Go Up
kurdtoday
گروه : اجتماعی

پوشاک سنتی زنان کُردستانی در صندوقچه فراموشی

پوشاک سنتی زنان کُردستانی ، صندوقچه فراموشی، مرگ بدون شیون، در سایه بی تفاوتی، نسل امروز

امروزه در کُردستان، شمار اندكي از زنان سپيد مو مانده اند كه گاه لباس هاي محلي قديمي برتن دارند؛ لباس هايي كه ديگر از رونق افتاده، رنگ هاي شاد آنها به خزان بي هنگام نشسته و در كنج پستوها افتاده است...

به گزارش کُردتودی، زنان روزگاران كهن، رنگ در رنگ تار و پود در هم تنيدند، پارچه ها را طرح زدند و جامه دوختند. آنها نسل در نسل رنگ ها را به تارهای پارچه ها زدند و لباس های زرين بافتند، اما عصر ماشين كه آمد بازار اين پارچه هاي رنگين بي رنگ و رونق شد.

در اکثر مناطق استان کردستان اكنون شمار اندكي از زنان سپيد مو مانده اند كه گاه لباس هاي محلي قديمي برتن دارند؛ لباس هايي كه ديگر از رونق افتاده، رنگ هاي شاد آنها به خزان بي هنگام نشسته و در كنج پستوها افتاده است. لباس هاي محلي كه خاطره كمرنگ آنها فقط در روستاها باقيمانده، امروزه در انبار پشت بام ها و در بقچه ها جاي گرفته، نشانه و سمبل قوميت مردمان است و لباس سنتي به شمار مي آيد، اما ديگر گويا قابل استفاده نيست و كاربردي ندارد.


    لباس هاي سنتي استان کردستان بسته به منطقه اي كه مردم در آن زندگي مي كنند با نام هر محله شناخته مي شود. زنان در نواحي مختلف از زمان هاي بسيار دور پارچه هاي دستبافي را كه با قيچي مي بريدند و با سوزن يا با چرخ هاي خياطي مي دوختند وبا سكه، منجوق که جزو جدايي ناپذير لباس ها بود آن را تزیین می کردند چرا که زن پديد آورنده زيبايي است.


تعدادي از زنان در سطح شهر سنندج عقيده و نظر مثبتي نسبت به لباس هاي سنّتي كردي داشتند و لباس محلي شان را جزو هويت خود مي دانستند ،ولي وقتي از علت عدم استفاده ي آنها از اين لباسها سؤال مي شد ، اكثراٌ جواب مي دادند كه فرهنگ جامعه تغيير كرده و اين لباس ها تقريبا دست و پا گير و تهيه و مراقبت از آنها سخت و گران است.


  امروزه دوخت بسياري از لباس هاي سنتي محلات مختلف منسوخ شده و هنرمند شاخصي را نمي توان يافت كه بازهم پارچه را هنرمندانه با نقش ها و الگوهاي گذشته بدوزد. اين لباس ها اگر تلاش افراد علاقه مند و مسئول براي احياي دوباره آنها نباشد در صندوقخانه فراموشي آويخته خواهدشد.


هنرهای دستی که فراموش می شوند، همان هنرهایی زیبایی که به پارچه های تهیه شده با دست، روح می بخشیدند وحالا کمتر کسانی آن را به یاد می آورند ویا انگشتان هنرمندی که دیر زمانی با سوزن زدن های هوشمندانه وهنرمندانه شان، چرخ معیشت خانواده های بسیاری را می چرخاندند حالا خسته از بی توجهی ها، به خواب رفته اند.

 

 

پارچه هایی که دیگر تولید نمی شوند، رنگ هایی که همآغوشی شان با این پارچه ها، دنیای از زیبایی را می آفرید دیگر جایی  در وقت زنان هنرمند شهرستان  ماندارد.


حالا در هر گوشه وکناری که تابلوی فروش وعرضه پوشاک مشاهده می شود، می توان رد  تولیدات چشم بادامی ها را دید وبرندهای به ظاهر ترک، که در اصل وفرع آن ها ونحوه حضورشان در خانه ما، جای سوال وابهام بسیاری است آنهم در شرایطی که بارها شنیده ایم وآمارها گفته اند وارادات پوشاک خارجی افت داشته است.


