کُردتودی اخبار کردستان، ایران و جهان

گفتگو با نوجوان موفق و نابينای کردستانی:

هندسه ی عشق و محبت با شعاع دید کم/ وقتی مادر عصای دست پسر می شود

هندسه ی عشق و محبت، وقتی مادر عصای دست پسر می شود، گفتگو با نوجوان موفق ، پسر نابينای کردستانی

برزان اگر چه شعاع چشمانش نوری ندارد اما امروز این ریاضی است که زندگی او را نورانی ساخته و مادری که همیشه عصای دست پسر بوده و در تمام زمینه ها یاریش کرده است...

به گزارش کُردتودی، کردستان این روزها به جوانانش می بالد، جوانانی که در اوج محرومیت و نبود امکانات آموزشی مناسب موفقیت هایی را کسب کرده اند که شاید روزی رویایی دور از دسترس برای دانش آموزان و جوانان این استان به حساب می آمد.


به دبیرستان استعدادهای درخشان شهید بهشتی آموزش و پرورش ناحیه 2 سنندج که می رویم و با او هم صحبت می شویم می گوید؛ یک ذره ریاضی بلد هستم اما این یک ذره یعنی نفر اول مسابقات ریاضی دانان جوان کشور، آری برزان را می گوییم برزان هارونی پسر 17 ساله ی کردستانی که با محدودیت هایی که دارد توانسته جزء بهترین های کشوری باشد.

 


 برزان، نوجواني بسيار مودب و با اخلاق است، خودش همه كارهايش را انجام مي‌دهد، تمركز فوق العاده‌اش برايم بسيار جالب بود،  درد دل زياد دارد از دوران كودكي گرفته تا الان را برايم تعريف مي‌كند و مي‌گويد كه هيچ‌گاه نخواسته سربار جامعه باشد و تاكنون نبوده، حس وطن پرستي و انسان دوستي‌اش و علاقه زيادي كه به آب و خاك و ميهن دارد بيش از ديگر سخنانش مورد توجه ام بود.


عشق تابعی است که وقتی متغیر آن به سمت خدا میل کند، حدش به بی نهایت می رسد.


نسرین خانم مادر برزان که همیشه عصای دست پسرش بوده می گوید؛ پسرم مشکل مادرزادی دارد و شبکه ی چشمانش تشکیل نشده است، چشم چپ او کلاً دید ندارد و چشم راستش تنها یک دهم دید دارد و اکثر وقت خودش را به درس خواندن اختصاص می دهد و کمتر در بیرون از منزل به بازی کردن با همسالانش مشغول است.


وی می گوید؛ برزان در مسابقات علمی مقام های زیادی را کسب کرده است، نفر اول مسابقات ریاضی دانان جوان کشور، نفر اول مسابقات علمی استعدادهای درخشان استان و همچنین در بین دانش آموزان ناحیه 2 در درس ریاضی نفر اول بوده است .


وی می گوید، درسهایی که نیاز به شنیداری داشته باشد را برایش ضبط می کنم و از طریق نوار کاست در اختیارش قرار می دهم تا گوش کند و با علاقه ی فراوان در کنار برزان خواهم ماند و تا زمانی که لازم باشد همیشه در کنارش می مانم.

 


پدرش ریاضی بلد نیست اما ریاضت ها کشیده و می گوید؛ من همیشه پشتیبان برزان بوده و هستم و تا زمانی که بخواهد همیشه یار و یاورش خواهم بود .


برزان اگر چه شعاع چشمانش نوری ندارد اما امروز این ریاضی است که زندگی او را نورانی ساخته است، و رقیبانش رفیق هایی هستند که همیشه یار و دوست هم هستند، وی زیر رادیکال محدودیت صبر و تلاش را به توان بی نهایت رسانده است.


نبودن هایی است که هیچ بودنی آن را جبران نمی کند و آدم هایی هستند که هرگز تکرار نمی شوند، خودش می گوید، آنقدر که به درس ریاضی علاقه دارم ، به درس زبان خارجه هم علاقه ی زیادی دارم.


برزان از خستگی ها ومشکلاتش می گوید و اینکه در مدت یکسال بارها خسته شده و کم آورده اما با انگیزه و اراده ای که داشته توانسته است مشکلات را تاب بیاورد.

 


از آینده اش حرف می زند، آینده ای که خیلی به آن امیدوار است و می گوید: هدفم این است که در آینده به یک ریاضی دان موفق در کشور تبدیل شوم و برای خانواده ام افتخار کسب کنم،


از او سوال کردم که احتمالا لحظه هایی داشتید که ناامید شدید ، خسته شدید و یا فکر کردید که نمی توانید دیگر ادامه دهید؛ددر این لحظه ها چکار می کردی؟
با چهره معصوم و نازش می گوید؛ مادرم مثل فرشته ای مهربان یار و یاورم بوده و همچنین پدرم تا به امروز مرا پشتیبانی کرده است، معمولا در این زمانها به چیزهای خوب فکر می کردم و اینکه باید بشه و بعدش چه اتفاقی می افتد و همین باعث می شد انرژی بگیرم و مقاوم تر از قبل ادامه دهم.


برزان در پاسخ به سوالم که این نابینایی و کم بینایی مانع پیشرفت شما نشد گفت: شاید یک زمانی هایی باعث محدودیت شد اما مانع پیشرفتم نشد . من مثل بقیه نمی توانستم درس بخوانم بنابراین باید چند برابر بیناها تلاش می کردم ولی به نظر من اگر کسی اراده ای محکم و همتی توانا داشته  باشد می تواند بهترین ها را سر لوحه ی زندگی خود قرار دهد.

 


نابینایی ممکن است یک محدودیت باشد ولی ما با افراد سالم چندان تفاوتی نداریم و حتی می توانیم بهتر باشیم و نباید نابینایی را وسیله ای قرار بدهیم تا جلوی پیشرفت خودمان را بگیریم و منتظر نباشیم که دست کمکی از این طرف و آن طرف بیاید و ما را به پیشرفت برساند بلکه خودمان باید قدم برداریم و باید خودمان به فکر خودمان باشیم.


الگوشدن و الگو ماندن تنها با حرف نيست و بايد در عمل انسان بتواند الگو باشد و من اكنون به لطف خدا مدارج علمي را درحال طي كردن هستم و اگر موفق شوم ديگران هم الگو مي‌گيرند و اگر نشوم بسياري اميدها در دل مردم مي‌ميرد پس تلاش مي‌كنم موفق شوم و به اميد خدا يك فرد موفقی خواهم شد البته اگر لطف مسئولان در اين مسير ياري كند .


برزان در این خانه پیش از آنکه ریاضی را بیاموزد ، هندسه ی عشق و محبت را  آموخت و با شعاع کم دیدش ، عشق های زندگیش را به خوبی ترسیم می کند تا به ما بیاموزد تاریکی تا ابد نمی ماند و می توان از دیوار محدودیت نردبانی به بلندای آسمان ساخت...

 


 دلم مي‌گيرد ناخداگاه از ديده‌هايم اشك سرازير شده و به اين فكر مي‌كنم كه دراین دنیای پر از هیاهو برزان چطور می تواند روزگار بگذراند اما او 17 سال است كه موفق بوده و موفق خواهد بود.

 

منبع: آفتاب دل

انتهای پیام/s.a

چهارشنبه 25 فروردین 1395 | 09:08

کد خبر : 15201

منتشر کننده : م ر/a

هیچ نظری ثبت نشده است!

کردتودی نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.

نام *
 

کد امنیتی Captcha image
 
   
 

کُردتودی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید