Go Up
kurdtoday
گروه : اجتماعی

از طعم تلخ کنایه ها تا پشت کرسی‌های مدیریتی در دنیای پر دغدغه ی دختران کردستانی !

قدم گذاشتن در دنیای بزرگسالان حال و هوای خود را دارد، دیگر آن دختر نوجوان کم سن و سال نیستی که هر کار دلت بخواهد انجام دهی و در نهایت بگویند اقتضای سنش است. وقتی قدم در دنیای بزگسالان می گذاری توقعات دیگران ، مسئولیت هایی که برعهده می گیری و آمال و آرزوهایت رنگ پختگی به خود می گیرد...

به گزارش کُردتودی، 18 سالش شده بود ولي به ازدواج فكر نمي‌كرد. مي‌خواست ادامه تحصيل بدهد تا بتواند كار خوبي پيدا كند و پدر و مادرش به او افتخار كنند. مدرك كارشناسي اش را گرفت. كارشناسي ارشد را هم پشت سر گذاشت و در شركتي مشغول كار شد ولي از كارش و حقوقش راضي نبود. آخر مهندس كشاورزي را چه به منشي‌گري شركت ... !


 28 سالش شده بود، همكلاسي‌هايش يكي دو بچه قد و نيم‌قد داشتند ولي او هنوز ازدواج نكرده بود. او حالا 32 ساله است و در حالي احساس تنهايي و ترس از تجرد هميشگي به سراغش مي‌آيد كه نمي‌داند در مسير زندگي، انتخاب او درست بود يا همكلاسي‌هايش كه امروز خانه‌دار هستند؟


از مهمانی رفتن می ترسم.از اینکه با سوال تکراری “چرا ازدواج نمی کنی” روبرو شوم. از اینکه مدام با نگاه های عجیب براندازم کنند و درجست وجوی عیبی در من باشند.از کنایه های همه خسته شده ام.از اینکه حتی خانواده ام من را سربار می دانند، در حالی که همه توان خود را برای دختری خوب بودن به کاربسته ام.از تنهایی خسته ام.از اینکه همه اطرافیان تنها راه نجاتم را ازدواج می دانند متنفرم.از افسردگی و رکود خود،از اینکه همه، بدبخت بودن را به من دیکته می کنند…


این جملات تنهاگوشه ای از دغدغه های دختران مجرد است که با آن دست وپنجه نرم می کنند .

 

دختراني مانند آرزو كه تحصيلكرده و مجرد هستند، در جامعه ما كم نيستند. آنان با چالش‌هايي مانند افزايش سن ازدواج، ناتواني در تهيه جهيزيه مفصل و اشتغال در شغل‌هاي نامناسب روبرو هستند.


قدم گذاشتن در دنیای بزرگسالان حال و هوای خود را دارد، دیگر آن دختر نوجوان کم سن و سال نیستی که هر کار دلت بخواهد انجام دهی و در نهایت بگویند اقتضای سنش است. وقتی قدم در دنیای بزگسالان می گذاری توقعات دیگران ، مسئولیت هایی که برعهده می گیری و آمال و آرزوهایت رنگ پختگی به خود می گیرد. با قدم گذاشتن در دوره جوانی، دیگر دغدغه زندگی ات از لباس چی بپوشم و چشم و همچشمی با دوستان و همکلاسی ها فراتر می رود، گویا این بار تمام بار مسئولیت زندگی را خود بر دوش می کشی. زندگی که فرمانش در دست توست و امروز هرچه تلاش کنی در آینده نتیجه اش را خواهی دید.


اگرچه نهادهای مرتبط با زنان ، طی سالهای اخیر به صورت عمده گسترش یافت اما بی شک باید اذعان کرد که زنان به عنوان نیمی از واقعیت جامعه کشورمان در جامعه ایرانی حضور دارند. حضور زنان در عرصه های مختلف کشور ، خود موید این مدعاست .


