیلی هر روز کمرنگ تر می شوند ،تا جایی که صله رحم هم به فضای مجازی و نرم افزارهای تلفن همراه کشیده شده و روابط بین اعضای خانواده و فامیل هر روز بیشتر از گذشته رو به سردی است.

 

وقتی خاطرات گذشته را مرور می کنیم با گفتن کلمه "یادش بخیر " سخنانمان را پایان می دهیم ،اما اینبار با یادش بخیر شروع میکنیم.

 

یادش بخیر: خانه قدیمی با حیاط بزرگ و حوض وسط حیاط که دورش گلدان شمعدانی و چند نوع گل دیگر میگذاشتند و اتاق های با پنجره های فراوان و شیشه های رنگی که هر کدام یه دنیا حرف بود برای گفتن ، قرآن و کتاب حافظ روی طاقچه ها و چراغهای نفتی که زیبایی خاص هر خانه بودند.

 

یادش بخیر: شب نشینی ها که گاهی به بهانه های مختلف و یا نه بهتر بگویم بیشتر بخاطر دیدار فامیل و همسایه به راه بود.

 

یادش بخیر: کرسی وسط اتاق در زمستان که روی آن سینی پر از تنقلات ساده و سالم که محلی برای جمع کردن اهل خانه که ضمن بگو و بخند گلوی تازه می کردند.

 

یادش بخیر: مهمانی های ساده بود این شب نشینی ها که هر کجا دور هم بودند میزبان آمادگی پذیرایی داشت ، مردم با خستگی از کار روزانه اما ساعاتی دور هم بدون دغدغه فردا و دور از همه مشکلات بودند.

 

یادش بخیر: این کرسی که بهتر بگم یه میز چوبی ساده اما با یک دنیا حرف و احساس و محبت همه را به  هم نزدیک میکرد که با یه لحاف رنگی و تزئینات خانم خانه، زیبایی خاصی داشت گاهی دور این کرسی مشکلاتی حل می شد و وصلت های زیبا برای زندگی صورت می گرفت.

 

یادش بخیر: شنیدن قصه های پدر بزرگ و مادر بزرگ ها یا افرادی از فامیل که با تبحر خاصی ما را به اوج قصه ها می بردند و می شدیم یکی از شخصیت های خیالی قصه های آنها.

 

یادش بخیر: بازی های که دسته جمعی(جوراب بازی ، نون بیار کباب ببر ، یه قل دو قول ...)  انجام می دادیم و حواسمون جمع بود که برنده بازی باشیم.

 

یادش بخیر: مهر و محبت بین پدر و مادرها به فرزندان و برعکس ، محبت بین خواهر و برادرها ، اسمهای با ابهت خان دایی و خان عمو گفتن ها ، خاله جان و عمه جان و کلی اسمهای قشنگ برای صدا زدن فامیل دور و نزدیک.

 

یادش بخیر: یلدا و عیدها و جشنهای مختلف همه با چه شور و شوقی دور هم جمع می شدیم و از لحظات با هم بودن شاد بودیم.

 

آره همه این یادش بخیرها و خیلی دیگر از خاطرات  دیگر ، چرا دیگر آن دوران رفت میان خاطرات تکرار نشدنی شده برای خیلی  از ما ها ؟

 

چرا شب نشینی ها کمرنگ شده ، چرا میهمانی های بزرگ فامیل دور یک سفره  کم شده است ، قصه شنیدن ها به خاطرات پیوسته ، بازیهای دسته جمعی و پر تحرک دیگه فراموش شده اند، پدر بزرگ و مادر بزرگها چرا گوشه خانه ساکتند.

 

کجا رفت آن همه گرمی و صمیمیت ، چرا سادگیها جایشان را  به تجملات داده اند؟

 

چرا این همه درگیر دغدغه های فکری و مادی شدیم و با حضور در جمع هم تنهاییم؟

 

جای همه خوشی های گذشته رو با همه کم و کاستی های که داشت اما خوشحال بودیم و دلشاد را به گوشی ها و فضای مجازی تلگرام و اینستا ... داده ایم.

 

فرزندانی تربیت شده اند که خوب بلد نیستند صحبت کنند اما به خوبی کار با گوشی و تبلت را بلد هستند.

 

فرزندانی که حتی اسم بازیهای قدیمی هم به گوششان نرسیده است اما بازیهای رایانه ای و تبلت را به خوبی یاد گرفته اند.

 

فرزندانی که با وجود دنیای مجازی و گوشی و تبلت از شنیدن قصه های مادر بزرگ جا مانده اند.

 

سردی بین اعضای خانواده روز به روز بیشتر میشود حتی حرفهایشان را هم در فضای مجازی به هم میگویند.

 

در جمع شدن و دور همی های امروزی همه در کنار هم فقط حضور دارند و سرگرم به گوشی و گروههای فضای مجازی هستند و اگه دلشان بخواهد خاطره داشته باشند از این دور همی یه سلفی میگیرند.

 

در کنار خوبیهای فضای مجازی بدی های آن هم به عینه مشاهده می شود.

 

سرگرم بودن بعضی از پدر و مادرها در گروههای  مجازی و بی توجهی به رشد و پرورش فرزندانشان که در دنیای گوشی و تبلت و رایانه با انواع برنامه ها و بازیها سر و کار دارند باعث شده امروزه شاهد پرخاشگریهای بچه ها و بی محبتی ،سردی آنها به اعضای خانواده باشیم و از زندگی و باهم بودن بهره ای نبرند.

 

در وابستگی بیش از حد به  فضای مجازی فاصله ها بین هر یک از اعضای خانواده نسبت به هم، روز به روز بیشتر می شود.

 

پیشرفت علم و تکنولوژی غیر قابل انکار نیست و ماهم باید با این پیشرفتها همراه باشیم اما به نحوه صحیح و درست استفاده از این علم.

 

کاش استفاده صحیح و درست از فضای مجازی و امکانات خوب این برنامه ها را یاد بگیریم.

 

انتهای پیام/

سه شنبه 14 آذر 1396 | 16:06

کد خبر : 27878

منتشر کننده : ط ج/bj

نظرات :

هیچ نظری ثبت نشده است!

کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
 

کد امنیتی
 
   

به انتخاب سردبیر

بیشتر ...

مقـالـه / یادداشت

بیشتر ...

ADS

ADS

کانال رسمی کردتودی در تلگرام

سنه بازار

ADS

ADS

ADS