لباس های بومی که هر روز نازکتر می شود
یکی از بانوان سنندجی با گلایه از اینکه زمانی نه چندان دور لباس های کوردی با حجاب کاملی در دنیا مشهود بود می گوید؛ امروزه میبینیم که پارچه های توری نازک و گران که گویا روز به روز که پیش می رویم نازک و نازک تر می شود و در حال ورطه ی فراموشی است.


وی گفت: متاسفانه لباس های محلی استان کردستان در حال از بین رفتن است در صورتی که می توان آنها را با تلفیق مدل های سنتی به مدل های به روز احیاء کرد و بعنوان یادگاری از نسل های گذشته به دست آیندگان سپرد که اینها نمادی از فرهنگ استان است.


یکی دیگر از شهروندان اظهار کرد: در گذشته مراحل مختلف تهیه پارچه و دوخت به وسیله افراد خانواده صورت می گرفت اما در دهه های اخیر پوشاک موردنیاز خانواده به صورت آماده خریداری می شود.

 


گرانی مهمترین اصل فراموشی لباس های کردی

آرزو نادری یکی از دلایل استفاده نشدن پوشاک سنتی در جامعه امروز را گران بودن این پوشاک عنوان کرد و افزود: بسیاری از مواد و محصولاتی که از آن برای تولید البسه استفاده می شده،دیگر قابل دسترس نیست.



وی تصریح کرد : تزییناتی مانند سوزن دوزی و یا زیورآلات قابل استفاده در پوشاک سنتی بسیار گران قیمت هستند و قشر جوان و قشر متوسط جامعه نمی تواند این پوشاک را تهیه کند و به دلایل بحث های اقتصادی باید از آن صرف نظر کند.


این شهروند سنندجی گفت: لباس های محلی و قدیمی نباید به فراموشی سپرده شود بلکه باید روش دوخت و دوز و نقش و نگارهای آن با لباس های امروزی تلفیق و از آن استفاده شود.


وی با اشاره به این که چه بخواهیم و چه نخواهیم ترویج فرهنگ مدگرایی را خواهیم داشت ، گفت : مسئولان امر باید در این بخش با تشکیل اتاق فکر طوری برنامه ریزی کنند تا لباس های محلی و بومی حفظ شود و برای رویارویی با پدیده مدگرایی تدابیر اصولی بیندیشند.

 

 

مسئولین فکری برای تولید و گسترش این پارچه های زیبا در داخل انجام دهند
یکی از فروشندگان لباس کردی در بازار سنندج در گفتگو با خبرنگار ما گفت: با توجه به علاقه مردم کُرد به لباس هایشان و علاقه ی زیادی که زنان به این لباس ها دارند ، متاسفانه با توجه به وارداتی بودن، قیمت این پارچه ها گران است و اگر مسئولین فکری برای تولید داخلی لباس های زیبای کُردی نکنند ، این لباس ها و رنگ های زیبا که از تمدن دیرینه ی مردم کرد سرچشمه می گیرد ، رو به زوال خواهد رفت و با توجه به ارزانی و در دسترس بودن لباس هایی با مدل های غربی شاهد آن خواهیم بود که دختران و زنان کرد به سمت این لباس ها گرایش پیدا خواهند کرد.


وی می گوید: مردم کُرد علاقه ی زیادی به لباس کردی دارند و هنوز هم استفاده از این لباس در بین مردم کرد رایج است اما با تنوع یافتن مدل ها قیمت ها هم بالا رفته و قیمت یک دست لباس کردی از 150 هزار تومان آغاز می شود و تا 1 تا 2 میلیون یا حتی بیشتر هم ادامه دارد.


حال سوال اینجاست آیا واقعا امکان آن وجود ندارد که مسئولین فکری برای تولید و گسترش این پارچه های زیبا در داخل انجام دهند ، واقعا چرا باید اکثر زنان کُرد مجبور باشند پارچه های وارداتی را بر تن کنند...

 

منبع: آفتاب دل

انتهای پیام/m.i

چهارشنبه 22 دی 1395 | 08:58

کد خبر : 21846

منتشر کننده : م ر/a

نظرات :

هیچ نظری ثبت نشده است!

کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
 

کد امنیتی
 
   

مقـالـه / یادداشت

بیشتر ...

ADS

ADS

کانال رسمی کردتودی در تلگرام

سنه بازار

ADS

ADS

ADS