Go Up
kurdtoday
یادداشت/ محمد هادی‎فرگروه : سیاسی

منفعل‎ترین مجلس در برابر ضعیف‎ترین برنامه

محمد هادی فر، مجلس شورای اسلامی، منفعل‎ترین مجلس در برابر ضعیف‎ترین برنامه

محمد هادی فر در یادداشت زیر می نویسد:وزراء پیشنهادی کابینه به گونه ای در مواجه با مجلس و رای اعتماد آن برخورد می کنند که انگار از رای آوری خود مطمئن هستند و با اطمینان خاطری به دفاع از برنامه های نه چندان قوی خود می پردازند. برنامه های وزراء پیشنهادی هم در قالب برنامه های روزمره سازمانی وزارتخانه خلاصه شده و اثری از تغییر بنیادین و تحول جهشی دیده نمی شود.

به گزارش کُردتودی، به نقل از کُردپرس، متن کامل این مقاله به شرح زیر  است:

 

جلسات رای اعتماد به کابینه دوازدهم در این دوره با دیگر دوره ها تفاوت های ماهوی و ساختاری داشت. این تفاوت در حوزه دولت و مجلس در ابعاد مختلفی قابل ارزیابی است از آنجایی که موضوع این پروسه مربوط به کابینه دولت می باشد ابتدا نگاهی اجمالی به کابینه و سپس رفتار مجلس مرور می شود.


آماری که از میزان سن وزراء کابینه پیشنهادی منتشر شده نه تنها با گفته های ریاست محترم جمهوری در دوران تبلیغات انتخابات مبنی بر جوانگرایی کابینه آینده همخوانی ندارد بلکه نسبت به دولت قبل پیرتر نیز گردیده است. تنها امتیازی که در این دوره به لحاظ سنی می توان درنظر گرفت وزیر پیشنهادی ارتباطات و فناوری است که می تواند اندکی در سن کابینه اثر داشته باشد.


واقعیت امر این است که برنامه های وزراء پیشنهادی بر اداره وزارتخانه های مطبوعشان چندان تحول زا و توسعه آفرین نبوده و عمدتاً ادامه برنامه های چهار سال قبل وزارتخانه خود می باشد. آمارهای ارائه شده در برنامه های پیشنهادی نیز چه در برنامه وزراء و چه در برخی اظهارات نمایندگان موافق و مخالف براساس داده های سازمانهای دولتی بوده و کمتر به آمار نهادهای مستقل و علمی مراجعه شده است. از جمله آمار اشتغال که در برنامه های عمده وزراء و خصوصاً معاون اول ریاست جمهوری ارائه شد با واقعیتهای موجود جامعه فاصله دارد.


استانهای غربی و شمال غرب کشور با برخورداری قریب به هشت میلیون جمعیت حدود ده درصد از جمعیت کشور در آن جای دارد. اگر چنانچه آمار اشتغالزایی فوق که سالیانه 600 هزار نفر اعلام گردیده است صحیح باشد، می بایست سالی 60 هزار نفر در این مناطق اشتغال ایجاد می گردید که نه تنها در این استانها آمار اشتغال افزایش نیافته است بلکه به نسبت قبل از آن نیز کاهش یافته است و وضعیت بیکاری و تعطیلی واحدهای تولیدی و کاهش شدید صادرات و تعطیلی واحدهای معدنی در این مناطق این آمار را نقض می نماید.


وزراء پیشنهادی کابینه به گونه ای در مواجه با مجلس و رای اعتماد آن برخورد می کنند که انگار از رای آوری خود مطمئن هستند و با اطمینان خاطری به دفاع از برنامه های نه چندان قوی خود می پردازند. برنامه های وزراء پیشنهادی هم در قالب برنامه های روزمره سازمانی وزارتخانه خلاصه شده و اثری از تغییر بنیادین و تحول جهشی دیده نمی شود. 


برای نمونه در حوزه اقتصاد مقاومتی تنها در مقام ثبوت، حرف هایی گفته شده ولی در اثبات به تعریف خاصی دست نیافته اند و بیشتر تعریفی تشریفاتی از آن ارائه گردده است در حالیکه اقتصاد مقاومتی رمز موفقیت بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان از جمله چین، مالزی و ژاپن و ... بوده است و این روش توسعه اقتصادی به راهبرد کلان اقتصاد آن کشورها تبدیل گشته تا به نتیجه کنونی رسیده اند. ولی در ایران به عنوان طرحی معین و کمکی در اقتصاد به آن نگریسته شده است.