با ورود زنان به سطوح بالای تحصیلات ، تمایل آنان برای اشتغال نیز افزایش یافته است ، تا جایی که بسیاری از زنان علاوه بر نقشهای خانه داری خود، تمایل بر اثبات توانایی هایشان در مسائل اجرایی کشور دارند.


جای خالی دختران کردستانی در پشت کرسی‌های مدیریتی
س.ن دختری است که در این خصوص با وی هم‌کلام می‌شویم. او می‌گوید: شاید امروز باوجود تحصیلات عالی دختران در کشور ما کمتر موضوع دخترانه و یا پسرانه بودن در جامعه مطرح می‌شد ولی به نظر من هنوز تنگناهای برای دختران در جامعه ما وجود دارد و جوانان این سرزمین چه دختر و چه پسر و بخصوص جوانان دهه شصت دغدغه اشتغال و ازدواج و کار وزندگی دارند و دختران استان هم از این موضوع مستثنی نیستند.


وی ادامه می‌دهد: اما آنچه دختران جوان ما را دلسرد می‌کند، عدم توجه به جایگاه شغلی و یا بهتر بگویم عدم کسب صندلی‌های مدیریتی است و متأسفانه در استان ما این موضوع پررنگ‌تر است و هیچ دختر جوانی را در پست‌های مدیریتی نمی‌بینیم و به‌نوعی شاید همان دیوارهای شیشه‌ای که بسیاری از آن صحبت می‌کنیم، برای دختران جوان و موفق ما بسیار پررنگ‌تر است.


جایگاه اجتماعی بانوان را نیز مورداشاره قرار می‌دهد و معتقد است: بی‌اعتمادی به بانوان در امور مدیریتی در استان بیشتر از هر چیزی خود را نشان می‌دهد و این امر را می‌توان از عدم حضور بانوان در عرصه‌های مدیریتی استان مشاهده کرد که این موضوع سبب نوعی کاهش اعتمادبه‌نفس در آنان می‌شود


مریم 28 ساله یکی دیگر از دختران سنندجی است که می گوید: تحمل حرف و قضاوت مردم و حتی خانواده و نزدیکان، افسردگی و احساس تنهایی آزاردهنده، القای تفکربی پشتوانه بودن و سرباربودن و محدودیت های اجتماعی، مهم ترین مشکلاتی است که دختران مجرد را آزار می دهد.


وی گفت:با در نظر گرفتن تصورات و تعابیری که در زمینه تجرد در جوامع ایرانی وجود دارد،اگر به طور واقعی تری به قضیه نگاه کنیم، هنوز هم بسیاری از خانواده ها در ایران هستند که تجرد فرزندانشان را نه تنها فاجعه قلمداد می کنند، بلکه آن را مایه بی آبرویی یا حتی نوعی عقب ماندگی از زندگی می دانند.


وی ادامه داد: این در حالیست که تاخیردرازدواج، لزوما به معنای بدبختی یا عقب ماندگی نیست، بلکه می توان به زندگی ادامه داد و حتی دوران تجرد را بهینه کرد.


به عنوان مثال می توان تا زمان آمدن خواستگار مناسب برای دختران به آنها فنون خانه داری و همسرداری آموخت یا به جای سرکوفت زدن و انتقال حس سرباربودن به دختران، آنها را به سوی فعالیت های اجتماعی و اقتصادی سالم هدایت کرد.

 

منبع: آفتاب دل
انتهای پیام/M.I

کلمات کلیدی

    پنجشنبه 16 شهریور 1396 | 00:28

    کد خبر : 26562

    منتشر کننده : م ر/a

    نظرات :

    هیچ نظری ثبت نشده است!

    کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
    لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

    نام *
     

    کد امنیتی
     
       

    مقـالـه / یادداشت

    بیشتر ...

    ADS

    ADS

    کانال رسمی کردتودی در تلگرام

    سنه بازار

    ADS

    ADS

    ADS