بعضاً برنامه های وزراء با برنامه ششم توسعه با همه نواقصی که دارد نیز فاصله دارد. طبق برنامه های ششم توسعه می بایست تا پایان 5 ساله ششم توسعه یعنی نهایتاً تا سه سال دیگر به اهداف برنامه های مصوب دست یافت. اگر چنانچه عملکرد دولت جدید همانند چهار سال اول دولت باشد نمی تواند به اهداف مصوب برنامه ششم دست یابد تا چه رسد به بهبود وضعیت اقتصادی کشور. انتقاداتی هم که در قالب مخالف برنامه پیشنهادی وزیرا توسط برخی نمایندگان در این زمینه مطرح می شود به نوعی از سوی موافقان دولت در مجلس به حاشیه رانده می شود.
و اما مجلس؛ بگفته بسیاری از کارشناسان، در طول ده دوره مدیریت خود هیچگاه اینچنین در مواجهه با کابینه دولت ها منفعلانه برخورد نکرده است. شاید مجلس هنوز هم مرعوب فضای سیاسی انتخابات اردیبهشت 96 می باشد که سایه آن بر بسیاری حوزه ها سنگینی می کند. شکل و محتوای مواضع مجلس در نطقهای برخی نمایندگان با شیوه های جدیدی ظاهر گردید. اولاً عمده منتقدان برنامه های وزراء پیشنهادی که بعنوان مخالف ظاهر شدند از استدلال و بنیه کافی موضوع مورد بحث برخوردار نبودند بجز معدودی از انتقادها، و لذا یا مرعوب فضای همگرایی برخی فراکسیونهای مجلس می شد و یا مغلوب وزراء کهنسالی که سن مدیریتی آنان بعضاً به اندازه عمر نماینده مخالف بوده است.


بدعتی که در این دوره دیده می شد محتوای نطقهای برخی نمایندگان بود که در مقام مخالف برنامه های وزیر پیشنهادی در پشت تریبون حاضر می شد ولی عملاً با روشهای کاملاً غیراصولی و با ادبیاتی عامیانه و کلماتی متناقض نما و پارادوکس ساختار قانونی رای اعتماد را به چالش کشیده و عملاً به شیوه ای نازل در مقام مخالفت و انتقاد به مداحی ختم می گردد تا جایی که اعتراض برخی همکاران فهیم خود را به دنبال داشت.


البته در یک ارزیابی کلی می توان گفت ریشه برخی از این حرکات غیرمتعارف در گرایشات سیاسی درون مجلس و نگرانی نمایندگان از سرنوشت دو سال باقیمانده عمر مجلس و همراهی نکردن دولت با آنان دانست. چون همراهی دولت خصوصاً در حوزه های نازل محلی که متأسفانه پاشنه آشیل بسیاری از نمایندگان مجلس می باشد، موثر بوده و به نوعی دولت ضامن اجرایی اهداف و اقدامات نمایندگان در حوزه استحفاظیه مربوطه می باشد. بعضاً هم برخی از نمایندگان که از رأی آوری خود برای دور آینده مطمئن نیستند با این اقدام خود همراهی و همگرایی با دولت چراغ سبز ادامه خدمت در دولت پس از پایان دوره فعلی نمایندگی می باشد و همواره نگاهی جدی به آینده خود در جامعه خواهد داشت. 


در این بین نمایندگان مناطق کردستانی بعضاً منفعل تر از دیگر نمایندگان منفعل مجلس بودند. اظهارات برخی از آنان در اندازه نماینده مجلس یک حوزه انتخابیه نبود بعنوان مثال در حالی که فضای عمومی جامعه نسبت به بی مهری دولت در مراسم تودیع و تنفیذ حکم ریاست جمهوری به کُردها معترضند، ولی نمایندگان آنان یا از ترس عدم همراهی دولت با برنامه های آنان و یا بعضاً که تمامی ظرفیت های خود را در انتخابات اخیر صرف پیروزی جناح خاصی هزینه کردند و حال که توجیهی برای عدم اقبال به مطالبات شهروندان حوزه انتخابیه خود را مشاهده نمی کنند، اگر چنانچه به شرایط موجود معترض باشند همانگونه که مردم را از دست داده اند دولت را نیز از دست خواهند داد بنابراین مصداق مثل از اینجا رانده و از آنجا مانده خواهند شد که "نه در غربت دلم شاد و نه رویی در وطن دارم "و بعضاً دچار سرگردانی و افسردگی گردیده اند و چاره ای جز تحمل شرایط موجود ندارند. بعضاً نیز که با استفاده از تجربه سازمانهای کوئیستی به مقام نمایندگی نائل شده اند و بیشترین تلاش را در انتخابات اخیر داشته اند ولی اقبالی نمی بینند و در این داوری کابینه چاره ای جز سکوت ندارند که از عوامل عمده انفعالی آنان می باشد. 


در این میدان بزرگ سیاسی و در این مراسم رای اعتماد به کابینه، نمایندگان تبریز و هرمزگان از حقوق مناطق قومی و مذهبی دفاع کردند ولی به دلایل ملاحظات فوق برخی از نمایندگان حتی با گرایشات خاص سیاسی چاره ای جز سکوت نداشتند و منافع مردم را بر مصالح جناحی ترجیح دادند که یکی از اثرات این سکوت اخذ رأی کامل اعضای پیشنهادی کابینه بعنوان ابزار اصلی کار دولت می باشد. بنابراین کابینه دوازدهم از چالش سیاسی نمایندگان عبور کرده و به صدارت خود خواهند رسید در حالی که منتقد جدی از برنامه های آنان مشاهده نشد و معلوم نیست چهار سال آینده با این وضعیت نابه سامانی اقتصادی و انفعال برخی مجلسیان مطالبات جامعه چگونه لوله خواهد شد. 
 

انتهای پیام/sh.s

دوشنبه 30 مرداد 1396 | 15:18

کد خبر : 26409

منتشر کننده : a.p

نظرات :

هیچ نظری ثبت نشده است!

کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
 

کد امنیتی
 
   

مقـالـه / یادداشت

بیشتر ...

ADS

ADS

کانال رسمی کردتودی در تلگرام

سنه بازار

ADS

ADS

ADS